FC Lugano

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
FC Lugano
Naam Football Club Lugano
Bijnaam Bianconeri (Zwartwitten)
Opgericht 1904/ 2003
Stadion Stadio di Cornaredo, Lugano
Capaciteit 15 000
Voorzitter Luido Bernasconi
Trainer Vlag van Tsjechië Zdeněk Zeman
Competitie Challenge League (II)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

FC Lugano is een Zwitserse voetbalclub uit de stad Lugano. De club werd in 1904 opgericht en werd 3 keer landskampioen. In 2002 ging de club failliet. Op 1 juli 2003 werd opvolger AC Lugano opgericht dat op 24 juni 2008 opnieuw de naam FC Lugano aannam. De clubkleuren zijn zwart en wit, en de club speelt zijn thuiswedstrijden in het Stadio di Cornaredo, dat 15.000 zitplaatsen telt. FC Lugano speelde in totaal 68 seizoenen op het hoogste niveau van Zwitserland.

Geschiedenis[bewerken]

In 1904 werd de club opgericht en kwam voor het eerst in de spotlight in 1921/22 toen de club in de eindronde Neumünster Zürich twee keer opzij zette (1-0 en 3-0) en daardoor promoveerde naar de hoogste klasse (toen Serie A). In die tijd telde de hoogste klasse drie reeksen, die verdeeld waren volgens geografisch oogpunt.

Glorieperiode[bewerken]

Het eerste seizoen was niet bepaald een succes. Lugano werd laatste met 1 punt achterstand op FC St. Gallen. Door een uitbreiding van de competitie van acht naar negen teams degradeerde de club niet. De volgende twee seizoenen eindigde de club net voor Blue Stars Zürich en Brühl St. Gallen. Na een seizoen in de middenmoot streed de club in 1925/26 voor het eerst van voor mee. Deze keer moest het enkel Grasshoppers Zürich en Young Fellows Zürich voor laten gaan in de stand. Ook het volgende seizoen eindigden enkel deze twee clubs voor Lugano. In 1929 en 1930 waren enkel nog de Grasshoppers te sterk voor de club. In dat laatste seizoen mocht de club voor het eerst ook deelnemen aan de eindronde om de landstitel samen met de clubs uit de twee andere regio's, maar eindigde daar op een bescheiden vierde plaats.

In 1931 werd de club derde en verzekerde zich zo voor een plaats in de competitie van het volgende seizoen dat met minder clubs gespeeld werd. Datzelfde jaar won de club de bekerfinale tegen de Grasshoppers en haalde zo zijn eerste trofee binnen. Na nog twee seizoenen subtop kwam de moderne competitie tot stand met slechts één reeks eersteklassers, de Nationalliga A. Samen met FC Bern eindigde de club op de derde plaats. Ook het volgende seizoen werd de derde plaats weggekaapt. Na twee middenmootposities kon de club in 1937/38 zich voor het eerst tot landskampioen kronen. Drie jaar later haalde Lugano de tweede titel binnen. In de volgende seizoenen bleef Lugano een topper en werd nog drie keer vicekampioen. In 1948 eindigde de club op de elfde plaats op veertien, de slechtste notering tot dan toe. De club herstelde zich en haalde het volgende seizoen de derde en laatste titel binnen met 7 punten voorsprong op FC Basel.

Terugval[bewerken]

Na de sterke jaren 40 was de club over zijn hoogtepunt heen en eindigde nu in de middenmoot. In 1952 verloor de club de bekerfinale van de Grasshoppers. In 1953 eindigde de club gedeeld voorlaatste met FC Grenchen en moest een testwedstrijd spelen die het met 3-0 verloor waardroo Lugano voor het eerst in dertig jaar naar de tweede klasse moest.

Het volgende seizoen won de club de titel samen met FC Thun en promoveerde meteen terug. De club kon tot 1960 standhouden, maar kon slechts één keer in de top tien eindigen. In 1960-61 werd de club nipt kampioen met twee punten voorsprong op FC Schaffhausen en AC Bellinzona. Na twee seizoenen in de Nationalliga A moest de club opnieuw een stapje terugzetten, maar ook dit keer kon de club meteen de titel pakken in de tweede klasse.

