Contacttalen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Contacttalen zijn talen die ontstaan zijn uit de vermenging van twee of meer talen. Contacttalen worden onderverdeeld in pidgins en Creooltalen, en mengtalen die niet tot een van deze groepen behoren. Op plekken waar mensen die verschillende talen spreken elkaar ontmoeten om bijvoorbeeld handel te drijven, ontstaat vaak een contacttaal (met kenmerken en woordenschat uit de verschillende grondtalen, maar vaak met vereenvoudigde grammatica). Een voorbeeld hiervan is de Tok Pisin van Nieuw-Guinea en het Babamaleis van Singapore. De oudst bekende Europese contacttaal is de Lingua Franca. Een contacttaal kan ook ontstaan als uiting van het behoren tot een bepaalde groep. Voorbeelden hiervan zijn de Nederlandse straattaal die vooral door jongeren wordt gebruikt, en het zogenaamde Murks.

Pidgins en Creolen per basistaal[bewerken]

Een obelisk (†) signaleert dat de taal is uitgestorven.

Gebaseerd op Afrikaanse talen[bewerken]

Gebaseerd op Engels[bewerken]

Gebaseerd op Deens en Duits[bewerken]

Gebaseerd op Frans[bewerken]

Gebaseerd op Maleis[bewerken]

Gebaseerd op Nederlands[bewerken]

Gebaseerd op Noors[bewerken]

Gebaseerd op Portugees[bewerken]

Gebaseerd op Spaans[bewerken]

Overige contacttalen[bewerken]