Naar inhoud springen

Andrew Mountbatten-Windsor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Andrew Mountbatten-Windsor
Andrew in 2013
Andrew in 2013
Prins van het Verenigd Koninkrijk
Periode 1960-2025
Hertog van York
Graaf van Inverness
Baron Killyleagh
Periode 1986-2025
Voorganger Albert Windsor (tot 1936)
Familie
Geboren 19 februari 1960
Vlag van Engeland Londen
Vader Philip Mountbatten
Moeder Elizabeth II
Dynastie Windsor
Broers/zussen Charles III
Anne
Edward
Kinderen Beatrice
Eugenie

Wapen van Andrew als hertog van York
Portaal  Portaalicoon   Verenigd Koninkrijk

Andrew Albert Christian Edward Mountbatten-Windsor (Londen, 19 februari 1960), tot november 2025 formeel prins Andrew, hertog van York, is het derde kind en de tweede zoon uit het huwelijk van de Britse koningin Elizabeth II en prins Philip, de hertog van Edinburgh. Hij is achtste in de lijn van troonopvolging van het Verenigd Koninkrijk en de landen binnen het Gemenebest van Naties die dezelfde koning of koningin als staatshoofd hebben.

Tot 13 januari 2022 werd Andrew aangesproken als Zijn Koninklijke Hoogheid, de hertog van York. Die dag werden zijn militaire titels en beschermheerschappen door hem ingeleverd, naar aanleiding van een toen dreigende civiele procedure tegen hem wegens vermeend seksueel misbruik van een minderjarige.[1][2] In overleg met zijn broer koning Charles III besloot hij op 17 oktober 2025 ook geen gebruik meer te maken van zijn overige titels, waaronder hertog van York. Op 30 oktober 2025 deelde het Britse koninklijke hof mee dat het proces in gang was gezet om hem al zijn (aanspeek)titels formeel te ontnemen.[3] Op 3 november 2025 werden al zijn titels, inclusief die van Prins, hem formeel ontnomen.

Vanaf 1979 was Mountbatten-Windsor in dienst van de Britse koninklijke marine die hij in 2001 verliet met de rang van commandant. Hij ontving de eretitel van vice-admiraal, die hem in december 2025 ook ontnomen werd. Van 1986 tot 1996 was hij getrouwd met Sarah Ferguson en kreeg met haar twee dochters.

Andrew werd geboren op Buckingham Palace, de hoofdresidentie van zijn ouders in Londen. Van geboorte is hij prins.[4] Hij is vernoemd naar zijn grootvader, prins Andreas van Griekenland.[bron?] Andrew heeft twee broers (Charles en Edward) en een zus (Anne).

Andrew zag na zijn schooltijd af van een universitaire studie en trad in 1979 in dienst van de Royal Navy (de Britse koninklijke marine), waar hij werd opgeleid tot helikopterpiloot. Respect binnen de Britse krijgsmacht dwong hij onder andere af door in 1980 een commando-opleiding bij de Royal Marines (het Korps Mariniers) te volgen.

Toen in 1982 de Falklandoorlog uitbrak, wilde hij deelnemen als piloot. Zijn moeder wilde dat echter niet. Uiteindelijk besloot hij toch te gaan en werd als piloot ingezet.[bron?]

Andrew trouwde op 23 juli 1986 met de niet-adellijke Sarah Ferguson.[5] Andrew kreeg toen van koningin Elizabeth de titels Hertog van York, Graaf van Inverness, Baron Killyleagh.[6]

Het paar kreeg twee dochters:

Andrew en Ferguson scheidden in 1996.

Het voormalige echtpaar woonde tot begin 2026 in hetzelfde landhuis op het landgoed dat bij Windsor Castle hoort, Royal Lodge, dat de twee betrokken na hun huwelijk. Tegelijk met de aankondiging in oktober 2025 dat zijn titels hem ontnomen gingen worden, werd Andrews leasecontract van Royal Lodge opgezegd.[3] Ter compensatie werd hem een woning toegezegd op het landgoed Sandringham in Norfolk dat in eigendom is van zijn broer Charles.[7] Andrew verhuisde op 2 februari 2026 van de Royal Lodge naar Wood Farm op het landgoed Sandringham.[8] Ook zijn ex-echtgenote Sarah diende uit de Royal Lodge te vertrekken.

