Glucose-fructosestroop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Glucose-fructosestroop (ook bekend als High-fructose corn syrup, HFCS, Glucose-fructosesiroop, glucosesiroop en fructosesiroop) is een maisstroop die door enzymatische processen een grote toename van het fructosegehalte kent. Hierdoor benadert de chemische samenstelling die van suiker enigszins. Glucose-fructosestroop is een populair zoetmiddel omdat het veel zoeter is dan sacharose of glucose, goedkoper is en bovendien langer bewaard kan worden. Het wordt soms als "natuurlijke suikers" gepromoot.

Veelgebruikte vormen zijn HFCS 90 (90% fructose, 10% glucose; wordt gebruikt voor de productie van HFCS 55); HFCS 55 (wordt gebruikt in frisdranken; 55% fructose, 45% glucose) en HFCS 42 (wordt in diverse voedingsmiddelen gebruikt; 42% fructose, 58% glucose)[1]

De zoetstof wordt sinds het begin van de tachtiger jaren in de Verenigde Staten en Canada in veel producten gebruikt, zoals bijvoorbeeld frisdranken. De frisdranken Coca-Cola en Pepsi Cola worden in de Verenigde Staten en Canada bijvoorbeeld gezoet met HFCS, terwijl dit in bijna alle andere landen met suiker gebeurt. Redenen hiervoor zijn de door subsidies relatief overvloedige aanwezigheid van maïs en de hogere importheffingen op biet- en rietsuikers. De sturende rol van de Amerikaanse overheid hierin is controversieel.

Glucose-fructosestroop kan in sommige gevallen hoge concentraties kwik bevatten, wat een extra gevaar kan vormen voor de gezondheid.[2]

Zie ook[bewerken]