York (Verenigd Koninkrijk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
York
Unitaire autoriteit in Engeland Vlag van Engeland
Wapen
EnglandYork.png
Situering
Land Engeland
Regio Yorkshire and the Humber
Coördinaten 53°57'NB, 1°5'WL
Algemeen
Oppervlakte 271,9370[1] km²
Inwoners (2018[2]) 209.893
(772 inw./km²)
ONS-code E06000014
Portaal  Portaalicoon   Verenigd Koninkrijk

York is een unitary authority met de officiële titel van city, en het is een district in het noorden van Engeland met North Yorkshire als ceremonieel graafschap.

De vestingstad ligt aan de samenvloeiing van de Ouse en de Foss. Vooral de Ouse treedt regelmatig buiten haar oevers, waardoor de stad gedeeltelijk onder water komt te staan.

De unitary authority die sinds 1996 de naam 'City of York' draagt, en waaronder ook omliggende landelijke gebieden vallen, telde in 2007 193.300 inwoners, in 2018 geschat op 210.000.

In de stad staat de grootste middeleeuwse kathedraal van Noord-Europa, de Minster, die beroemd is om haar gebrandschilderde ramen. De aartsbisschop van York is de op een na belangrijkste gezagsdrager in de Anglicaanse Kerk, na de aartsbisschop van Canterbury. De huidige aartsbisschop is de in Oeganda geboren John Sentamu. Het oude stadscentrum is nog ommuurd en telt vier stadspoorten.

Bij het station York is het National Railway Museum gelegen, het grootste treinmuseum van Europa. Hier staan tientallen locomotieven en treinstellen.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De stad kent een lange geschiedenis. Archeologische vondsten wijzen erop dat het gebied waar nu York ligt al zeker 7000 of 8000 jaar voor Chr. werd bewoond. De stad zelf werd echter in het jaar 71 na Chr. gesticht door de Romeinen en heette aanvankelijk Eboracum. De eerste vermeldingen van de stad stammen uit 95-104 n.Chr. Voor de Romeinen was Eboracum een belangrijke militaire basis; keizer Septimius Severus overleed er in 211; 95 jaar later stierf keizer Constantius Chlorus in Eboracum, de vader van Constantijn de Grote, die daar de titel augustus kreeg. Later kwam het gebied in handen van de Angelen, en veranderde de naam van de stad in Eoferwic. In 866 werd Eoferwic veroverd door de Vikingen, die de stad Jórvík noemden. Rond het jaar 1000 raakte de naam York in gebruik.

In 1298 werd York de tijdelijke hoofdstad van Engeland. Koning Eduard I van Engeland verplaatste zijn parlement en hofhouding naar York om op die manier beter de leiding te kunnen nemen over de invasie in Schotland. Ruim zes jaar lang zou het parlement in York blijven.[3]

Lijst van bezienswaardigheden[bewerken | brontekst bewerken]

Musea[bewerken | brontekst bewerken]

Plaatsen in district York[bewerken | brontekst bewerken]

Acomb, Bootham, Cawood, Clifton, Crockey Hill, Derwenthorpe, Dringhouses, Escrick, Fishergate, The Groves, Heworth, Holgate, Knapton, Layerthorpe, Middlethorpe, Moor End, South Bank, Stamford, Tang Hall, West Huntington, Woodthorpe.

Civil parishes in district York[bewerken | brontekst bewerken]

Acaster Malbis, Askham Bryan, Askham Richard, Bishopthorpe, Clifton Without, Copmanthorpe, Deighton, Dunnington, Earswick, Elvington, Fulford, Haxby, Heslington, Hessay, Heworth Without, Holtby, Huntington, Kexby, Murton, Naburn, Nether Poppleton, New Earswick, Osbaldwick, Rawcliffe, Rufforth with Knapton, Skelton, Stockton-on-the-Forest, Strensall with Towthorpe, Upper Poppleton, Wheldrake, Wigginton.

Stedenbanden[bewerken | brontekst bewerken]

Geboren[bewerken | brontekst bewerken]

Foto's[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie York, England van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.