Grensbewaking

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De grens tussen Spanje en Gibraltar.

Grensbewaking is een rijkstaak die door elk autonoom land uitgeoefend wordt. Op grensdoorlaatposten kan men om toegang verzoeken, meestal op vertoon van een geldig document voor grensoverschrijding (meestal een paspoort) en daarbij eventueel een geldig visum. In een aantal gevallen kan ter plekke op de grensdoorlaatpost een visum worden verstrekt. Op bepaalde wettelijke voorwaarden kan een vreemdeling de toegang geweigerd worden.

Europa[bewerken]

EU

In 1985 ondertekenden Nederland, België, Luxemburg, Duitsland en Frankrijk het Schengenverdag waarmee de eerste Schengenakkoorden een feit waren. Het Schengenverdrag heeft tot gevolg dat de deelnemende landen geen binnengrens meer kennen. Alleen op de gezamenlijke buitengrens vindt grensbewaking plaats. In de praktijk komt het erop neer dat iemand via de Amsterdamse luchthaven Schiphol het Schengengebied kan inreizen en dan ongehinderd over het grondgebied van Nederland, Duitsland, Oostenrijk en Italië naar Griekenland kan reizen zonder verder een grenscontrole te passeren. De grensbewaking op luchthavens in het Schengengebied zijn derhalve verantwoordelijk voor de binnenkomst en toelating tot 28 landen.

Op internationaal niveau komt grensbewaking steeds meer in de belangstelling te staan. Een aantal voorbeelden van internationale samenwerking zijn de International Association of Airport and Seaport Police (IAASP), Borderpol en Frontex. In de toekomst moet er een Europese Grensbewaking komen.

Nederland[bewerken]

Geschiedenis[bewerken]

Grensbewaking langs de Rijksgrens van Nederland bestaat al sinds 1814. In dat jaar besloot Koning Willem I om het korps Marechaussee op te richten. De Marechaussee had onder andere als taak om de grens en de grote wegen in Nederland te bewaken. Rond 1900 was er al sprake van grensbewaking in de meeste zeehavens, al was die er voornamelijk op gericht om voortvluchtige criminelen te stoppen eer ze op de boot naar het vrije Verenigde Staten konden stappen.

(Lucht)havens[bewerken]

In de jaren 30 was er ook grensbewaking te vinden op een aantal luchthavens, zoals Schiphol en het vliegveld Waalhaven. Met de toenemende migratie van de jaren '20 tot midden jaren 70 kreeg grensbewaking steeds meer betekenis. Vanaf de jaren 60 werden alle in- en uitreizende passagiers op de luchthavens gecontroleerd. Met het Beneluxverdrag kwam er vrij personen- en goederenverkeer binnen de drie lidstaten, en daarmee verviel de binnengrens met België.

Uitvoerende organen[bewerken]

Personeel van de zeehavenpolitie

De bewaking van de Nederlandse grens viel lange tijd onder de gecombineerde verantwoordelijkheid van de Koninklijke Marechaussee, de Douane en de Zeehavenpolitie (vóór 2007 bekend als Rivierpolitie) van de politie-eenheid Rotterdam. Anno 2007 zijn alleen de Koninklijke Marechaussee en de Zeehavenpolitie van de politieeenheid Rotterdam nog actief op het gebied van de Grensbewaking, waarbij de marechaussee de lucht- en zeehavens controleert, en de zeehavenpolitie de Rotterdamse Haven.

Alleen al op Schiphol zijn meer dan 1500 personen actief in de grensbewaking. Daar bevindt zich tevens het Nationaal Bureau Documenten, waar documenten worden gecontroleerd op echtheid.

De Zeehavenpolitie Rotterdam beschikt op dit moment over 2 checkpoints, 12 dienstvoertuigen en om en nabij de 100 man personeel. Men gebruikt een softwareapplicatie genaamd ZUIS om al het in- en uitgaande scheepvaartverkeer te controleren. Jaarlijks komen er 35.000 schepen binnen in de haven van Rotterdam, en daarmee zo'n 350.000 vreemdelingen.

Nederlandse grensdoorlaatposten[bewerken]

Volgens het Voorschrift Vreemdelingen 2000 en de Regeling toelating en uitzetting BES zijn aan de buitengrenzen van Nederland de volgende grensdoorlaatposten ingesteld. Onder een grensdoorlaatpost aan de zeegrens kunnen meerdere havens vallen.

Luchthaven Zeegrens
Luchthaven Schiphol Amsterdam IJmond
Vliegveld de Kooy IJmuiden
Eindhoven Airport Delfzijl
Enschede Airport Twente Den Helder
Groningen Airport Eelde Dordrecht
Lelystad Airport Gent-Terneuzen
Maastricht Aachen Airport Harlingen
Rotterdam The Hague Airport Hoek van Holland/Europoort
Vliegkamp Valkenburg Moerdijk
Bonaire International Airport Rotterdam-Havens
F.D. Roosevelt Airport Scheveningen
Juancho E. Yrausquin Airport Vlissingen
Rede van Kralendijk
Blauwe Pan en Brazil
Oranjebaai
Fortbaai

Externe links[bewerken]

Zie ook[bewerken]