Bilabiale ejectief

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bilabiale ejectief (tussen a's)

De bilabiale ejectief is een medeklinker die in het Internationaal Fonetisch Alfabet aangeduid wordt met pʼ, en in X-SAMPA met p_>.

De klank komt onder andere voor in de Ethiopische Semitische talen, het Afaan Oromo, het Quechua en het Oebychs.

Kenmerken[bewerken]

  • De manier van articulatie is plosief, wat inhoudt dat de klank wordt geproduceerd door de luchtstroom in het spraakkanaal te belemmeren.
  • Het articulatiepunt is bilabiaal, wat inhoudt dat beide lippen worden gebruikt.
  • De articulatie is stemloos, wat betekent dat de stembanden niet meetrillen bij het produceren van de klank.
  • Het is een orale medeklinker, wat inhoudt dat lucht door de mond kan ontsnappen.
  • Het is een centrale medeklinker, wat inhoudt dat de klank wordt geproduceerd door de luchtstroom over het midden van de tong te laten stromen in plaats van langs de zijkanten.
  • Het luchtstroommechanisme is glottalisch-ingressief, wat inhoudt dat de klank wordt geproduceerd door lucht uit de glottis naar beneden te duwen.