De Constant Rebecque

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het geslacht de Constant Rebecque (ook: Constant de Rebecque en: de Constant de Rebecque de Villars) stamt uit Rebecques, of uit het nabijgelegen Ariën (Aire-sur-la-Lys)[1] in Artois in Frankrijk, maar verhuisde al in de 16e eeuw naar Zwitserland.[2] Twee takken behoren sinds 1824 respectievelijk 1846 tot de Nederlandse adel, met de titel van baron op allen.

Zwitserse tak[bewerken]

  • David Constant de Rebecque (1638-1733) was een theoloog en bevriend met de filosoof Pierre Bayle en Frederik Graaf van Dohna. Hij woonde in Coppet en werd in 1674 hoogleraar retorica in Lausanne, in 1702 hoogleraar theologie.
    • Samuel de Constant Rebecque (1676-1756) was een luitenant-generaal in het Staatse leger; hij was getrouwd met Rose Susanne de Saussure.[3] Constant was bevriend met Voltaire
      • Louis Arnold Juste de Constant (1726–1812)[4] was in dienst van het Staatse leger. Na het overlijden van zijn eerste echtgenote, Henriette-Pauline de Chandieu-Villar in 1767 trouwde hij in het geheim met Marianne Magnin.[5][6] Hij was gelegerd in Geertruidenberg (1780), en mogelijk ook Vlissingen, Maastricht en Den Bosch.[3] In 1794 raakte hij in de problemen of vanwege malversaties met zijn regiment[7] of muiterij. Constant was gedwongen een deel van zijn bezittingen te verkopen en verhuisde naar Frankrijk. Hij stierf in Brevans.[4] De hieronder vermelde David en François waren zijn broers.

Nederlandse tak[bewerken]

De Constant Rebecque wapen 1846.svg

Samuel de Constant Rebecque (1676-1756), luitenant-generaal in het Staatse leger

  • David Louis de Constant Rebecque (Lausanne, 1722-1785), kapitein-luitenant in het Staatse leger; ook bekend als Constant d’Hermenches. Hij was een amateur-musicus, acteur, pamflettist, dichter en was bevriend met Voltaire.[9] Hij was getrouwd, maar stond bekend als een charmeur. Vanaf 1760 correspondeerde hij met de 18 jaar jongere Belle van Zuylen, later bekend onder haar naam Isabelle de Charrière (1740-1805).[10] David de Constant Rebecque trad in 1764 in Franse dienst. In 1768 werd hij naar Corsica gestuurd om het eiland op de vrijheidsstrijder Pasquale Paoli te heroveren.[11] Frans veldmaarschalk.
    • Guillaume Anne baron de Constant Rebecque, heer van Villars-Mendraz (1750-1832), hoofd van de Zwitserse Garde, lijfwacht van stadhouder Willem V en een Nederlands generaal, commandeur Militaire Willems-Orde (MWO); in 1824 ingelijfd in de Nederlandse adel; trouwde met Constantia van Lynden
      • Thierry Juste baron de Constant Rebecque de Villars (1786-1867), generaal, adjudant van de Prins van Oranje, gouverneur van Koning Willem III, kamerheer van de Keizer van Oostenrijk; hij trouwde met Margaretha Johanna Wilhelmina barones van Lynden, een dochter van Frans Godert baron van Lynden van Hemmen.[12]
        • Willem Anne baron de Constant Rebecque de Villars (1827-1894), luitenant, kamerheer van koning Willem III, lid gemeenteraad van Wageningen; hij trouwde in 1854 met Emma Eugénie Frederica gravin van Rechteren (1832-1907).[13]
          • Justine Thérèse Civile barones de Constant Rebecque de Villars (1855-1951), laatste telg van de tak de Constant Rebecque de Villars
          • Cecile Alexandrine barones de Constant Rebecque de Villars(1857-1941)[14]
      • Jules Thierry Nicolas baron de Constant Rebecque de Villars (1787-1837), kapitein generale staf, kamerheer van koning Willem I, RMWO
      • Annette barones de Constant Rebecque de Villars (1797-1873), dame du palais van koningin Sophie
  • François Marie Samuël de Constant d’Hermenches (1729-1800), getrouwd met Charlotte Pictet, het buurmeisje van Voltaire.

Naamdragers, geen familie[bewerken]

Familiebegraafplaats op Belmonte, Wageningen[bewerken]

Thierry Auguste (Thierry Juste) baron de Constant Rebecque de Villars verwierf in 1834 een deel van de bezittingen van zijn schoonvader, Frans Godert van Lynden van Hemmen op de Wageningse Berg in eigendom. Hij stichtte hier een landgoed, dat hij 'Belmonte' noemde. Hij gaf in 1843 Jan David Zocher opdracht een ontwerp voor het park te maken. In 1857 kreeg Willem Anne baron de Constant Rebecque de Villars alle gronden op de Veluwe en de Veluwezoom van zijn vader, inclusief Belmonte. Toen hij in 1894 overleed is een familiegraf aangelegd op de Westberg, direct ten westen van Belmonte. De dochters Justine en Cecile verkochten het landgoed in 1936 aan de Stichting Het Geldersch Landschap. Kort na de Tweede Wereldoorlog werd op de plaats van landgoed het Belmonte Arboretum aangelegd door de Landbouwhogeschool.[18]