Britse Lagerhuisverkiezingen 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Actuele gebeurtenis In dit artikel wordt een actuele gebeurtenis beschreven.
De informatie op deze pagina kan daardoor snel veranderen of inmiddels verouderd zijn.
Britse Lagerhuisverkiezingen 2019
Datum 12 december 2019
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Te verdelen zetels 650
Vorige premier Boris Johnson
Opvolging verkiezingen
2017    
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Verenigd Koninkrijk
Wikinieuws
Wikinieuws heeft nieuwsartikelen over dit onderwerp: Britse Lagerhuisverkiezingen 2019

De Britse Lagerhuisverkiezingen van 2019 zullen worden gehouden op 12 december 2019. In alle 650 kiesdistricten van het Verenigd Koninkrijk zal één nieuw lid gekozen worden voor het Lagerhuis van het Britse parlement. De verkiezingen vinden plaats volgens het first-past-the-post principe.[1]

Deze verkiezingen zijn tussentijdse verkiezingen (een snap election): het mandaat van het in 2017 gekozen Lagerhuis liep onder de Fixed Term Parliament Act nog tot 5 mei 2022. De Britse minister-president, Boris Johnson, bracht op 29 oktober 2019 de Early Parliamentary General Election Act 2019 in stemming in het Lagerhuis, nadat hij de dag ervoor niet de vereiste tweederde meerderheid haalde om verkiezingen te kunnen uitschrijven. Nadat het Lagerhuis de wet had goedgekeurd, werd deze op 30 oktober 2019 door het Hogerhuis aangenomen. Op 31 oktober 2019 werd de wet bekrachtigd door het staatshoofd, koningin Elizabeth.[2]

De aanleiding voor het uitschrijven van de verkiezingen was gelegen het feit dat regering en parlement er niet in slaagden om overeenstemming te bereiken over de wijze van uittreding van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie.[3]

Huidige stand van zaken[bewerken]

Conservatives Labour SNP Liberal Democrats Zetelverdeling
2017 317 zetels, 42,3% 262 zetels, 40,0% 35 zetels [4] 12 zetels, 7,4%
2017
         
De 650 zetels zijn als volgt verdeeld:
2019
Partij-
leider
Boris Johnson Jeremy Corbyn Nicola Sturgeon Jo Swinson
Boris Johnson FCA.jpg Jeremy Corbyn closeup.jpg Nicola Sturgeon.jpg Official portrait of Jo Swinson crop 2.jpg

De 'overige' zetels werden als volgt verdeeld: onafhankelijk: 1; Speaker: 1

Electorale samenwerkingsakkoorden[bewerken]

Met het districtensysteem zal alleen de kandidaat die de meeste stemmen heeft behaald in een kiesdistrict de zetel winnen. Er wordt verwacht dat veel kiezers afhankelijk van de voorspellingen per kiesdistrict tactisch gaan stemmen om een remain of leave resultaat te bereiken.

Doordat er twee 'Brexit' partijen zijn, de Conservatieve partij en de Brexit Party, kunnen de 'Brexit' stemmen verdeeld geraken, waardoor ander partijen de zetel kunnen winnen, zelf al is er in een kiesdistrict een 'Brexit' meerderheid. Een voorstel van Farage, de leider van de Brexit Party, voor een electoraal 'Brexit' pact, waarbij de partijen zich niet in alle kiesdistricten inschrijven, werd door Boris Johnson afgewezen. Farage had de eis gesteld dat de door Johnson onderhandelde Brexitdeal zou worden verworpen [6] Een paar dagen later kondigde Farage aan dat de Brexit Party toch geen kandidaten zou stellen in de 317 kiesdistricten waar de Conservatieve Partij bij de verkiezingen van 2017 had gewonnen. Hij wilde daarmee de kans verkleinen dat er in het nieuwe parlement een meerderheid zou ontstaan voor een tweede referendum.[7]

Aan de 'Remain' kant sluit de Labour electorale samenwerkingsakkoorden uit. Ook de Scottish National Party sloot geen samenwerkingsakkoorden. Wel maakte de partij bekend dat zij na de verkiezingen een eventuele minderheidsregering van Labour alleen zou steunen als die partij zou instemmen met een nieuw referendum over Schotse onafhankelijkheid.[8]

De kleinere partijen, de Liberal Democrats, de Green party en Plaid Cymru hebben een electoraal akkoord gesloten waarbij ze in 60 kiesdistricten in Engeland en Wales maar één kandidaat inschrijven en de andere partijen van het akkoord geen kandidaat inschrijven[9]. In veertig kiesdistricten in Engeland zullen er alleen Liberal Democrats kandidaten zijn en in negen kiesdistricten alleen Green party kandidaten. In Wales sloten de drie partijen een pro-EU verkiezingspact in elf districten. In zeven districten zal alleen Plaid Cymru een kandidaat stellen, in drie alleen de Liberal Democrats en in één alleen de Green Party.[10]

In Noord-Ierland maakten de nationalistische partijen Sinn Feín en SDLP bekend dat zij elk in drie kiesdistricten geen kandidaat zou stellen, zodat de kans groter werd dat een remain kandidaat daar zou winnen van de Brexit-steunende DUP.[11]

De uiterste dag voor het inschrijven van kandidaten is 15 november 2019.[12]

Zie ook[bewerken]