York (Verenigd Koninkrijk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
York
Unitaire autoriteit in Engeland Vlag van Engeland
Wapen
EnglandYork.png
Situering
Land Engeland
Regio Yorkshire and the Humber
Coördinaten 53°57'NB, 1°5'WL
Algemeen
Oppervlakte 271,9370[1] km²
Inwoners (2017[2]) 208.163
(765 inw./km²)
ONS-code E06000014
Portaal  Portaalicoon   Verenigd Koninkrijk
Centrum van York met in het midden de Kathedraal van York
The Shambles, een straat in York
Clifford's Tower
Stadsmuur van York, nog grotendeels intact

York is een city, een unitary authority en een district in het noorden van Engeland, sinds 1996 tevens een unitary authority met North Yorkshire als ceremonieel graafschap.

De vestingstad ligt aan de samenvloeiing van de Ouse en de Foss. Vooral de Ouse treedt regelmatig buiten haar oevers, waardoor de stad gedeeltelijk onder water komt te staan.

De unitary authority die sinds 1996 de naam 'City of York' draagt, en waaronder ook omliggende landelijke gebieden vallen, telde in 2007 193.300 inwoners, in 2017 geschat op 208.000.

In de stad staat de grootste middeleeuwse kathedraal van Noord-Europa, de Minster, die beroemd is om haar gebrandschilderde ramen. De aartsbisschop van York is de op één na belangrijkste gezagsdrager in de Anglicaanse Kerk, na de aartsbisschop van Canterbury. De huidige aartsbisschop is de in Oeganda geboren John Sentamu. Het oude stadscentrum is nog ommuurd en telt vier stadspoorten.

Bij het station York is het National Railway Museum gelegen, het grootste treinmuseum van Europa. Hier staan tientallen locomotieven en treinstellen.

Geschiedenis[bewerken]

De stad kent een lange geschiedenis. Archeologische vondsten wijzen erop dat het gebied waar nu York ligt al zeker 7000 of 8000 jaar voor Chr. werd bewoond. De stad zelf werd echter in het jaar 71 na Chr. gesticht door de Romeinen en heette aanvankelijk Eboracum. De eerste vermeldingen van de stad stammen uit 95-104 n.Chr. Voor de Romeinen was Eboracum een belangrijke militaire basis; keizer Septimius Severus overleed er in 211; 95 jaar later stierf keizer Constantius Chlorus in Eboracum, de vader van Constantijn de Grote, die daar de titel augustus kreeg. Later kwam het gebied in handen van de Angelen, en veranderde de naam van de stad in Eoferwic. In 866 werd Eoferwic veroverd door de Vikingen, die de stad Jórvík noemden. Rond het jaar 1000 raakte de naam York in gebruik.

In 1298 werd York de tijdelijke hoofdstad van Engeland. Koning Eduard I van Engeland verplaatste zijn parlement en hofhouding naar York om op die manier beter de leiding te kunnen nemen over de invasie in Schotland. Ruim zes jaar lang zou het parlement in York blijven.[3]

Lijst van bezienswaardigheden[bewerken]

Musea[bewerken]

Plaatsen in district City of York[bewerken]

  • Acaster Malbis
  • Acomb
  • Askham Bryan
  • Askham Richard
  • Bishopthorpe
  • Bootham
  • Cawood
  • Clifton
  • Copmanthorpe
  • Crockey Hill
  • Deighton
  • Derwenthorpe
  • Dringhouses
  • Dunnington
  • Earswick
  • Elvington
  • Escrick
  • Fishergate
  • Fulford
  • The Groves
  • Haxby
  • Heslington
  • Hessay
  • Heworth
  • Holgate
  • Holtby
  • Huntington
  • Kexby
  • Knapton
  • Layerthorpe
  • Middlethorpe
  • Moor End
  • Murton
  • Naburn
  • Nether Poppleton
  • New Earswick
  • Osbaldwick
  • Rawcliffe
  • Rufforth
  • Skelton
  • South Bank
  • Stockton-on-the-Forest
  • Strensall
  • Stamford Bridge
  • Tang Hall
  • Towthorpe
  • Upper Poppleton
  • West Huntington
  • Wheldrake
  • Wigginton
  • Woodthorpe

Stedenbanden[bewerken]

Geboren[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]