Aquacultuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Viskwekerij in Slovenië
Oesterputten in Yerseke

Aquacultuur omvat de teelt van aquatische organismen zoals vissen, schaaldieren, schelpdieren en waterplanten. Ook het kweken op zee van zeevis, mosselen, oesters in kweekinstallaties buiten de kust wordt tot de aquacultuur gerekend.

Soortgroepen[bewerken]

Kreeftachtigen[bewerken]

Kreeftachtigen worden zowel in zoet- als zout water geteeld, afhankelijk van de soort. Onder de kreeftachtigen worden meerdere soorten garnalen, kreeften en krabben geschaard. Vanaf 1950 is de teelt zich gaan globaliseren en het merendeel van deze teelt vindt plaats in Zuidoost-Azië en Ecuador.[1]

In tropische landen worden veel garnalen gekweekt. De kweek van deze garnalen is vaak omstreden omdat stukken mangrovewoud gekapt worden om plaats te maken voor kweekvijvers. Daarnaast wordt veel antibiotica en andere, soms giftige, middelen gebruikt om ziektes te bestrijden. De garnalenteelt heeft ook een bepaalde cyclus waarin aanvankelijk goede winsten gemaakt worden en later de opbrengst door de opkomst van virusziekten weer in elkaar zakt. Hierdoor heeft de garnalenteelt zich weer naar ander plaatsen verplaatst, resulterend in het kappen van nog meer mangrovewoud. Verantwoordelijk is de afnemende waterkwaliteit bij semi-intensieve systemen en de onmogelijkheid om door hygiënische maatregelen infecties te voorkomen zoals bij recirculatiesystemen.

Vissen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Visteelt voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het telen van vissen wordt als een vorm van aquacultuur gezien in tegenstelling tot het wegvangen van wilde exemplaren. Bij de visteelt kan er onderscheid gemaakt worden gemaakt tussen de intensieve- en de extensieve visteelt.

Kweekmethoden[bewerken]

  • Intensieve gesloten systemen
  • Open kooien in zee of in een meer
  • Sea ranching met grote kooien in zee, (farming)
  • Bodemkweek of hangcultuur voor schelpdieren

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. John F. Wickins & Daniel O’C. Lee (2002). Crustacean Farming Ranching and Culture (2) (Blackwell Science).