Aantijgingen seksueel misbruik

[bewerken | brontekst bewerken]

Andrew had al vanaf jongsher de reputatie er een nogal scabreus liefdesleven er op na te houden,[9] hetgeen hem in de roddelpers de bijnaam "Randy Andy" (Hitsige Andy) opleverde.[10] Andrews naam kwam bij herhaling naar voren rond het schandaal dat zich in 2019 begon te ontvouwen naar aanleiding van vermeend seksueel misbruik dat zou zijn gefaciliteerd door de Amerikaanse multimiljonair Jeffrey Epstein, een financier en een in 2008 veroordeelde zedendelinquent, die in 2019 kort na nieuwe aantijgingen dood werd aangetroffen in zijn cel. Andrew zou rond de eeuwwisseling tot de kring van hooggeplaatste en/of gefortuneerde mannen hebben behoord die profiteerde van de door Epstein georganiseerde seksuele diensten van minderjarige meisjes. De beschuldigingen aan zijn adres zijn door zowel Andrew als Buckingham Palace meermalen ontkend.[11][12][13]

Virginia Roberts Giuffre stelde dat hij haar in 2001 drie keer seksueel misbruikte tijdens evenveel gelegenheden in Londen, New York en op het privé-eiland van Epstein in de Amerikaanse Maagdeneilanden. Ze beweert toen zeventien jaar oud te zijn geweest.

Op 16 november 2019 gaf Andrew BBC-journaliste Emily Maitlis in Buckingham Palace een drie kwartier durend tv-interview. In dat gesprek zei Andrew dat hij niet kan zweten, waarmee hij Giuffres bewering dat hij in een nachtclub in Londen "zwetend en al om haar heen hing" probeerde te ontkrachten. Ook zei hij zich niet te herinneren haar ooit ontmoet te hebben, maar er is een foto waarop ze gearmd staan, evenals een waarop hij naar haar zwaait. Het lukte Andrew niet zijn reputatie met het interview te herstellen.[14][15][16]

Op 20 november 2019 kondigde hij aan dat hij zijn publieke taken voor onbepaalde tijd per direct neerlegde.[17] Een voorgenomen benoeming tot admiraal op zijn zestigste verjaardag in 2020 ging niet door.[18] Ook wordt er niet meer gevlagd bij zijn verjaardag.

Giuffre begon in augustus 2021 in de Verenigde Staten van Amerika een civiele procedure tegen Andrew, waarin ze financiële genoegdoening eiste.[19] Andrew betwistte niet alleen de beschuldiging, maar stelde ook dat in een gerelateerde zaak van Giuffre tegen Epstein een schikking was getroffen waardoor ook Andrew in Giuffres zaak tegen hem sowieso gevrijwaard zou zijn van enige verplichting tot betaling van een schadevergoeding.[20] Dit document[21] werd op 3 januari 2022 gepubliceerd. Giuffre bleek $500.000 te hebben ontvangen om Epstein en "potentieel in beschuldiging gestelden" te vrijwaren van een schadeclaim.[18] De rechter wees het verzoek van Andrew af om op basis van deze schikking de zaak niet in behandeling te nemen. Volgens hem was de omschrijving in het document te vaag om te kunnen beoordelen of ook Andrew gevrijwaard zou zijn.[16]

De rechtbank in New York bepaalde op 12 januari 2022 dat Giuffre voldoende grond had een civiele rechtszaak tegen Andrew te starten.[22] Naar aanleiding van deze ontwikkelingen legde Andrew op een dag later al zijn militaire titels neer en beëindigde hij zijn beschermheerschappen en andere koninklijke patronages.[1][2] Sindsdien gebruikt hij zijn aanspreektitel Zijne Koninklijke Hoogheid niet meer bij officiële gelegenheden.[2]

Medio februari 2022 trof Andrew een schikking met Giuffre, waarbij Andrew tevens een "substantiële donatie" deed aan Giuffres liefdadigheidsinstelling voor slachtoffers van misbruik.[23][24] In een verklaring stelde Andrew dat het nooit zijn bedoeling was geweest "kwaad te spreken over mevrouw Giuffres persoonlijkheid, en hij aanvaardt dat ze heeft geleden als een slachtoffer van vastgesteld misbruik, en van oneerlijke openbare aanvallen", maar hij gaf geen enkele van de beschuldigingen van Giuffre tegen hem toe.[25]

Veranderingen rondom titels en eerbewijzen

[bewerken | brontekst bewerken]

In april 2022 ontnam de stad York hem het ereburgerschap.[26]

Vanaf 13 januari 2023 maakte Andrew geen gebruik meer van de aanspreekvorm Zijn of Uwe Koninklijke Hoogheid, waar hij op grond van zijn geboorte recht op heeft.[1] Vanaf 17 oktober 2025 maakt hij ook geen gebruik meer van de titels die hij ontving bij zijn huwelijk: Hertog van York, Graaf van Inverness en Baron Killyleagh. Ook gebruikte hij vanaf toen niet langer zijn eretitels als ridder grootkruis van de Koninklijke Orde van Victoria en als Knight Companion van de Orde van de Kousenband. Na een paar dagen werd de banier van Andrew met diens persoonlijke heraldisch wapen verwijderd uit de kapel van Windsor Castle, waar deze vanaf 2006 hing als teken dat Andrew Ridder van de Kousenband is.[27]

