Jabhat al-Nusra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
جبهة النصرة لأهل الشام
Flag of Jabhat al-Nusra.jpg
Oprichting 23 januari 2012
Hoofdkantoor Deir ez-Zor
Actief in gebieden Syrië en Libanon
Leider Abu Mohammad al-Jawlani
Abu Anas al-Sahaba
Ideologie Salafisme
Takfirisme
Jihadisme
Antiwesters
Doelstelling Verdrijven troepen Assad
Stichting van een islamitische staat in Syrie
Status Wordt gezien als een terroristische organisatie door de VN, Syrië, de VAE, Canada, Australië, Turkije, Rusland, de EU en de VS
Methoden Reguliere oorlogsvoering
Onderdrukking van religieuze minderheden
Aanslagen op overheidsgebouwen
Huidige militaire situatie in de Syrische burgeroorlog.

██ In handen van de Syrische overheid

██ In handen van Koerdische troepen (Rojava)

██ In handen van de Islamitische Staat (in Irak en de Levant) (IS)

██ In handen van andere rebellen: Islamitisch Front, Jabhat al-Nusra en VSL

Jabhat al-Nusra of Al-Nusra Front (Arabisch: جبهة النصرة لأهل الشام, letterlijke Nederlandse vertaling: 'steunfront') is een gewapende groepering gelinkt aan al Qaida, die sinds 23 januari 2012 actief is in de Syrische burgeroorlog. Hoewel zeker niet de grootste rebellengroep, een duizendtal strijders, neemt haar invloed snel toe. Leden van de organisatie zijn constant actief in de vuurlinie. De organisatie is bekend geworden, niet alleen omwille van hun militaire successen, maar tevens vanwege hun wreedheid tegenover hun tegenstanders. De leiders zijn Abu Mohammed al-Golani en Abu Anas al-Sahaba.

De organisatie wordt aangeduid als een terroristische organisatie door de VN, Syrië, de VAE, Australië, Turkije, Rusland, Canada, de VS en de EU.

Geschiedenis[bewerken]

Jabhat al-Nusra werd in januari 2012 opgericht als een onderafdeling van de Islamitische Staat in Irak (ISI), het voornmalige Al Qaida in Irak en de latere Islamitische Staat. Vrij snel ontstond er echter onenigheid tussen IS en al-Nusra, waarop ISI de naam veranderde in ISIS en zelfstandig in Syrie begon te opereren. ISIS was hierin meedogenlozer dan al-Nusra en richtte in tegenstelling tot al- Nusra zich ook tegen burgers, met name religieuze minderheden, en zelfs andere jihadistische groeperingen waaronder ook al-Nusra. Uiteindelijk leidde dit tot een breuk tussen ISIS en Al Qaida in 2014 waarbij al-Nusra de steun van al-Qaida behield. [1]

Al-Nusra was aanvankelijk actief in Oost-Syrië en rondom Raqqa, en speelde een belangrijke rol in de overname van deze stad door rebellen in 2013. [2] Niet lang daarna werd al-Nusra zelf uit Oost-Syrië verdreven door de Islamitische Staat: in 2013 uit Raqqa en in 2014 uit Deir ez Zor. De groep verlegde zijn activiteit hierop naar de westelijke delen van Syrië: de regio-Aleppo, de omgeving van Damascus en de Golanhoogten. Hier had de Islamitische Staat nog weinig invloed.[3]

Vanwege de ideologie en link met al-Qaida werd al-Nusra eveneens doelwit van de luchtaanvallen van de Coalitie. Hierop werden de geschillen met IS tijdelijk opzijgezet, hoewel de verhoudingen gespannen blijven.

Ideologie[bewerken]

Jabhat al-Nusra is een groepering die te situeren is bij de radicale islam, jihadisten die de strijd voor de islam voor ogen hebben met de stichting van een kalifaat als einddoel. Hierbij is de val van Bashar al-Assad slechts een tussenstap. Aangezien deze tussenstap echter nog niet voltooid is, richt de beweging zich primair op de Syrische strijd en (nog) niet op de globale jihad.[4] Hoewel al-Nusra posities bij de Golanhoogten had ingenomen heeft het zich dan ook (nog) niet tegen Israel gekeerd.

Khorasan[bewerken]

Al-Nusra huisvest een selecte groep van ongeveer 50 personen, die aangeduid wordt als de Khorasangroep. Khorasan zou uit ervaren leden van al-Qaida bestaan en binnen het door al-Nusra beheerste territorium terroristische activiteiten plannen. De Verenigde Staten beschouwen Khorasan daarom potentieel als een even grote dreiging als IS of al-Nusra zelf.[5]

Perceptie door anderen[bewerken]

Aanvankelijk stonden de Syrische rebellen van onder andere het Vrij Syrisch Leger afkerig tegenover hen, uit angst de revolutie tegen Assad te compromitteren als moslimextremisme. Door de onverschillige houding van het westen verdwijnt deze angst meer en meer. Af en toe zijn er gecoördineerde acties.

Ook met de Islamitische Staat(IS) is de verhouding gespannen. Toen deze in Syrië begon te opereren werd al-Nusra gezien als rivaal en evenzeer bestreden als het regeringsleger. Hierdoor heeft IS veel gebied op al-Nusra kunnen veroveren en zijn veel al-Nusra strijders overgelopen naar de IS. Na het begin van de Coalitiebombardementen hebben beide groepen hun geschillen tijdelijk opzijgezet.

De soennitische burgerbevolking van Syrië wordt door al-Nusra - naar eigen zeggen - ongemoeid gelaten, in tegenstelling tot sommige andere rebellengroepen en de Syrische regeringstroepen van president Assad. Meer nog, dikwijls verzorgen ze voedseltransporten en zorgen voor watervoorzieningen, waardoor ze een zekere populariteit genieten onder radicaal islamitische sympathisanten. Veel Syrische burgers reageerden dan ook verbolgen over het kwalificeren van al-Nusra als terroristische organisatie. Veel soennitisch-Arabische Syriërs zien Assad als een grotere bedreiging dan moslimextremisme en voelen zich door het Westen in de steek gelaten.[6]

De alawitische, sjiitische, Koerdische en christelijke Syrische burgers vormen doelwitten van wreedheden en willekeurige moorden en straffen door Jabhat al-Nusra. De gewapende groepering wordt beschuldigd van massale verkrachtingen, massale onthoofdingen, marteling en religieuze zuiveringen.[7] De groepering wordt in verband gebracht met onthoofdingen en ontvoeringen van alawitische en christelijke geestelijken.[8] Jabhat al-Nusra wordt direct verantwoordelijk gehouden voor de grootschalige afslachting van ongewapende christelijke Syrische burgers in de provinciestad Sadad in het gouvernement Homs na een militair offensief.[9]