Augusta Curiel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Augusta Curiel
Augusta Curiel (2 januari 1920)
Augusta Curiel (2 januari 1920)
Persoonsgegevens
Volledige naam Augusta Cornelia Paulina Curiel
Geboren Paramaribo, 14 december 1873
Overleden Paramaribo, 22 november 1937
Nationaliteit Surinaams
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Augusta Cornelia Paulina Curiel (Paramaribo, 14 december 1873 – Paramaribo, 22 november 1937) was een Surinaamse fotograaf.

Fotostudio[bewerken]

Fotostudio Augusta Curiel 1924.
De Dornier Do X, in het midden aan de Surinamerivier Anna en Augusta Curiel, 1931.

Augusta Curiel heeft samen met haar zuster Anna het leven in Suriname in het begin van de 20e eeuw vastgelegd. Samen stonden ze bekend als de dames Curiel of de gezusters Curiel. Augusta nam de foto’s en Anna fungeerde als haar assistente. De gezusters Curiel waren eigenaressen van één van de bekendste fotostudio’s in Suriname onder de naam Augusta Curiel in Paramaribo, Domineestraat 28.

Fotografie[bewerken]

De zusters Curiel maakten jarenlang opnamen van het dagelijks leven in Suriname. Uit de foto’s blijkt dat Augusta Curiel een compositorisch, maar vooral technisch begaafde fotograaf was. Zij werkte altijd met het beschikbare licht en zonder belichtingsmeter. Ondanks die beperkingen bleek ze in staat fraaie opnamen te maken in schemerige overheidsgebouwen, kerken en fabrieken. Het oeuvre van Curiel is opgebouwd uit alleszins voor de hand liggende onderwerpen, maar door haar brede interesse en de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn er veel bijzondere details te zien die van waarde zijn voor historici en andere geïnteresseerden. Zij fotografeerden zowel in hun studio als daarbuiten, bijvoorbeeld op plantages en in het binnenland. Gerold Stahel nam hen mee op een aantal van zijn expedities. Veel van de bewaard gebleven beelden zijn groepsportretten, gemaakt van- en voor (missie-)scholen, internaten en weeshuizen.

Ze gebruikten een zware houten platencamera. Na de opnamen werden de negatieven ontwikkeld en afgedrukt door de glasplaten van onderaf te belichten. Een paar keer per week werd een partij ijs afgeleverd bij de donkere kamer, welke nodig waren om de baden chemicaliën op de goede temperatuur te houden. Waarschijnlijk maakten Anna en Augusta veel van de dure glasplaten weer schoon om ze opnieuw te gebruiken. Ze hebben er gelukkig voor gekozen de stadsgezichten, landschappen, opnamen in fabrieken, scholen en weeshuizen te bewaren. Ook zijn veel afbeeldingen van het leven op de plantages bewaard gebleven.

Hofleverancier[bewerken]

In 1929 werd haar door koningin Wilhelmina het predicaat hofleverancier verleend. Zij was hiermee de eerste hofleverancier van Suriname.

De laatste jaren[bewerken]

Anna heeft na de dood van Augusta nog geprobeerd de zaak voort te zetten, maar haar gezondheid verslechterde. Anna raakte in financiële problemen en verkocht in de jaren vijftig uiteindelijk de zaak. Toen ze stierven waren hun handen zwaar aangetast door de chemicaliën. Veel werk is vernietigd, maar voor haar dood in 1958 heeft Anna de overgebleven glasnegatieven aan het Surinaams Museum geschonken.