Elektrisch vliegtuig

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De Solar Impulse, een elektrisch vliegtuig
Solar Impulse 2

Een elektrisch vliegtuig is een vliegtuig dat een elektromotor heeft in plaats van een verbrandingsmotor. De elektriciteit komt van brandstofcellen, zonnecellen, supercapacitors, draadloze stroom[1] of batterijen.

Voordelen[bewerken]

Een voordeel van elektrisch vliegen is dat er geen uitstoot is van broeikasgassen tijdens het vliegen. Als het vliegtuig vliegt op accu's die zijn geladen door fossiele brandstoffen te verbranden, treedt dezelfde uitstoot van broeikasgassen echter alsnog op, maar nu vóór het vliegen. Als de accu's daarentegen worden geladen met elektriciteit die is opgewekt met behulp van zon- of waterkracht, is er zowel vóór als tijdens het vliegen zeer weinig uitstoot van broeikasgassen. In potentie is dit een zeer belangrijk voordeel in vergelijking met Kerosine.

Bovendien gaan Elektromotoren zuiniger met energie om dan straalmotoren, en zijn veel stiller.

Bestaande elektrische vliegtuigen[bewerken]

De huidige elektrische vliegtuigen zijn vooral experimentele proefmodellen, zowel bemande als onbemande toestellen. Er wordt al sinds de jaren 1970 gevlogen met elektrisch aangedreven modelvliegtuigen, in 1957 werd de eerste melding hiervan gemaakt. De eerste bemande vlucht met een elektrisch vliegtuig was in 1973.

De Solar Challenger was een experimenteel elektrisch vliegtuig dat volledig op zonne-energie werkte, en in 1981 het Kanaal overstak.

NASA ontwikkelde in 2015 een concept voor een klein elektrisch-hybride vliegtuig met 18 elektromotoren, in de vleugels verwerkt.[2]

De Solar Impulse is een bemand langeafstandszonnevliegtuig dat in 2016 een vlucht rondom de aarde voltooide. Het gebruikt zonnepanelen op de vleugels om de propellers aan te drijven en om de batterijen op te laden om 's nachts ook te kunnen vliegen. Verschillende sleutelfiguren achter het zonnevliegtuig Solar Impulse werken aan een commerciële opvolger. Het eerste toestel, de aEro1, blijft al meer dan een uur in de lucht, en heeft inmiddels meer dan vijftig vlieguren op de teller.[3]

Siemens bouwde een 1.000 kg wegend elektrisch 2-persoons vliegtuig genaamd Extra 330LE uitgerust met een sterke elektromotor en batterijen, dat op 25 november 2016 een demonstratievlucht maakte.[4]

Intussen werkt de Amerikaanse startup Wright Electric aan een elektrisch toestel voor 100 passagiers, te vergelijken met de huidige Boeing 737. Het toestel zou tegen het jaar 2027 operationeel moeten zijn.[5]

In 2018 maakte een klein model van de groep van Steven Barrett van MIT dat gebruikt maakt van stroming van ionen tussen + en -20.000 Volt een geslaagde vlucht.[6] [7]

Technische uitdagingen[bewerken]

Vooralsnog is de capaciteit van accu's om energie op te slaan veel te klein om op deze wijze grote afstanden af te kunnen leggen met grote vliegtuigen. Grote vliegtuigen zouden hiervoor teveel accu's nodig hebben, en daarmee veel te zwaar worden. Daarom is elektrisch vliegen tot op heden beperkt tot kleine, lichte vliegtuigen en korte afstanden.

Door waterstof als energiedrager te gebruiken, en deze via een brandstofcel om te zetten in elektriciteit, kan in theorie elektrisch worden gevlogen zonder loodzware accu's te hoeven gebruiken. Dit staat technisch echter nog in de kinderschoenen.[8]

Omdat de techniek van elektrisch vliegen nog lang niet klaar is voor grootschalig vervoer, wordt hybride vliegen gezien als een alternatief. Hierbij wordt het vliegtuig aangedreven door een combinatie van elektrische en verbrandingsmotoren.

Zie ook[bewerken]