Europese Economische Ruimte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

██ EVA-landen (behalve Zwitserland)

██ EU-landen

██ landen buiten EER

De Europese Economische Ruimte (EER) is een akkoord in 1992 tussen de landen van de Europese Gemeenschap (EG) (later de Europese Unie) en de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA), met uitzondering van Zwitserland. Het akkoord bevordert vrij verkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal tussen de deelnemende landen. Ook wordt er samengewerkt op economisch gebied.

De ruimte is ontstaan om de landen van de EVA die niet opgingen in de Europese Unie toch te laten profiteren van het vrije verkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal in de Europese Unie. Hiervoor moest wetgeving van de EU worden ingevoerd in de EER-staten.

Zwitserland onderhandelde mee over toetreding tot de EER, maar de bevolking wees in een referendum de toetreding tot de EER af. Het EER-akkoord blijft nu enkel van toepassing op de relaties met IJsland, Noorwegen en Liechtenstein.

Inmiddels is onder andere het vrije verkeer van personen met Zwitserland geregeld middels de toetreding van Zwitserland tot het Verdrag van Schengen. Personencontroles aan de Zwitserse grens zijn hiermee sinds 12 december 2008 opgeheven. Liechtenstein is in 2009 tot het Schengenakkoord toegetreden.

Organisatie[bewerken]

Er is een gezamenlijke Raad, bestaande uit de vertegenwoordigers van de vier leden van de Europese Vrijhandelsassociatie en de Europese Commissie als vertegenwoordiger van de Europese Unie. De bedoeling van deze raad is om wetgeving van de drie landen af te stemmen op die van de Europese Unie ten bate van de Europese Economische Ruimte. Deze raad komt tweemaal per jaar bij elkaar.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Dit artikel, of een eerdere versie ervan, is afkomstig van Postbus 51.