Haven van Londen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De haven van Londen (Port of London) ligt langs de oevers van de Theems van Londen tot aan de Noordzee.

Geschiedenis[bewerken]

Tot begin 19e eeuw bevond de haven van Londen zich relatief dicht bij het centrum van de stad, in een gebied dat de Pool of London werd genoemd, tussen London Bridge en Limehouse. Eind 18e eeuw meerden hier jaarlijks ruim 3500 schepen af en werden meer dan 620.000 ton goederen verladen.[1]

Havendokken in 1882

Door de West India Dock Act uit 1799 werd het mogelijk nieuwe doks verder naar het oosten aan te leggen, in het gebied dat tegenwoordig bekendstaat als de Docklands. Overblijfselen van 19e-eeuwse havenbassins en -gebouwen zijn nog her en der te vinden in Wapping, op het Isle of Dogs en in het gebied Royal Docks. Ondanks zeer zware oorlogsschade tijdens de Tweede Wereldoorlog, bleven de 19e-eeuwse dokken intensief in gebruik tot de jaren 1950, waarna de haven zich geleidelijk westwaarts verplaatste.

Tegenwoordig[bewerken]

De Royal Docks (links) met in de verte de nieuwere havengebieden

Restanten van havenactiviteiten in Groot-Londen zijn nog te vinden in Greenwich, Silvertown. De belangrijkste havengebieden bevinden zich tegenwoordig in Barking, Dagenham en Erith (alle in Greater London), Purfleet, Thurrock, Tilbury, Coryton en Canvey Island (in Essex) en Dartford en Northfleet (in Kent).

De Londense haven omvat meer dan 70 terminals en havenfaciliteiten met ongeveer 30.000 arbeidsplaatsen. De haven wordt grotendeels door de Port of London Authority (PLA) geleid, met het hoofdkantoor in London River House in Gravesend, Kent.

In 2013 was Londen de op een na grootste havens in Groot-Brittannië qua tonnage (43,2 miljoen ton), na de haven van Grimsby & Immingham (62,6 miljoen), maar voor Milford Haven (41,1 miljoen). Londen is met name een importhaven. Ongeveer twee derde van alle lading komt hier het land binnen.

Externe links[bewerken]