Tweede succesperiode[bewerken]

Met een gedeelde vierde plaats kon de club zich weer in de hoogste klasse nestelen voor een langere periode. In 1966/67 streed de club opnieuw mee voor de titel samen met Basel en FC Zürich en werd uiteindelijk samen met Zürich gedeelde tweede op één puntje achterstand op Basel. Het volgende seizoen was de club opnieuw dichtbij de titel en eindigde met de twee grote clubs uit Zürich op een gedeelde eerste plaats met 38 punten. Er kwam een eindronde waarin Lugano beide wedstrijden verloor en de titel aan FC Zürich moest laten. Troostprijs dat jaar was wel de bekeroverwinning tegen FC Winterthur. Hierdoor mocht de club voor het eerst Europees voetbal spelen maar het grote FC Barcelona, dat de latere finalist werd, zorgde ervoor dat het een kort avontuur was. Na twee subtopseizoenen kon Lugano opnieuw een derde plaats bemachtigen in 1971, wel met grote achterstand op de nummers 1 en 2. In de bekerfinale verloor de club van Servette. De derde plaats in de competitie gaf recht op een plaats in de allereerste editie van de UEFA Cup, waarin de club verloor van het Poolse Legia Warschau.

Mindere periode[bewerken]

Na twee seizoenen in de middenmoot kon de club een degradatie maar net afwenden in 1974; Lugano had maar 1 punt respijt op degradant FC La Chaux-de-Fonds. Twee seizoenen later werd de club opnieuw twaalfde, dit keer waren er twee punten voorsprong op La Chaux-de-Fonds. Helaas werd de competitie herleid naar twaalf clubs en was er geen plaats meer voor Lugano bij de elitie. Voor het eerst kon de club niet meteen terugkeren en bleef drie jaar in de subtop van de Nationalliga B. In 1979 promoveerde de club als nummer drie omdat de competitie opnieuw uitgebreid werd naar veertien clubs. Lugano werd afgetekend laatste met slechts 7 punten en verdween nu enkele jaren van het hoogste niveau. Na enkele kwakkelseizoenen draaide de club weer mee aan de top. In 1987 werd de club vicekampioen. De eerste klasse, die zestien clubs telde werd herleid tot twaalf en Lugano moest in de eindronde spelen tegen eersteklasser Vevey-Sports en won, maar verloor dan in de tweede ronde van FC Aarau (5-0, 0-1). Na een titel in 1988 kon de club wel terug promoveren.

Laatste successen en teloorgang[bewerken]

Lugano werd laatste in 1988/89, maar omdat er een play-off systeem was kon degradatie nog vermeden worden. Lugano werd groepswinnaar en bleef in de hoogste klasse. In 1990 werd de club zevende en speelde zelfs in de play-off groep om de titel mee, waar het zesde werd. Na een vijfde plaats in 1991 moest de club weer tegen degradatie vechten in 1992, maar werd opnieuw groepswinnaar. In de bekerfinale verloor na verlengingen met 3-1 van FC Luzern. Na een vierde plaats in 1993 en een gewonnen bekerfinale tegen de Grasshoppers mocht de club voor de derde keer naar Europa. In de eerste ronde versloeg het Neman Hrodna, maar werd dan uitgeloot tegen Real Madrid en verloor. Twee jaar later werd Lugano vicekampioen en zorgde in de UEFA Cup voor een ware stunt door Inter Milaan uit te schakelen in de eerste ronde (1-1, 1-0). Helaas kon de club de lijn niet doortrekken tegen Slavia Praag. Dan ging het weer bergaf en in 1997 degradeerde de club opnieuw. Na één seizoen keerde de club terug, maar kon opnieuw weinig indruk maken.

In 2001/02 sloot de club de rangschikking na de heen- en terugronde af op de leidersplaats met twee punten voorsprong op St. Gallen en zes op Grasshopper Zürich, maar in de play-off moest het de titel aan de Grasshoppers laten. In de Champions League verloor het in de voorronde van Sjachtar Donetsk. Het volgende seizoen werd de club tweede in de reguliere competitie en derde in de play-off. De club kreeg geen licentie meer voor de hoogste klasse en degradeerde. Er mocht wel nog Europees gespeeld worden al kon de club niet voorbij het bescheiden Letse FK Ventspils. Het volgende seizoen draaide Lugano mee aan de subtop in de twee klasse, maar op 9 april werd de club failliet verklaard en trok de club zich terug uit de play-offs.

