Bromelliet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bromelliet
Mineraal
Chemische formule BeO
Kleur Kleurloos-wit
Streepkleur Wit
Hardheid 9
Gemiddelde dichtheid 3,017 g/cm³
Glans Glasachtig
Opaciteit Transparant
Splijting [1010] duidelijk
Kristaloptiek
Kristalstelsel Hexagonaal
Ruimtegroep P63mc
Eenheidscel a = 2,6983 Å
c = 4,3776 Å
Brekingsindices 1,719 - 1,733
Dubbele breking δ = 0,028
Pleochroïsme geen
Overige eigenschappen
Vergelijkbare mineralen Swedenborgiet, richteriet en manganofylliet
Radioactiviteit geen
Magnetisme geen
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal bromelliet is een zeldzaam beryllium-oxide, met de chemische formule BeO. Bromellietkristallen zijn kleurloos tot wit en bezitten een hexagonale kristalstructuur. Het komt voor in pegmatitische mangaan-ijzer-afzettingen. Het mineraal heeft een smeltpunt van 2570°C. Het is noch magnetisch, noch radioactief.

Bromelliet is zeer zelden te vinden in zijn natuurlijke vorm, maar het wordt reeds meer dan 40 jaar synthetisch geproduceerd voor allerhande industriële toepassingen.

Naamgeving en ontdekking[bewerken]

Bromelliet is genoemd naar de Zweedse scheikundige Magnus von Bromell. Het mineraal werd in 1925 ontdekt in Långban (Värmland, Zweden).

Industriële toepassingen[bewerken]

Aangezien bromelliet vrij veel beryllium bevat (36,03%), wordt het in de industrie gebruikt als berylliumerts. Het mineraal is één van de stoffen die worden gebruikt bij de productie van namaak-edelstenen.

In kernreactoren wordt het gebruikt als moderator voor snelle neutronen. Keramiek dat bromelliet bevat wordt gebruikt in de elektronica en als smeltkroes voor het smelten van uranium en thorium.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]