Association française pour l'information scientifique

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Association française pour l'information scientifique
AFIS logo.png
Afkorting AFIS
Ontstaansdatum 1968
Voorzitter Louis-Marie Houdebine
Hoofdkantoor 4 Rue des Arènes 75005 Parijs
Land Frankrijk
Europees lidmaatschap European Council of Skeptical Organisations
Type vereniging Non-profitorganisatie
Ledenaantal 700 (2010)[1]
Motto 'Science... et pseudo-sciences'
Website pseudo-sciences.org

De Association française pour l'information scientifique of AFIS (Nederlands: Franse Vereniging voor Wetenschappelijke Informatie) is een vereniging volgens de Franse wet van 1901, opgericht onder leiding van Michel Rouzé in november 1968.[2] Ze is als sceptische organisatie sinds 2001 lid van de European Council of Skeptical Organisations[3] en publiceert het tijdschrift Science et pseudo-sciences ("Wetenschap en pseudowetenschappen").

Doelstellingen[bewerken]

Beginselverklaring: "De AFIS stelt zich tot doel het bevorderen van de wetenschap tegen degenen die haar culturele waarde miskennen, haar misbruiken voor misdadige doeleinden of als dekmantel voor kwakzalverij." Volgens de AFIS kan de wetenschap op zich de problemen van de mensheid niet oplossen, maar we kunnen ze ook niet oplossen zonder gebruik te maken van de wetenschappelijke methode. Burgers moeten worden geïnformeerd over de wetenschappelijke en technische vooruitgang en de problemen die ze helpt oplossen, in een voor iedereen toegankelijke vorm, ongeacht de druk van particuliere belangen. Ze moeten worden gewaarschuwd tegen valse wetenschappen en tegen wie ze in de media propageren uit persoonlijk of geldelijk belang. Via haar magazine Science et pseudo-sciences, verklaart de vereniging dat ze het volgende wil:

  • een aantal feiten in de actualiteit van wetenschap en technologie houden vooral vanuit menselijk oogpunt;
  • vanuit het actuele nieuws wetenschappelijke informatie over alle takken van het onderzoek verspreiden in voor iedereen toegankelijke taal;
  • verkopers van valse of pseudowetenschap (astrologie, vliegende schotels, sektes, het "paranormale", nepgeneesmiddelen) en kwaadwillige charlatans en leveranciers van irrationaliteit onvoorwaardelijk aanklagen;
  • het wetenschappelijke denken tegen de dreiging van een nieuw obscurantisme verdedigen.

Onafhankelijk van alle drukkingsgroepen weigert ze enige concessie aan sensatiezucht, desinformatie en inschikkelijkheid jegens het irrationele.[4]

Publicatie[bewerken]

De AFIS publiceert een driemaandelijks tijdschrift Science et pseudo-sciences ("Wetenschap en pseudowetenschappen"). Volgens de vereniging had het tijdschrift in 2010 1400–1500 abonnees en 1400–2800 lezers per nummer.[1] In 2010 gaf de verkoop van het tijdschrift een omzet van €82.232 voor de productiekosten en €60.125 voor portokosten.[5]

Controversen[bewerken]

Astrologie[bewerken]

Toen Élizabeth Teissiers proefschrift Situation épistémologique de l'astrologie à travers l'ambivalence fascination/rejet dans les sociétés postmodernes ("Epistemologische situatie van de astrologie door de ambivalentie fascinatie/verwerping in postmoderne samenlevingen") in april 2001 werd geaccepteerd aan de Université Paris 5 René Descartes, veroorzaakte dit een oproer binnen de wetenschappelijke gemeenschap. De AFIS nam het initiatief om Teissiers thesis kritisch te analyseren.[6] Dat bleek een pleidooi voor de astrologie gepresenteerd als een sociologiestudie en voldeed niet aan enige academische norm voor een proefschrift. De analyse werd uitgevoerd door een groep van astrofysici en astronomen (Jean-Claude Pecker, Jean Audouze en Denis Savoie), sociologen (Bernard Lahire en Philippe Cibois), een filosoof (Jacques Bouveresse) en door specialisten in de pseudowetenschappen (Henri Broch en Jean-Paul Krivine).[7] Teissier accepteerde de kritiek op de inhoud van haar sociologieproefschrift niet en bestempelde de AFIS als de "taliban van de cultuur.""[8]

GGO's[bewerken]

