Salafisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Allah1.png

Islam

Geloof
Eenheid van God - Profeten
Gezonden geschriften
Engelen - Dag des Oordeels
Praktiseren
Getuigenis - Gebed - Vasten
Liefdadigheid - Pelgrimstocht
Stromingen
Soennisme - Sjiisme - Alevitisme
Alawietisme - Druzisme - Ibadisme
Soefisme - Koranisme
Teksten en Wetten

Koran - Soenna - Hadith
Fiqh - Sharia - Kalam

Feestdagen

Asjoera - Suikerfeest
Offerfeest - Ramadan
Laylat Al-Qadr - Laylat al-Miraadj
Nieuwjaar - Mawlid an-Nabi

Cultuur en Samenleving
Architectuur - Kunst - Moskeeën
Demografie - Studies
Portaal  Portaalicoon  Islam

Salafisme (ook wel gespeld als salafiyyah of selefie) of athary is een fundamentalistische stroming binnen de soennitische islam. Het woord is afgeleid van het Arabische woord salaf (سلف), dat "voorouders", "voorganger", "vroegere generatie" en lening betekent.

Beginselen

De beweging is geïnspireerd op de eerste generaties moslims uit de begintijd van de islam. Salafi's beschouwen de eerste drie generaties moslims, Mohammeds vrienden (de Sahabah) en de twee volgende generaties, de Tabi‘in en de Taba‘ at-Tabi‘in, als leidraad voor hoe de islam moet worden betracht. Dit gaat terug op de volgende authentieke Hadith van Mohammed:

Aanhalingsteken openen

De beste mensen zijn mijn generatie, dan die hen opvolgen en daarna die hen opvolgen [dus de eerste drie generaties van moslims ongeveer 14 eeuwen geleden].[1]

Aanhalingsteken sluiten

Alleen de Koran zelf, de uitspraken van de profeet Mohammed; de Hadith en de uitspraken (athaar) van de Sahaba - de metgezellen van Mohammed - worden door hen als gezaghebbend beschouwd. Daarom wordt het salafisme wel gezien als een vereenvoudigde versie van de islam, met simpele geboden en gebruiken.[2]

De stroming is puriteins in de zin dat zij een vrij strikte naleving van de wetten uit deze periode en van de selef voor ogen heeft. Deze salafi's passen die islamitische wetten toe door eerst een geleerde te consulteren die hen leidt naar het juiste begrip door de Koran, de Hadith en de (athaar) toe te passen. Zij verlaten daarbij de paradigma's van enkele geleerden door de tijd heen zonder isnad (betrouwbare keten van overdracht). Er wordt kritisch gedacht over Taqleed, wat het blind volgen van iemand of een meerderheid betekent. Verder is er discussie of salafi's vrij zijn van het volgen van kleine leerscholen (madhhab).

Belangrijke islamitische geleerden als Muhammad Nasiruddin al-Albani, Muhammad ibn al Uthaymeen, Abdul Aziz bin Baaz en Abdul Aziz Aal ash-Shaikh zijn tegen de opvatting van de jihad als heilige oorlog. Ze vinden dat "geen enkel individu het recht heeft om de wet in eigen hand te nemen, maakt niet uit wat voor situatie het is. Zoals ook de metgezellen van Mohammed nooit zomaar een vijand gedood hebben, zelfs niet tijdens de scheldkanonnades die ze over zich heen gestort kregen in de eerste dertien jaar van Mohammeds dawa in Mekka. Evenmin hebben ze iemand gedood als vergelding toen Mohammed werd bekogeld met stenen bij Taif."[bron?]

Aanhangers van deze stroming noemen zichzelf de ahl-as sunnah wal djama'ah, wat zoveel betekent als de mensen van de soenna en de groep, doelend op de eerste groep moslims, of de ahlulhadith (mensen van de Hadith).

Wahabisme

Het wahabisme in Saoedi-Arabië wordt beschouwd als een soortgelijke stroming, hoewel salafisten (Arabisch: salafiyyoen) zichzelf nooit wahabieten zullen noemen, omdat dit duidt op persoonsverheerlijking (namelijk die van Mohammed ibn Abdul-Wahhab). Het wahabisme is een onderdeel van de soennitische hanbali-rechtsscholen die dominant zijn in Saoedi-Arabië en de Golfstaten. Deze term wordt vooral gebruikt onder de westerse islamologen en oriëntalisten.

Salafisme in Nederland

In september 2007 verklaarde minister van Binnenlandse Zaken Ter Horst dat in Nederland tussen de 20.000 en 30.000 mensen mogelijk te beïnvloeden zijn door deze stroming binnen de islam. Er zijn zo'n 2500 potentiële activisten.[3] Met name autochtone bekeerlingen en Marokkaanse jongeren zijn vatbaar voor radicalisering. Voor Turken geldt dit vrijwel niet, omdat het salafisme als tegenpool van hun religieuze interpretatie wordt gezien.

Sinds de recente burgeroorlog in Syrië, die aanving in 2011, zijn zeker tientallen Nederlandse salafisten op jihadreis gegaan, waarvan een deel is omgekomen. In 2013 kwam tevens een Marokkaans-Nederlandse 25-jarige man om in een salafistische school in Jemen, waar tevens een burgeroorlog woedt tussen sjiieten en soennieten in het noorden van het land.[4]

Het aantal moskeeën en islamitische instellingen dat onder invloed staat van salafistische centra, neemt toe. Salafistische predikers roepen meestal niet op tot geweld, maar de AIVD beschouwt de salafistische stroming toch als ongewenst. De boodschap is volgens de dienst onverdraagzaam en werkt integratie tegen.[3]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Islam: Personen en begrippen van A tot Z, Het Spectrum, Utrecht, 2000.
  1. Bukhari 3:48:819 en 820 [1] en Muslim 31:6150 en 6151 [2]
  2. The Idea of Pakistan, Stephen P. Cohen, ISBN 0815715021, p. 183
  3. a b Grote groep vatbaar voor radicale stroming islam, NU.nl, 5 september 2007
  4. Amsterdammer gedood bij strijd Jemen, NOS, 5 november 2013