Antonie Waldorp

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Antonie Waldorp
Portret van Antonie Waldorp door Johan Coenraad Hamburger in 1841
Portret van Antonie Waldorp door Johan Coenraad Hamburger in 1841
Persoonsgegevens
Volledige naam Antoine Waldorp
Geboren Den Haag, gedoopt 20 maart 1802
Overleden Amsterdam, 12 oktober 1866
Nationaliteit Nederlands
Beroep(en) kunstschilder
Signatuur Signatuur
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1818-1866
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Antonie Waldorp, ook Antoine Waldorp en Anton Waldorp, (Den Haag, 20 maart 1802 - Amsterdam, 12 oktober 1866) was een Nederlandse kunstschilder.[1]

Leven en werk[bewerken]

Antonie (Antoine) Waldorp werd in 1802 in Den Haag geboren in Huis ten Bosch, als zoon van Abel de Saaijer Waldorp (1774-1882), de stiefzoon van kunstschilder Jan Gerard Waldorp (1740-1808), en Jacomina Goddee. Hij was de tweelingbroer van Jean de Saaijer Waldorp (1802-1872). In zijn jonge jaren was hij werkzaam in het atelier van de decoratieschilder Joannes Henricus Albertus Antonius Breckenheijmer. Op 25 februari 1824 trouwde Waldorp met Johanna Sophia van Hove, een huwelijk waaruit drie kinderen werden geboren: Jan Abel Adriaan Waldorp, Jacomina Maria en Johanna Sophia. De laatste trouwde in 1845 met de dichter J.J.L. ten Kate.

Na zijn 23e wijdde hij zich geheel aan zijn eigen schilderkunst en hij werd een voorloper van de Haagse School. Aanvankelijk schilderde hij kerkinterieurs, portretten en binnenhuistaferelen. Later legde hij zich toe op het schilderen van landschappen, rivier- en zeegezichten, waarmee hij grote bekendheid verwierf. Zijn werken brachten veel geld op. Zo verkocht hij een schilderij aan de koning van Pruisen voor 4000 gulden.

In 1833 maakte hij een studiereis door Frankrijk, België en Duitsland. Hij gaf onder meer les aan A.D. 't Hoen, Charles Rochussen en Jan Weissenbruch. Tot 1857 woonde hij op de Prinsessegracht 87 in Den Haag, daarna vestigde hij zich in Amsterdam waar hij lid werd van de Koninklijke Academie. Hij ontving verschillende onderscheidingen: in 1845 werd Waldorp door de Belgische koning benoemd tot ridder van de Leopoldsorde, in 1847 door koning Willem II tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en in 1849 door Willem III tot ridder in de Orde van de Eikenkroon.

Amsterdam vernoemde op 23 oktober 1957 een straat naar hem: Anton Waldorpstraat, naar die straat werd in 2017 een viaduct vernoemd Anton Waldorpbrug.