Zipdisk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zipdisk (100 MB) met externe zipdrive

Een zipdisk is een door Iomega ontwikkeld opslagmedium voor een computer.

Zipdisks bestaan sinds het jaar 1994 en zijn verkrijgbaar met opslagcapaciteiten van 100, 250 en 750 megabyte.

Een zipdisk en een gewone diskette zijn niet uitwisselbaar: de computer heeft voor het gebruik van een zipdisk een speciale zipdrive nodig. De afmetingen van een zipdisk zijn ca. 98 mm × 99 mm × 7 mm, iets groter dan die van een 3½ inch-diskette. Een zipdisk past niet in een diskettestation en omgekeerd. Tegenwoordig worden computers niet uitgerust met een diskettedrive of een zipdrive.

Het voordeel van een zipdisk ten opzichte van een cd-rom is dat een zipdisk beschreven en gewist kan worden zoals een harde schijf en diskette, en daarom niet speciaal gebrand hoeft te worden. Groot nadeel is dat de zipdisk geen algemeen gebruikt medium is geworden. Ook een groot nadeel is de prijs: minimaal 10 euro voor een zipdisk van 100 MB, terwijl een goedkope beschrijfbare cd van 700 MB nog geen 20 eurocent kost. Met de komst van USB-sticks van voldoende capaciteit is het gebruik van de zipdisks erg afgenomen. Inmiddels zijn er al veel (gratis) alternatieven via het internet om bestanden uit te wisselen/op te slaan. Zo is bestanden opslaan in de cloud tegenwoordig iets wat erg normaal is. Denk daarbij aan iCloud van Apple of Google Drive.

Zipdrives zijn er in vier soorten aansluitingen: parallelle poort, IDE, USB en SCSI. Een zipdrive kan zowel extern (met behuizing) als intern (ingebouwd op de plaats van een diskettestation) zijn.