Diarchie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een diarchie, van het Griekse δι- "twee keer" en αρχια, "heerschappij", is een bestuursvorm waarin twee individuen, de diarchen, de staatshoofden zijn. In de meeste diarchieën houden de diarchen hun positie voor het leven en geven de verantwoordelijkheden en machtspositie door aan hun kinderen of familie wanneer ze sterven.

De diarchie is een van de oudste bestuursvormen. Diarchieën zijn bekend van het oude Sparta, Rome, Carthago maar ook van Germaanse en Dacische stammen. Verschillende oude Polynesische samenlevingen vertoonden ook een diarchische politieke structuur. Rangen in het Incarijk waren gestructureerd in groepen, met twee personen per rang, maar met verschillend aanzien, een hanan (hoger) en een hurin (lager).

In hedendaags gebruik betekent diarchie een systeem van dubbele heerschappij, of dit nu een regering of een organisatie is. Zulke 'diarchieën' zijn niet erfelijk.

De Montagu-Chelmsford hervormingen van Brits-Indië in 1919 schreven een "diarchie" voor van ministers die individueel verantwoordelijk waren voor de wetgevende macht. Hier was de diarchie een eerste stap naar de uiteindelijke onafhankelijkheid in 1947.

Voorbeelden van moderne diarchieën zijn de regeringen van San Marino, Andorra en Noord-Ierland. San Marino is het oudste van de twee huidige diarchische landen, met de Kapiteinen-Regent als staatshoofden. De diarchen van Andorra staan bekend als de covorsten. In Noord-Ierland geldt sinds 1998 een vorm van diarchie doordat de premier en de vicepremier ieder regeringsleider zijn en gelijke macht hebben.