Harry Belafonte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Harry Belafonte
Harry Belafonte in 2011
Harry Belafonte in 2011
Algemene informatie
Volledige naam Harold George Bellanfanti, Jr.
Geboren 1 maart 1927
Land Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film
Harry Belafonte (gefotografeerd door Carl Van Vechten, 1954)
Belafonte (midden) tijdens de Civil Rights March in Washington, 28 augustus 1963

Harold George Belafonte (Harlem (New York), 1 maart 1927) is een Amerikaans zanger en acteur. Hij kreeg de bijnaam "King of Calypso" omdat hij de calypsomuziek internationale bekendheid gaf. Later zong hij kerstmuziek. Hij werd bekend met zijn hit Banana Boat Song en zijn werk als Unicef-ambassadeur.

New York[bewerken]

Belafonte werd geboren in New York en groeide op in Harlem. Van 1935 tot 1939 woonde hij met zijn moeder in haar vaderland Jamaica. Na zijn terugkeer naar New York volgde Belafonte de George Washington High school. Vervolgens ging hij bij de Amerikaanse marine, waar hij diende tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aan het eind van de jaren veertig nam hij acteerlessen. Belafonte trouwde in 1948 met Marguerite Byrd, zij kregen samen twee dochters en scheidden in 1955. In 1956 trouwde Belafonte met Jullie Robinson, zij kregen een zoon en een dochter.

Burgerrechten en links[bewerken]

Begin jaren vijftig was hij (een vroeg) lid van de Burgerrechtenbeweging. Belafonte was een vertrouweling van Martin Luther King. Toen hij in 1968 in een tv-show van Petula Clark optrad, lachte Clark tijdens het zingen en raakte ze Belafontes arm aan. In die dagen was dit beeld erg uitzonderlijk op de Amerikaanse televisie. Vriendschappelijke aanrakingen tussen verschillende rassen waren 'not done'. Het leidde tot veel ongenoegen en protest bij de sponsor Plymouth Motors. Niettemin ging de show door. Belafonte organiseerde in 1985 mee het Live Aid concert en We are the world van USA for Africa; een poging van talloze artiesten om geld in te zamelen voor Afrika. In 1987 werd hij benoemd tot goodwill-ambassadeur bij Unicef. Belafonte is bekend om zijn aversie voor Colin Powell en Condoleezza Rice die hij in 2002 als "huisslaven" bestempelde omdat ze niet in opstand kwamen tegen het besluit van George W. Bush om ten oorlog te trekken tegen Irak. In 2005 noemde hij zwarte republikeinen "tirannen" en vergeleek de leden van de regering-Bush met nazi's.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

  • Mark Twain & Other Folk Favorites (1954)
  • Belafonte (1955)
  • Calypso (1956)
  • An Evening with Harry Belafonte (1956)
  • Belafonte Sings Of The Caribbean (1957)
  • To Wish You A Merry Christmas (1957)
  • Belafonte Sings Of The Blues (1958)
  • Love Is A Gentle Thing (1959)
  • Porgy & Bess (1959)
  • Belafonte At Carnegie Hall (1959)
  • My Lord What A Mornin (1960)
  • Swing Dat Hammer (1960)
  • Belafonte Returns To Carnegie Hall (1960)
  • Jump In The Line (1961)
  • Midnight Special (1962)
  • The Many Moods Of Harry Belafonte (1962)
  • Streets I Have Walked (1963)
  • At The Greek Theatre (1964)
  • Ballads Bues And Boasters (1964)
  • An Evening with Belafonte/Makeba (1965)
  • An Evening with Belafonte/Nana Mouskouri (1966)
  • In My Quiet Room (1966)
  • En Gränslös Kväll På Operan (1966)
  • Calypso In Brass (1966)
  • Belafonte On The Campus (1967)
  • Belafonte Sings Of Love (1968)
  • Homeward Bound (1969)
  • Harry and Lena in Love (1970)
  • Belafonte By Request (1971)
  • The Warm Touch (1971)
  • Calypso Carnival (1971)
  • Belafonte Live (1972)
  • Play Me (1973)
  • Live in Tokyo (1974)
  • Belafonte's Christmas (1976)
  • Turn The World Around (1977)
  • Loving You Is Were I Belong (1981)
  • Künstler für den Frieden (1982)
  • We Are the World (1985)
  • Paradise Of Ganzankulu (1988)
  • Belafonte 89 (1989)
  • An Evening with Belafonte and Friends (1997)
  • The Long Road to Freedom, An Anthology of Black Music (2001)

Singles[bewerken]

  • Gomen Nasai (Forgive Me) (1953)
  • Jamaica Farewell (1954)
  • Mary's Boy Child (1954)
  • Banana Boat (Day-O) (1957)
  • Hold 'Em Joe (1957)
  • Mama Look A Boo Boo (1957)
  • Don't Ever Love Me (1957)
  • Coconut Woman (1957)
  • Island in the Sun (1957)
  • Scarlet Ribbons (met Millard Thomas) (1957)
  • Mary's Boy Child (1957)
  • The Marching Saints (1958)
  • Little Bernadette (1958)
  • Mary's Boy Child (1958)
  • The Son of Mary (1958)
  • Round the Bay of Mexico (1959)
  • Hole in the Bucket (met Odetta) (1961)
  • A Strange Song (1967)
  • By the Time I Get to Phoenix (1968)
  • Skin to Skin (met Jennifer Warnes) (1988)

Filmografie[bewerken]

  • Bright Road (1953)
  • Carmen Jones (1954)
  • The Heart of Show Business (1957)
  • Island in the Sun (1957)
  • The World, the Flesh and the Devil (1959) (tevens producent)
  • Odds Against Tomorrow (1959)
  • King: A Filmed Record... Montgomery to Memphis (1970) (documentaire) (verteller)
  • The Angel Levine (1970) (tevens producent)
  • Buck and the Preacher (1972) (tevens producent)
  • Uptown Saturday Night (1974)
  • Sometimes I Watch My Life (1982) (documentaire)
  • Say No (1983) (documentaire)
  • Three Songs (1983)
  • We Shall Overcome (1989) (documentaire) (verteller)
  • The Player (1992) (cameo)
  • Ready to Wear (1994) (cameo)
  • Hank Aaron: Chasing the Dream (1995) (documentaire)
  • White Man's Burden (1995)
  • Jazz '34 (1996) (documentaire)
  • Kansas City (1996)
  • Scandalize My Name: Stories from the Blacklist (1998) (documentaire)
  • Fidel (2001) (documentaire)
  • XXI Century (2003) (documentaire)
  • Bobby (2006)
  • Motherland (2009) (documentaire)
  • Sing Your Song (2011) (documentaire)
  • Hava Nagila (2013) (documentaire)

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16
Island in the sun 980 1560 1358 1379 911 1485 1281 988 1057 1113 1649 1659 1942 - - - -

Externe link[bewerken]