Waterstofeconomie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elementen van de waterstof economie

Een waterstofeconomie is een economie waarbij waterstofgas de belangrijkste energiedrager is. Dit in tegenstelling tot de huidige economie waar fossiele brandstoffen de belangrijkste energiedragers zijn. Voorwaarde is wel dat de waterstof dan duurzaam is, commercieel verkrijgbare waterstof is echter gebaseerd op fossiele brandstof.

Het principe van waterstof als energiedrager werkt als volgt: Met (elektrische) energie wordt water gesplitst in waterstofgas en zuurstofgas. Ook is het relatief eenvoudig om waterstof te produceren in kerncentrales, door stoom tot boven de 1800°C te verhitten zodat het splitst in zuurstof en waterstof (thermolyse), of op minder hoge temperatuur door hoge-temperatuurelektrolyse.

De verkregen waterstof kan opgeslagen en vervoerd worden en op een andere tijd en plaats als energiebron gebruikt worden. Ook kan het worden ingezet voor elektriciteitsopwekking met brandstofcellen, voor verwarming, of als brandstof voor auto's.

Het invoeren van een waterstofeconomie wordt als een oplossing gezien voor het probleem dat het aanbod van duurzame energiebronnen sterk varieert in de tijd. Een waterstofeconomie is alleen milieuvriendelijk en duurzaam als de energie die in eerste instantie gebruikt wordt om het waterstofgas te vormen milieuvriendelijk is opgewekt. Als hiervoor zonne-energie wordt gebruikt, zouden ontwikkelingslanden een belangrijke rol kunnen gaan spelen in de wereldeconomie als exporteurs van zonne-energie waarbij waterstof de energiedrager vormt.

Timeline

Het belangrijkste probleem voor de waterstofeconomie is de opslag van waterstof. De energie-inhoud van waterstof per molecuul diwaterstof is erg laag in vergelijking met bijvoorbeeld propaan. Omdat het volume van een gas alleen bepaald wordt door het aantal moleculen en niet door de grootte of zwaarte van de moleculen (zie: druk) is de energiedichtheid van waterstofgas onder atmosferische druk bijzonder laag. Oplossingen worden gezocht in de volgende richtingen:

  • Waterstofopslag in een waterstoftank onder druk (350 of 700 bar)
  • Opslag van vloeibaar waterstof bij extreem lage temperatuur (thermosfles)
  • Chemische binding
  • Opslag in nanobuisjes
  • Opslag in metaalhydrides, bijvoorbeeld Lithiumaluminiumhydride
  • Ondergrondse waterstofopslag is de praktijk van de opslag van waterstofgas in ondergrondse grotten[1], zoutkoepels en uitgeputte olie-en gasvelden. Sinds vele jaren worden zonder problemen grote hoeveelheden gasvormig waterstof opgeslagen in ondergrondse grotten door ICI[2]. Het Europese project Hyunder[3] concludeerde in 2013 dat voor de opslag van wind en zonneenergie een extra 85 opslagplaatsen benodigd zijn omdat de huidige opslagsytemen PHES en CAES niet voldoende zijn[4].
  • Een nieuwe manier voor veilige opslag is volgens Zwitserse wetenschappers mierenzuur. Door CO2 (uit de atmosfeer) bij het waterstofgas te voegen bekomt men CH2O2 (mierenzuur) wat vloeibaar is bij kamertemperatuur en niet ontvlambaar. Door een katalysator van ijzer wordt het mierenzuur opnieuw omgezet in waterstofgas. Het restproduct is de CO2 dat gebruikt werd om het waterstofgas om te zetten in mierenzuur. Het proces is dus CO2-neutraal.[5]

George W. Bush heeft een groot deel van het Amerikaanse budget voor duurzame energie overgeheveld naar onderzoek m.b.t. de waterstofeconomie. Sinds de aanslagen op 11 september 2001 wordt waterstof in de Verenigde Staten aangeduid als freedom fuel, omdat dit de afhankelijkheid van de OPEC zou verminderen. Wanneer de waterstofproductie op een duurzame manier plaatsvindt kan dit, in tegenstelling tot wanneer waterstof uit fossiele bronnen wordt gewonnen, inderdaad de afhankelijkheid van olie doen afnemen.

Niet te vergeten valt, dat de energie die vrijkomt bij het verbranden van waterstof, of de reactie van waterstof in een brandstofcel, reeds vooraf aan het waterstofgas werd toegevoegd (bij elektrolyse en thermolyse).

Zie ook[bewerken]

Waterstofeconomie.svg

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties