Goliathkikker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Goliathkikker
IUCN-status: Bedreigd[1] (2004)
Museumpreparaat
Museumpreparaat
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amfibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers)
Familie: Conrauidae
Geslacht: Conraua
Soort
Conraua goliath
(Boulenger, 1906)
leefgebied Goliathkikker
leefgebied Goliathkikker
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Amfibieën

De goliathkikker[2] (Conraua goliath) is een kikker uit de familie Conrauidae.[3]

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door George Albert Boulenger in 1906. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Rana goliath gebruikt. Lange tijd was de wetenschappelijke naam Rana goliath en behoorde de soort tot de familie echte kikkers (Ranidae).

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De goliathkikker kan een lengte bereiken van 17 tot 32 centimeter exclusief poten en weegt dan meer dan 3 kilo[4]. Hiermee is de soort een van de grootste kikkersoorten ter wereld. Slechts enkele andere kikkers worden groter, een uitzondering is de reuzenpad (Rhinella marina).

Verspreiding en habitat[bewerken]

De goliathkikker komt voor in delen van westelijk Afrika, en leeft in de landen Kameroen en Equatoriaal-Guinea. De habitat van de goliathkikker bestaat uit regenwouden en dichte bossen, liefst bij snelstromende riviertjes. Deze soort is niet alleen voor de voortplanting afhankelijk van water maar blijft het hele leven in de buurt. De kikker ligt dan half onder de waterlijn op prooidieren te wachten die vervolgens in één keer worden doorgeslikt.

Waarschijnlijk is deze kikker een 'trigger-soort'; als door vervuiling en andere menselijke invloeden de meeste natuurlijke vijanden verdwijnen, kan dit dier zich explosief vermenigvuldigen en in zeer korte tijd andere soorten van de kaart vegen.

Levenswijze[bewerken]

Het enige criterium waar een prooi aan moet voldoen is dat deze kleiner is dan de kikker zelf, verder kijkt het dier niet zo nauw. Vooral ongewervelden als insecten, maar ook knaagdieren, vogels, slangen en hagedissen worden verorberd; mocht de prooi weerbaar of te groot blijken dan wordt deze weer uitgespuugd. De larven eten met name waterplanten en de volwassen kikkers zelf worden door de plaatselijke bevolking als delicatesse beschouwd.

Bescherming[bewerken]

De goliathkikker komt in grote delen van zijn verspreidingsgebied nog vrij algemeen voor. Volgens IUCN-criteria gaat de soort echter hard achteruit en is zijn lokale verspreiding gedecimeerd met 50% in vijftien jaar tijd. De trend is verdere verlaging van de populatiedichtheid door de jacht en visserij. Ook worden jonge dieren regelmatig gedood als bijvangst.[5]

In Kameroen zijn er afspraken gemaakt met vissersdorpen en lokale overheden om de kikkers te sparen in verband met zijn biologische belang en het lijkt erop dat deze methodes van preventie van de kwetsbare en unieke soort zijn vruchten afwerpen.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Goliathkikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Grzimek, Bernhard, Het leven de dieren deel V:Vissen (II) en amfibieën, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 482 ISBN 90 274 8625 5.
  3. American Museum of Natural History. Conraua goliath
  4. Amphibiaweb - Conraua goliath - Website
  5. Amphibia Web. Conraua goliath

Bronnen

  • IUCN Red List Assesment 1994/ Global Amphibian Assesment
  • Biological Journeys -Prof L.D.Brongersma ,Rijksuniversiteit Dierkunde(Zoologie) Leiden 1969
  • (en) - American Museum of Natural History - Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference – Conraua goliath - Website Geconsulteerd 6 april 2013
  • (en) – Amphibia Web – Conraua goliath - Website