Cancriniet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cancriniet

Het mineraal cancriniet is een natrium-calcium-aluminium-carbonaat-silicaat met de chemische formule Na6Ca2Al6Si6O24(CO3)2. Het tectosilicaat behoort tot de veldspaatvervangers.

Eigenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Het kleurloze, witte, grijsgroene, gele, of blauwe cancriniet heeft een glasglans, een grijswitte streepkleur en de splijting is perfect volgens het kristalvlak [1010]. De gemiddelde dichtheid is 2,45 en de hardheid is 6. Het kristalstelsel is hexagonaal en het mineraal is niet radioactief.

Voorkomen en naamgeving[bewerken | brontekst bewerken]

Cancriniet wordt voornamelijk gevormd als verweringsproduct van nefelien in stollingsgesteenten. Het mineraal werd voor het eerst aangetroffen in 1839 in de Ilmenbergen van de Zuidelijke Oeral. Het werd vernoemd naar Georg von Cancrin (Jegor Frantsevitsj Kankrin), de Russische minister van financiën op dat moment. De typelocatie van het mineraal is het Toenkinsk-gebergte in Siberië.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]


Zie de categorie Cancrinite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.