AC Lugano[bewerken]

Er werd een opvolger opgericht, AC Lugano, dat na het einde van het seizoen 2003/2004 fusioneerde met FC Malcantone Agno dat op de vierde plaats was geëindigd in de Challenge League. De club kon niet aanknopen aan de successen van FC Lugano en eindigde steevast in de middenmoot.

Terug naar FC Lugano[bewerken]

Na het seizoen 2007/08 nam de club opnieuw de naam FC Lugano aan. De naamsverandering legt de club geen windeieren, voor het eerst in jaren doet de club opnieuw mee aan de top van het klassement. In 2011 lag promotie lange tijd in zicht maar op het einde verloor de club enkele wedstrijden en zakte weg naar de derde plaats.

Tijdslijn[bewerken]

Als FC Lugano:

  • 1921 - 1922 - 2de divisie
  • 1922 - 1953 - 1ste divisie
  • 1953 - 1954 - 2de divisie
  • 1954 - 1960 - 1ste divisie
  • 1960 - 1961 - 2de divisie
  • 1961 - 1963 - 1ste divisie
  • 1963 - 1964 - 2de divisie
  • 1964 - 1976 - 1ste divisie
  • 1976 - 1979 - 2de divisie
  • 1979 - 1980 - 1ste divisie
  • 1980 - 1988 - 2de divisie
  • 1988 - 1997 - 1ste divisie
  • 1997 - 1998 - 2de divisie
  • 1998 - 2002 - 1ste divisie
  • 2002 - 2003 - 2de divisie

Als AC Lugano:

  • 2003 - 2008 - 2e divisie

Als FC Lugano:

  • 2008 - ???? - 2e divisie

Erelijst[bewerken]

1938, 1941, 1949
Winnaar: 1931, 1968, 1993
Finalist: 1943, 1952, 1971, 1992

Eindklasseringen[bewerken]

Seizoen Clubs Divisie Duels Winst Gelijk Verlies Doelsaldo Punten
2007–2008 9 18 Challenge League 34 12 10 12 61–63 46
2010–2011 3 16 Challenge League 30 20 2 8 57–35 62
2011–2012 5 16 Challenge League 30 14 7 9 44–38 49
2012–2013 7 10 Challenge League 36 11 11 14 52–50 44
2013–2014 2 10 Challenge League 36 19 7 10 55–46 64

Lugano in Europa[bewerken]

  • 1R = eerste ronde
  • Q = kwalificatieronde
  • 2Q = tweede kwalificatieronde
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1968/69 Europacup II 1R Vlag van Spanje FC Barcelona 0-1, 0-3 0.0
1971/72 UEFA Cup 1R Vlag van Polen Legia Warschau 1-3, 0-0 1.0
1993/94 Europacup II Q Vlag van Wit-Rusland Neman Hrodna 5-0, 1-2 2.0
1R Vlag van Spanje Real Madrid 0-3, 1-2
1995/96 UEFA Cup Q Vlag van Luxemburg Jeunesse d'Esch 0-0, 4-0 6.0
1R Vlag van Italië Inter Milaan 1-1, 1-0
2R Vlag van Tsjechië Slavia Praag 1-2, 0-1
2001/02 Champions League 2Q Vlag van Oekraïne Sjachtar Donetsk 0-3, 2-1 1.0
2002/03 UEFA Cup Q Vlag van Letland FK Ventspils 0-3, 1-0 1.0

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 11.0

Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Zwitserland

Selectie[bewerken]

Laatste wijziging op 23 juni 2007. Achter de naam staat het rugnummer vermeldt.

Doelmannen[bewerken]

  • Vlag van Italië Giovanni Proietti (1)
  • Vlag van Zwitserland MichaelCasanova (18)

Verdedigers[bewerken]

  • Vlag van Zwitserland Yvan Bolay (4)
  • Vlag van Zwitserland Mattia Croci-Torti (11)
  • Vlag van Frankrijk Emmanuel Domo (2)
  • Vlag van Zwitserland Marco Lodigiani (21)
  • Vlag van Portugal Andre Madureira Rito (25)
  • Vlag van Zwitserland Dario Rota (6)
  • Vlag van Zwitserland Daniele Russo (33)
  • Vlag van Zwitserland Tito Tarchini (-)
  • Vlag van Brazilië Josilei Ricardo Taufner (32)

