Bruinrugtodietiran

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bruinrugtodietiran
IUCN-status: Bedreigd[1] (2012)
Bruinrugtodietiran
Bruinrugtodietiran
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Tyrannidae (Tirannen)
Geslacht: Hemitriccus (Todietirannen)
Soort
Hemitriccus kaempferi
(Zimmer, 1953)
Bruinrugtodietiran op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De bruinrugtodietiran (Hemitriccus kaempferi) is een zangvogel uit de familie tirannen (Tyrannidae).

Naamgeving[bewerken]

De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door de Amerikaan John Todd Zimmer. Hij noemde de vogel naar de Duitse natuuronderzoeker en verzamelaar Emil Kaempfer die het holotype in 1929 bemachtigde. De betekenis van de wetenschappelijke naam is 'kleine Kaempfer's vliegenvanger (vogel)'. De Braziliaanse naam luidt Maria-catarinense, hetgeen Maria uit Santa Catarina betekent. Zijn Nederlandse naam is bruinrugtodietiran.

Kenmerken[bewerken]

De bruinrugtodietiran bereikt een lengte van 10 centimeter. Het is een kleurrijke vogel met een voornamelijk olijfgroene rug, geel beige buik, grijze poten en bruine vleugels met olijfgroene strepen. Verder is de iris bruin, de snavel grijs en de voorkant van de kop kastanjebruin.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze vogel is endemisch in Brazilië en komt daar voor in de staten Paraná en Santa Catarina. In 1992 waren er 11 locaties bekend waar de vogel voorkwam. De natuurlijke leefgebieden zijn subtropische of tropische vochtige laaglandbossen en zwaar gedegradeerd oud bos op een hoogte van zeeniveau tot 250 m. Dit zijn de restanten van het Atlantisch Woud.

Voeding[bewerken]

De bruinrugtodietiran voedt zich met insecten en andere ongewervelden.

Status[bewerken]

De bruinrugtodietiran heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2012 door BirdLife International geschat op 9 tot 18,5 duizend individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor de teelt van bananen, rijst en timmerhout, verder is er veel stadsontwikkeling in het lager gelegen kustgebied. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]