Waterscheiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een waterscheiding is de grens tussen twee stroomgebieden.

In het algemeen wordt deze term gebruikt voor de scheiding van stroomgebieden van individuele rivieren, in het bijzonder van hoofdrivieren die op zee uitkomen. Nederland ligt in het stroomgebied van de Rijn en de Maas.

Bij uitbreiding wordt de term ook gebruikt voor continentale waterscheidingen. De voornaamste waterscheiding van dit type op het Europese continent loopt van het zuidwesten naar het noordoosten: van Gibraltar via de Pyreneeën, de Alpen en de Karpaten naar West-Rusland. Deze waterscheiding vormt de grens tussen de Atlantische Oceaan, de Noordzee en de Oostzee aan de noordwestkant en de Middellandse Zee en de Zwarte Zee aan de zuidoostkant.

Dit komt ook voor als toponiem in bijvoorbeeld Waterschei, al is deze naam een verbastering van Watershei of Watersheide en is de ligging op een waterscheiding puur toeval.

Een waterscheiding wordt wel gebruikt als natuurlijke grens, zoals de grens tussen Suriname en Brazilië. De waterscheiding is dan van belang om grensconflicten te beslechten.

Zie ook[bewerken]