Naar eigen zeggen kwam hij tot dat besluit in samenspraak met zijn oudere broer, koning Charles III, en zijn directe familieleden.[28] Kort daarvoor was Andrew opnieuw in diskrediet geraakt doordat aan het licht kwam dat hij toch nog langer met Epstein contact had gehad dan hij beweerd had. Hij bleef op dat moment, geboren als zoon van een koningin, prins van het Verenigd Koninkrijk.[29] Op 30 oktober maakte het Britse koningshuis bekend dat hij in het vervolg aangesproken dient te worden als Andrew Mountbatten Windsor en dat het proces in gang was gezet om hem formeel al zijn (aanspreek)titels te ontnemen. Het koningshuis gebruikte in eerste instantie geen verbindingsstreep in de achternaam.[3][30][31] Later bleek de achternaam toch Mountbatten-Windsor te zijn.[32]

Een dag later bleek Andrews naam te zijn verwijderd uit de Roll of the Peerage (adelregister). Dit hield in dat hij formeel niet meer aangesproken hoefde te worden met zijn adellijke aanspreektitels, maar daarmee waren hem de titels nog niet ontnomen.[33][34] Koninklijke besluiten van Charles III op 3 november 2025 ontnamen formeel de titel Prins en Zijne/Uwe Koninklijke Hoogheid van Andrew.[35][36]

Minister van Defensie John Healey deelde begin november 2025 mee dat ook het proces was gestart om hem op verzoek van koning Charles III de eretitel te ontnemen van vice-admiraal van de Britse marine.[37] Op 13 december dat jaar werd meegedeeld dat de Defensieraad akkoord was om hem de eretitel van vice-admiraal met onmiddelijke ingang te ontnemen, deze werd teruggezet naar commandant koninklijke marine buiten dienst, de rang die hij had bij het verlaten van de actieve dienst.[34][38]

Hij behield zijn plek in de lijn van de Britse troonopvolging.[39]

Koninklijke patronages

[bewerken | brontekst bewerken]

Al zijn patronages legde Andrew neer in januari 2022. Dat waren:

  1. Alderney Maritime Trust
  2. Army Officers' Golfing Society
  3. Army Rifle Association
  4. Attend (National Association of Hospital and Community Friends)
  5. University of Cambridge Judge Business School
  6. Yorkshire Society
  7. British-Kazakh Society (ere-beschermheer)
  8. Commonwealth Golfing Society
  9. Constructionarium
  10. Fire Service Sports and Athletics Association
  11. Fly Navy Heritage Trust
  12. Foundation for Liver Research
  13. The Friends of Lakefield College School
  14. Friends of the Staffordshire Regiment (The Prince of Wales's)
  15. Greenwich Hospital
  16. Hunstanton Golf Club
  17. Interfaith Explorers
  18. Killyleagh Yacht Club (gedeeld beschermheerschap)
  19. Lucifer Golfing Society
  20. Maimonides Interfaith Foundation
  21. Maple Bay Yacht Club
  22. Morayvia Aerospace Centre
  23. Port of Dartmouth Royal Regatta
  24. Robert T. Jones, Jr. Scholarship Foundation
  25. Royal Aero Club Trust
  26. Royal Air Force Golfing Society
  27. Royal Artillery Golfing Society
  28. Royal Ascot Golf Club
  29. Royal Belfast Golf Club
  30. Royal Blackheath Golf Club
  31. Royal Cinque Ports Golf Club
  32. Royal County Down Golf Club
  33. Royal Free Charity
  34. Royal Free London NHS Foundation Trust
  35. Royal Jersey Golf Club
  36. Royal Liverpool Golf Club
  37. Royal Montrose Golf Club
  38. Royal National Orthopaedic Hospital
  39. Royal Navy Golf Association
  40. Royal Navy Golfing Society
  41. Royal Norwich Golf Club
  42. Royal Perth Golfing Society and Country and City Club
  43. Royal Portrush Golf Club
  44. Royal St David's Golf Club
  45. Royal Victoria Yacht Club, British Columbia
  46. Royal Winchester Golf Club
  47. Ryedale Festival
  48. SickKids Foundation
  49. Sound Seekers
  50. St Helena National Trust
  51. Staffordshire Regiment Trust
  52. STFC Harwell and Daresbury Science and Innovation Campus (koninklijke beschermheer)
  53. Sunningdale Ladies Golf Club
  54. The Duke of York Young Champions' Trophy
  55. The Duke of York's Community Initiative
  56. The Entrepreneurship Centre, Cambridge Judge Business School
  57. The Honourable Artillery Company
  58. The Institution of Civil Engineers
  59. The Ladder Foundation
  60. The Northern Meeting
  61. The Omani Britain Friendship Association (OBFA) (gedeeld ere-beschermheer)
  62. The Returned & Services League of Australia Limited
  63. The Royal Fine Art Commission Trust
  64. University of Cambridge Judge Business School
  65. Yorkshire Society