Middenvelders[bewerken]

  • Vlag van Zwitserland Alessio Bottani (27)
  • Vlag van Italië Mauro Bressan (7)
  • Vlag van Zwitserland Fabrizio Bullo (16)
  • Vlag van Zwitserland Moreno Elia (17)
  • Vlag van Zwitserland Feliciano Magro (10)
  • Vlag van Zwitserland Damien Mollard (14)
  • Vlag van Zwitserland Michael Perrier (24)
  • Vlag van Kroatië Marko Sučić (8)
  • Vlag van Zwitserland Fulvio Sulmoni (28)

Aanvallers[bewerken]

  • Vlag van Marokko Kamel Boughanem (9)
  • Vlag van Zwitserland Alessandro Elia (22)
  • Vlag van Brazilië Henan Faria Silveira (31)
  • Vlag van Brazilië Luis Rodrigues (20)

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de lijst van spelers van FC Lugano voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.


Internationals[bewerken]

De navolgende Europese voetballers kwamen als speler van FC Lugano uit voor een vertegenwoordigend A-elftal. Tot op heden [1] is Lauro Amadò degene met de meeste interlands achter zijn naam. Hij kwam als speler van FC Lugano in totaal 23 keer uit voor het Zwitserse nationale elftal.

Naam Van Tot Totaal Nationaal elftal
Renato Zurmühle 15.09.1956 15.09.1956 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Gabriele Gilardoni 29.03.1931 19.11.1933 17 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Ivo Frosio 25.10.1959 25.10.1959 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Alessandro Frigerio 06.03.1932 20.03.1932 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Mario Fornara 20.04.1941 20.04.1941 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Luigi Fornara 28.12.1941 01.01.1942 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Ernesto Fink 10.10.1926 09.02.1930 5 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Battista Rezzonico 17.04.1927 14.10.1928 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Mario Prosperi 26.05.1965 09.05.1973 21 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Alfons Weber 28.12.1941 01.01.1942 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Philippe Walker 03.04.1990 28.04.1992 11 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Luigi Maspoli 09.05.1926 10.10.1926 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Walter Fernandez 08.03.1995 26.04.1995 3 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Aldo Poretti 10.10.1926 30.05.1935 10 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Eugenio Corrodi 21.09.1947 25.11.1951 12 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Christian Colombo 04.04.1989 27.03.1996 6 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Arnoldo Ortelli 01.01.1942 01.01.1942 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Claudio Sulser 24.09.1986 24.09.1986 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Ludovic Magnin 16.08.2000 25.04.2001 3 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Néstor Subiat 22.01.1994 02.07.1994 10 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Paolo Sturzenegger 19.04.1925 09.02.1930 5 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Philippe Hertig 03.04.1990 02.06.1990 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vaidotas Šlekys 05.10.1996 11.06.1997 4 Vlag van Litouwen Litouwen
Patrick Sylvestre 13.12.1989 17.04.1993 5 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Flavio Signorelli 16.04.1969 14.05.1969 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Robert Hasler 26.05.1949 11.06.1950 4 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Adriano Coduri 16.05.1959 16.05.1959 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Igor Shalimov 06.09.1995 11.10.1995 2 Vlag van Rusland Rusland
Hannes Schmidhauser 28.12.1952 25.10.1959 4 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Régis Rothenbühler 18.08.1999 15.11.2000 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Dario Rota 15.11.2000 25.04.2001 3 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Tullio Grassi 03.04.1938 12.06.1938 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vincenzo Brenna 26.05.1965 02.11.1969 4 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Pierangelo Boffi 17.10.1970 10.05.1972 7 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Rolf Blättler 15.10.1969 12.05.1971 10 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Renato Bizzozzero 27.01.1935 08.05.1938 19 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Marc Berset 15.11.1970 20.12.1970 3 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Badile Lubamba 02.09.2000 07.10.2000 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Franco Andreoli 12.11.1939 15.05.1946 13 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Lauro Amadò 27.01.1935 31.03.1940 23 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vittore Gottardi 15.07.1966 05.01.1967 4 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Armando Sadiku 07.09.2012 15.11.2013 7 Vlag van Albanië Albanië
Joël Magnin 02.06.2001 02.06.2001 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. bijgewerkt op 3 januari 2014