AFIS startte in 2007 een petitie tegen een moratorium van genetisch gemodificeerde maïs in Frankrijk.[9][10][11] Ze heeft talloze artikelen gepubliceerd over ggo's.[12] Ze lobbyde ook in de senaat tijdens de bespreking van de wet op de ggo's in 2008.[13][14] Dit standpunt van de vereniging deed in maart 2008 een lid van het Wetenschappelijke Raad van AFIS, Marcel-Francis Kahn, emeritus professor in de geneeskunde aan de Universiteit Parijs-Diderot opstappen op grond van het feit dat "de AFIS – zonder onze mening te hebben gevraagd – een ommezwaai maakte naar een echte pro-ggo-lobby".[15] Hij stelt ook de relatie tussen twee leden, Marcel Kuntz en Louis-Marie Houdebine en "Monsanto of haar dochterondernemingen" in vraag. Deze beschuldigingen zijn echter niet gebaseerd op een "echt bewijs" van Kahn zelf.[16] De AFIS houdt ondertussen haar "totale onafhankelijkheid ten opzichte van elke industriële groep" staande.[17]

Opwarming van de aarde[bewerken]

Na de publicatie van een dossier over de opwarming van de aarde, met inbegrip van het geven van een stem aan klimaatsceptici zoals Vincent Courtillot of Benoît Rittaud[18][19] kreeg de vereniging kritiek van klimatologen en de Union rationaliste.[20] Sylvestre Huet, wetenschapsjournalist bij Libération, uitte teleurgesteld door de "zo middelmatige" behandeling van het onderwerp kritiek op de vereniging.[21]

Bestuur en transparantie[bewerken]

Voorzitters[bewerken]

Jean Bricmont, voorzitter van AFIS van 2001 tot 2006.
  • Michel Rouzé (1969–1999)
  • Jean-Claude Pecker (1999–2001)
  • Jean Bricmont (2001–2006)
  • Michel Naud (2006–2011)
  • Louis-Marie Houdebine (2011–heden)

Wetenschappelijke Raad en sponsoringscommissie[bewerken]

  • Jean-Pierre Adam (archeoloog, CNRS, Parijs).
  • Jacques Bouveresse (filosoof, hoogleraar aan het Collège de France, voorzitter van de Filosofie van taal en kennis).
  • Jean Bricmont (hoogleraar theoretische natuurkunde aan de Université catholique de Louvain, België).
  • Henri Broch (hoogleraar natuurkunde en skeptisch onderzoek, Nice).
  • Gerald Bronner (hoogleraar sociologie aan de Universiteit van Straatsburg).
  • Henri Brugère (veterinair arts, fysiologie-therapie professor aan de Nationale Veterinaire School van Alfort).
  • Yvette Dattée (Honorary Research Director bij INRA, lid van de Academie van Landbouw van Frankrijk).
  • Jean-Paul Delahaye (hoogleraar aan de Universiteit voor Wetenschap en Technologie van Rijsel, onderzoeker aan het Computer Science Laboratory van Rijsel).
  • Marc Fellous (Professor of Medicine, Cochin-Instituut voor Moleculaire Genetica).
  • Leon Gueguen (voedingsdeskundige, ere-directeur onderzoek van het INRA, lid van de Academie van Landbouw van Frankrijk).
  • Louis-Marie Houdebine (bioloog en directeur van het onderzoek in het midden van het INRA Jouy-en-Josas).
  • Bertrand Jordan (moleculair bioloog, emeritus directeur van onderzoek bij CNRS, Marseille).
  • Jean-Pierre Kahane (wiskunde professor, lid van de Académie des sciences).
  • Jean de Kervasdoué (professor aan het Conservatoire national des arts et métiers (CNAM), lid van de Academie van Technologieën).
  • Marcel Kuntz (bioloog, research director bij CNRS).
  • Gilbert Lagrue (honorair hoogleraar aan de Albert Chenevier Créteil Hospital).
  • Hélène Langevin-Joliot (kernfysicus, emeritus Research Director bij CNRS).
  • Guillaume Lecointre (professor aan het Muséum national d'histoire naturelle, Parijs)
  • Jean-Marie Lehn (Collège de France, lid van de Académie des sciences, Nobelprijs voor de Scheikunde).
  • Gerard Pascal (voedingsdeskundige en toxicoloog, ere-directeur onderzoek van het INRA, lid van de agrarische academies en technologieën).
  • Jean-Claude Pecker (honorair hoogleraar Theoretische Astrofysica aan het Collège de France, lid van de Académie des sciences).
  • Arkan Simaan (associate professor in de fysica, wetenschapshistoricus).
  • Alan Sokal (hoogleraar natuurkunde aan de New York University en professor in de wiskunde aan de University College London).
  • Jacques van Rillaer (hoogleraar psychologie, België).

Redactie Science et pseudo-sciences en website[bewerken]

  • Jean-Paul Krivine (hoofdredacteur).
  • Jean-Marc Le Douce (webmaster)

Transparantie[bewerken]

In 2008, naar aanleiding van het werk van de stichting Prometheus over de transparantiebarometer van NGO’s, wenste de AFIS deel te nemen aan een proces van transparantie door het openbaar maken van de samenstelling van de raad van bestuur, de balansen en activiteitsverslagen.[22] De rekeningen van de vereniging zijn intussen sinds 2011 en de notulen van de activiteit sinds 2012 niet meer gepubliceerd.[22]

Externe links[bewerken]