Betoog

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een betoog is een verdediging van een standpunt door het geven van argumenten of ontkrachten van tegenargumenten. Een betoog onderscheidt zich van andere manieren om een stelling te verkondigen door de stelligheid waarmee de stelling verkondigd wordt en de veelal subjectieve argumenten die gegeven worden.

Structuur[bewerken | brontekst bewerken]

De klassieke structuur van een betogende tekst bestaat uit vijf punten:[bron?]

  1. Exordium (opening): de spreker moet de aandacht en sympathie van de toehoorder winnen
  2. Narratio (inleiding): het onderwerp wordt omschreven
  3. Propositio (stellingname): de spreker maakt duidelijk wat hij denkt over het onderwerp
  4. Argumentatio (argumentatie): de spreker somt de argumenten op die zijn standpunt ondersteunen
  5. Peroratio (afsluiting): de spreker doet een oproep zijn zienswijze over te nemen

Opzet[bewerken | brontekst bewerken]

Een betoog wordt vaak in tekstvorm gepresenteerd. Het doel is een ander van een standpunt te overtuigen. Een betoog verschilt hierin van een beschouwing, waar men het geven van verschillende argumenten centraal stelt en aan het eind tot een gewogen oordeel komt. Een betogende tekst begint vaak met een korte anekdote, waarop men een stelling baseert. In het middenstuk geeft men argumenten waarom de stelling de juiste is en aan het eind geeft men vaak een korte conclusie, waarin logischerwijs gesteld wordt dat de stelling inderdaad de juiste was.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]