Frederik, prins van Wales

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frederik Lodewijk
Prins van Wales
1707-1751
Frederick, Prince of Wales 1754 by Liotard.jpg
Prins van Wales
Periode 1729 - 1751
Voorganger George August
Opvolger George Willem Frederik
Vader George II van Groot-Brittannië
Moeder Caroline van Brandenburg-Ansbach

Frederik Lodewijk, prins van Wales (Hannover, 1 februari 1707 - Taplow, 31 maart 1751) was van 1727 tot 1751 de eerste troonopvolger van Groot-Brittannië. Hij was de oudste zoon van koning George II en Caroline van Brandenburg-Ansbach en de vader van de latere George III, die zijn grootvader later zou opvolgen als koning.

Levensloop[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Prins Frederik in 1720.

Frederik Lodewijk werd in februari 1707 geboren als prins van Brunswijk-Lüneburg. In 1714 betrad zijn grootvader, de keurvorst van Hannover, de Britse troon als George I. Dat jaar was Anna, de laatste koningin van het huis Stuart, overleden zonder nakomelingen. De Act of Settlement bepaalde dat George, het dichtste protestantse familielid van Anna, de troon zou erven. George I was echter al verre familie van Anna, omdat de dichtere familieleden allemaal katholiek waren. Katholieken mochten echter de Britse troon niet bestijgen.

De toen zevenjarige Frederik bleef achter in Hannover, waar hij zijn opleiding moest verderzetten en waar hij deel moest nemen aan staatsceremonieën ter vervanging van zijn afwezige grootvader.

Prins van Wales[bewerken]

Frederik, bijgenaamd 'Arme Fred', werd door zijn grootvader benoemd tot hertog van Gloucester en ridder in de Orde van de Kousenband. Nadat George I in 1727 overleed, betrad zijn vader de troon onder de naam George II. Vervolgens werd Frederik naar Engeland gezonden, waar hij zijn ouders voor het eerst sinds veertien jaar terug ontmoette. Op 8 januari 1729 werd hij benoemd tot prins van Wales.

Koning George II. Prins Frederik en zijn vader hadden een zeer slechte band.

George II had een zeer moeilijk, niet aantrekkelijk karakter. Als iemand het niet eens was met zijn mening, had hij de neiging om kwaad te worden en gooide dan soms zijn jas of pruik op de grond. Zowel met zijn vader als met zijn zoon Frederik had hij geen goede band. George II en Frederik hadden afkeer van elkaar. Ook met zijn moeder had Frederik een slechte band. Zij beschreef hem eens met de woorden: "Mijn liefste oudste zoon is de grootste rat, de grootste leugenaar, het grootste gespuis en het grootste beest van de hele wereld en ik wens hartelijk dat hij dat afleert." Ze maakte er ook geen geheim van dat ze een voorkeur had voor haar zoon Willem, die generaal werd en meevocht in de Oostenrijkse Successieoorlog. George II zou zelfs van plan geweest zijn om Frederik uit te sluiten van de Britse troon en hem Hannover te laten besturen, zodat Willem de Britse troon zou erven.

In december 1737 stierf koningin Caroline. Volgens getuigen zou Caroline op haar sterfbed over haar oudste zoon gezegd hebben: "Ik zal ten minste één voordeel hebben als ik mijn ogen definitief sluit, nu zal ik dat monster nooit meer moeten zien." George II liet zijn oudste zoon ook niet toe om zijn moeder te zien.

Frederik begon met zijn vader ruzie te maken over de toelage die hij als kroonprins kreeg en nadat hij geen verhoging kreeg, overtuigde hij zijn politieke vrienden om in het House of Commons een motie geadresseerd aan de koning te dienen om zo een hogere toelage te eisen. In zijn residentie Leicester House verzamelde hij een hofhouding van voornamelijk Tories, die in die periode in de oppositie zaten.

Frederik speelde cello, net zoals vele van zijn familieleden, en had in tegenstelling tot zijn vader een grote kennis van schilderen, kunsten en natuurlijke wetenschappen.

Huwelijk[bewerken]

Augusta van Saksen-Gotha, prinses van Wales.

Op 27 april 1736 huwde Frederik met prinses Augusta van Saksen-Gotha. Uit het huwelijk werden negen kinderen geboren:

Overlijden[bewerken]

Frederik zou nooit de Britse troon bestijgen, aangezien hij nog voor zijn vader stierf. Op 31 maart 1751 stierf hij in Leicester House aan de gevolgen van een borstabces in de long en werd op 13 april 1751 begraven in Westminster Abbey. Koning George II en de hele koninklijke familie waren afwezig en werden vertegenwoordigd door de hertog van Somerset. De dood van zijn zoon liet George II kennelijk koud. Voortaan was zijn oudste zoon George eerste troonopvolger en prins van Wales. George had een vriendelijk en goedaardig karakter en had in tegenstelling tot zijn vader een goede band met koning George II.

Voorouders[bewerken]

Kwartierstaat van prins Frederik van het Verenigd Koninkrijk
Overgrootouders Ernst August van Brunswijk-Lüneburg
(1629-1698)
∞ 1658
Sophia van de Palts
(1630-1714)
George Willem van Brunswijk-Lüneburg
(1624-1705)
∞ 1682
Eleonora van Olbreuze
(1639-1722)
Albrecht van Brandenburg-Ansbach
(1620-1667)
∞ 1651
Sophie Margrete van Oettingen-Oettingen
(1634-1664)
Johan George I van Saksen-Eisenach
(1634–1686)
∞ 1661
Johannetta van Sayn-Wittgenstein
(1632–1701)
Grootouders Koning George I van Groot-Brittannië (1660-1727)
x 1682
Sophia Dorothea van Celle (1666-1727)
Johan Frederik van Brandenburg-Ansbach (1654-1686)
x 1681
Eleonora Erdmuthe Louisa van Saksen-Eisenach (1662-1696)
Ouders Koning George II van Groot-Brittannië (1683-1760)
∞ 1705
Caroline van Brandenburg Anspach (1683-1737)
Frederik van het Verenigd Koninkrijk (1707-1751)

Externe link[bewerken]