Gersdorffiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gersdorffiet
Gersdorffiet
Mineraal
Chemische formule NiAsS
Kleur Grijs, zwart, zilverwit of tinwit
Streepkleur Grijs-zwart
Hardheid 5,5
Gemiddelde dichtheid 5,9 g/cm³
Glans Metallisch
Opaciteit Opaak
Breuk Onregelmatig
Splijting [110] perfect
Habitus Massief tot granulair
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Ruimtegroep Pa3
Eenheidscel a = 5,66(6) Å
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal gersdorffiet is een nikkel-arseen-sulfide, met de chemische formule NiAsS. Gersdorffietkristallen zijn grijs of zwart tot zilverwit en bezitten een kubische structuur. Ze komen meestal voor als massieve tot granulaire, fijne eenheden, die veelal euhedraal zijn. Daarom is dit mineraal vrij begeerd door verzamelaars.

Het mineraal is noch magnetisch, noch radioactief.

Naamgeving en ontdekking[bewerken | brontekst bewerken]

Gersdorffiet is genoemd naar de Oostenrijker Johann von Gersdorff, de eigenaar van een nikkelmijn in Schladming, waar het mineraal in 1843 werd ontdekt.

Herkomst[bewerken | brontekst bewerken]

Gersdorffiet wordt voornamelijk aangetroffen in zogenaamde hydrothermale aderen (langgerekte holtes in gesteente die gevuld zijn met een warme, waterige massa die veel metalen bevat), samen met andere (nikkel)sulfiden. Het komt samen voor met onder andere nikkeline, cobaltiet, ullmanniet, lollingiet, milleriet, pyriet, marcasiet, chalcopyriet en maucheriet.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]