Grootpresident

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. The Royal Commonwealth Ex-Services League
  1. Royal Aero Club of the United Kingdom
  2. The Royal Household Golf Club
  3. Wellington Academy

Ere-president

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. H.M.S. Duke of York Association
  2. Inverness Golf Club

Koninklijke vice-president

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. Royal Windsor Horse Show
  1. Quad-Centenary Club

Erevoorzitter

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. Lakefield College School
  1. The Honourable Company of Air Pilots

Koninklijke magistraat

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. The Honourable Society of Lincoln's Inn
  1. Berkshire County Cricket Club
  2. Royal Guild of St Sebastian (Royal Guild of Archers of St. Sebastian - Bruges)
  3. The Helicopter Club of Great Britain
  4. The Royal Air Squadron
  5. The Royal & Ancient Golf Club of St Andrews[40]

Lid voor het leven

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. Royal Alberta United Services Institute
  2. Royal British Legion Scotland, Inverness Branch
  1. The Association of Royal Navy Officers
  2. The Fleet Air Arm Officers' Association
  3. The Gordonstoun Association
  4. The South Atlantic Medal Association (SAMA 82)

Lid adviesraad

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. Royal United Services Institute for Defence and Security Studies
  1. The Royal Institute of Navigation
  1. The Royal Society
  1. The Royal Thames Yacht Club
  1. The Corporation of Trinity House
  1. The Worshipful Company of Shipwrights
  1. Horris Hill School
  2. Wellington College International Tianjin
  3. Westminster Academy[41]

Militaire functies

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. Commander (retired) van de Britse marine (per december 2022)
  2. Vice-admiraal van de Britse marine (per 19 februari 2015,[42] rang ontnomen in december 2022)
  3. Grenadier Guards, kolonel (functie neergelegd in januari 2022)
  4. Queen's York Rangers, colonel-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  5. Royal Air Force Lossiemouth, ereluchtmachtcommodore (functie neergelegd in januari 2022)
  6. The Royal Highland Fusiliers Of Canada, colonel-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  7. Royal Irish Regiment (27th (Inniskilling), 83rd and 87th and The Ulster Defence Regiment), colonel-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  8. Royal New Zealand Army Logistic egiment, colonel-in-chief (zijn eigen) (functie neergelegd in januari 2022)
  9. Small Arms School Corps, colonel-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  10. The Colonel's Fund (Grenadier Guards), colonel-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  11. The Fleet Air Arm, commodore-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  12. The Princess Louise Fusiliers, colonel-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  13. The Royal Highland Fusiliers, 2nd Battalion, koninklijke kolonel (functie neergelegd in januari 2022)
  14. The Royal Lancers (van koningin Elizabeth II), colonel-in-chief (functie neergelegd in januari 2022)
  15. The Royal Regiment of Scotland, koninklijke kolonel, tweede Bn (functie neergelegd in januari 2022)[41]

Kwartierstaat (voorouders)

[bewerken | brontekst bewerken]

George I van Griekenland
(1845-1913)

Olga Konstantinovna van Rusland
(1851-1926)
 

Lodewijk Alexander van Battenberg
(1854-1921)

Victoria Maria van Hessen-Darmstadt
(1863–1950)
 


George V van het Verenigd Koninkrijk
(1865-1936)

Mary van Teck
(1867-1953)
 

Claude Bowes-Lyon
(1855-1944)

Cecilia Cavendish-Bentinck
(1862-1938)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Andreas van Griekenland
(1882-1944)
 
 
 

Alice van Battenberg
(1885-1969)
 
 
 
 
 


George VI van het Verenigd Koninkrijk
(1895-1952)
 
 
 

Elizabeth Bowes-Lyon
(1900–2002)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Philip Mountbatten
(1921-2021)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk
(1926-2022)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Charles III van het Verenigd Koninkrijk
(1948-)
 

Anne Mountbatten-Windsor
(1950-)
 

Andrew Mountbatten Windsor
(1960-)
 

Edward van Edinburgh
(1964-)
Voorganger:
Lilibet van Sussex
Lijn van de Britse troonopvolging
8
Opvolger:
Beatrice van York
Zie de categorie Prince Andrew, Duke of York van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.