Geoffrey Deckers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Geoffrey Deckers (Den Haag, 1969) is een Nederlandse dierenrechtenactivist. Hij is met zijn partner medeoprichter, en voorzitter van Een Dier Een Vriend, voorzitter van European Coalition to End Animal Experiments en bestuurslid bij de Nederlandse Federatie Dierenopvang Organisaties.[1][2][3] en de stichting Pro Animalia International, tegenwoordig JAAN Nederland[4] die het werk van Femke den Haas in Jakarta bij de stichting Jakarta Animal Aid Network ondersteunt. In 2012 helpen Deckers en andere oprichters van Een Dier Een Vriend holocaust overlevende Marion Bienes met het vervaardigen en publiceren van haar autobiografie 'Why the Horses?'.[5][6][7]

Loopbaan[bewerken]

Deckers begint als jonge tiener als vrijwilliger met het helpen van holocaust overlevende Marion Bienes in haar strijd tegen dierproeven, waarbij zij zich opsluit in een kooi op prominente plaatsen als het Binnenhof om aandacht te vragen voor dieren in laboratoria.[5][6][7] Eind jaren tachtig was Deckers werkzaam als regiocoördinator voor de Nederlandse Bond tot Bestrijding van de Vivisectie.[8][9]

In 1993 richtte PETA zijn Nederlandse tak op.[8] Deckers werd daar actief als office-manager.[10] In 1998 sloot PETA zijn Nederlandse kantoor en alle medewerkers werden zonder opgaaf van redenen collectief ontslagen.[11]

In datzelfde jaar, 1998, richtte Deckers de stichting Een Dier Een Vriend (EDEV) op. Veel ex-PETA-medewerkers stapten mee over naar de nieuwe organisatie.[8] Een van de eerste speerpunten werd een campagne tegen Biomedical Primate Research Centre (BPRC),[8] waartegen ze jarenlang zouden actievoeren met als doel sluiting van het laboratorium.[11][12][13]

Acties[bewerken]

In 1987 deed Deckers, op achttienjarige leeftijd, mee aan een actie van het Dierenbevrijdingsfront om de administratie van een veilinghuis voor pelsdierhouders in Nederasselt te ontvreemden, om de bonthandel te ontregelen. Bij de actie werd een dienstdoende administrateur overmeesterd.[8] De deelnemers aan de DBF-actie werden opgepakt en in staat van beschuldiging gesteld. Na hoger beroep werd Deckers veroordeeld tot een taakstraf. In 2001 was op SBS6 te zien hoe Deckers per telefoon filminstructies doorgaf aan Willibrord Frequin die met een camera het BPRC binnen was gekomen.[8] In 2003 gaf Deckers aan te staan voor geweldloosheid.[14] Tegenover het NRC zei hij: "Ik sta nog steeds 100 procent achter de acties die ik voor het Dierenbevrijdingsfront heb gedaan, behalve het geweld dan."[8] Deckers organiseert jaarlijks met onder meer dominee Hans Bouma in de week voor kerst een 'Vredesdienst voor Dieren' in Amsterdam, waar hij spreekt over strijden "tegen onrecht, wreedheid, en domheid" en "voor compassie en rechtvaardigheid".[15]

Externe link[bewerken]