Haye van der Heyden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Haye van der Heijden)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Haye van der Heyden
Kort na de opnames van Kinderen geen bezwaar
Kort na de opnames van Kinderen geen bezwaar
Algemene informatie
Volledige naam Jeroen Haye Michael van der Heijden
Geboren 20 februari 1957
Land Vlag van Nederland Nederland
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Haye van der Heyden (Bilthoven, 20 februari 1957) is een Nederlandse regisseur, acteur, cabaretier, presentator en schrijver van toneelstukken, televisieseries en (kinder)boeken.

Biografie[bewerken]

Van der Heyden studeerde enige jaren Nederlandse taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Zijn theatercarrière begon bij De film van Ome Willem, waarin hij werkte als clown en basgitarist. Daarna richtte hij samen met onder anderen Erik Brey het cabaretgezelschap Purper op, waar hij de eerste vijf jaar aan bleef verbonden. Daarna deed Van der Heyden verschillende dingen; hij zong onder meer de bas in verschillende Close Harmony-ensembles, deed aan allerlei vormen van cabaret en speelde in het satirische radio- en televisieprogramma Binnenlandse Zaken en de VARA-comedy Laat maar zitten, met onder andere John Kraaijkamp sr.

Later ging hij zich meer bezighouden met het schrijven van toneelstukken en ook televisieseries waaronder In de Vlaamsche pot, Diamant, Kees & Co, Kinderen geen bezwaar en Baantjer. Voor laatstgenoemde serie schreef hij onder zijn pseudoniem Pieke Daalders. Naast het schrijven van televisieseries bleek hij ook quizmaster. In 2000 leidde hij de interactieve quiz Webstrijd. Met zijn toneelwerk heeft Van der Heyden enkele onderscheidingen gekregen. Zo kreeg hij in 1980 de Visser-Neerlandiaprijs voor Drie jongens, drie meisjes en in 1989 voor Jaloezieën. In 1991 kreeg hij voor Jaloezieën ook nog de Johan Kaartprijs. In 2002 won hij de Visser-Neerlandiaprijs nogmaals voor het stuk Gouwe Handjes dat later twee seizoenen gespeeld werd door John Kraaijkamp.

Naast televisiewerk schrijft Van der Heyden ook romans en kinderboeken, bedoeld voor kinderen in de leeftijd van ongeveer 10-11 jaar. Hij regisseert ook, o.a. Adele's Keus met Adèle Bloemendaal, the Dutch Black and White minstrelshow, verschillende theaterprogramma's van Ome Willem en de theatershows van Ivo Niehe. Hij is enige jaren hoofd Research and Development geweest bij John de Mol Produkties en was in die hoedanigheid de bedenker van de naam van de televisiehit Big Brother.

In 2012 stopte de VARA de samenwerking met Haye van der Heyden (onder meer voor de serie Kinderen geen bezwaar) vanwege Van der Heydens sympathie voor de PVV.[1][2] In 2017 sloot hij zich aan bij de politieke partij Forum voor Democratie, waar hij zich "vooral gaan inzetten voor de hervorming van de NPO naar een meer neutrale positie en een accentverlegging in de subsidiëring in de kunsten."

Privé[bewerken]

Van der Heyden woont in Huizen, is getrouwd met Veronique van der Scheer (dochter van Allard van der Scheer) en heeft twee zonen. Eerder had hij een relatie met Sylvia Millecam. Hij is de broer van Chris van der Heijden, de journalist-schrijver.

Toneelwerk[bewerken]

Hij schreef ruim twintig toneelstukken, voor onder anderen Anne Wil Blankers, Annet Nieuwenhuijzen, Piet Römer, John Kraaijkamp, Gees Linnebank, Edwin de Vries, Allard van der Scheer, Nelly Frijda, Josine van Dalsum. Van der Heyden had een eigen comedygezelschap Mussen & Zwanen, waarvoor hij ook regelmatig als regisseur van zijn eigen stukken optrad. In het theaterseizoen 2014-2015 stond hij weer met mede-Purperoprichter Erik Brey in de theaters met de voorstelling Geen kunst!.

Filmografie (selectie)[bewerken]

Van der Heyden schreef meer dan 300 afleveringen sitcom, voor o.a. En ook was hij acteur in o.a. de serie Laat maar zitten een gevangenisserie van de VARA.

En ander tv-drama voor de series:

Bibliografie (selectie)[bewerken]

Hij schreef 20 kinderboeken, waaronder:

  • Liefde(1998)
  • Vrijen (1997)
  • Strelen (1996)
  • Zoenen (1995)
  • Kusjes (1994)
  • Proost, lover! (2000)
  • Tranen In Bad (1999)
  • Op de vlucht (2000)
  • De verboden vriend (2001)

en

  • Het Geheim van de Maffiamoeder. (2005)
  • Gered (2006)
  • Het Geheim van de Ontvoering (2007)

Vier romans:

  • Jij bent steeds een ander. (Contact, 1992)
  • Het oor van Van Gogh (Contact 1995)
  • Ooo wat is het fijn om getrouwd te zijn (Contact 2002)
  • Verwarring (Contact 2004)

En een boek over schrijven:

Prijzen[bewerken]

Voor toneel:

Voor de kinderboeken:

  • 2000 - Tip van de Jonge Jury voor Vrijen
  • 1999 - Tip van de Jonge Jury voor Vrijen
  • 1997 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor Strelen
  • 1996 - Tip van de Nederlandse Kinderjury voor Zoenen

Externe links[bewerken]