Koranisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Allah1.png

Islam

Geloof
Eenheid van God - Profeten
Gezonden geschriften
Engelen - Dag des Oordeels
Praktiseren
Getuigenis - Gebed - Vasten
Liefdadigheid - Pelgrimstocht
Stromingen
Soennisme - Sjiisme - Alevitisme
Alawietisme - Druzisme - Ibadisme
Soefisme - Koranisme
Teksten en Wetten

Koran - Soenna - Hadith
Fiqh - Sharia - Kalam

Feestdagen

Asjoera - Suikerfeest
Offerfeest - Ramadan
Laylat Al-Qadr - Laylat al-Miraadj
Nieuwjaar - Mawlid an-Nabi

Cultuur en Samenleving
Architectuur - Kunst - Moskeeën
Demografie - Studies
Portaal  Portaalicoon  Islam

Koranisme (Arabisch: قرآنيون, Qurʾāniyūn) is de overtuiging die de religieuze autoriteit van de Hadith-verzamelingen geheel of gedeeltelijk afwijst[1] en beschouwt de Koran als meest gezaghebbende tekst in de islam. De Hadith-verzamelingen zijn in de 8e eeuw en 9e eeuw neergeschreven overleveringen over het doen en laten en de uitspraken van Mohammed. In tegenstelling tot de overgrote meerderheid van de moslims beschouwen koranisten de Hadith-verzamelingen niet als een aanvulling op en interpretatie van de Koran.[1]

Het koranisme is vergelijkbaar met bewegingen in andere religies zoals het Karaïtisch jodendom en de Sola scriptura.[2]

Inleiding[bewerken]

Koranisten zijn onder verschillende namen bekend. Zoals de Arabische woorden Qurʾāniyūn (Arabisch: قرآنيون) en ʾAhl al-Qurʾān (Arabisch: أهل القرآن) die beide kunnen worden vertaald als "koranisten". Het Engelse submitters (een directe vertaling van het Arabische woord moslim) dat meestal wordt vertaald als "onderschikkers". Of als "Koran-alleen volgelingen". Een naam die tegenhangers veel gebruiken is munkirū al-ḥadīṯ (Arabisch: منكروا الحديث) wat "Hadith-afwijzers" betekent.[3]

Over het algemeen beschouwen koranisten zich simpelweg als "moslims", een term die in de Koran veel voorkomt. Ze zien zich dus meestal niet als lid van een bepaalde stroming, zoals de soennieten of sjiieten. De mate waarin koranisten de authenticiteit van de Hadith-verzamelingen afwijzen varieert, maar de meeste koranistische groeperingen bekritiseren de Hadith-verzamelingen op vele punten.[4]

Een wereldwijde enquête van het Pew Research Center liet zien dat veel moslims zich niet verbinden met een stroming, maar zich "gewoon moslim" beschouwen:

Deze beschouwing is meest voorkomend in Centraal Azië en in Zuid- en Oost Europa; in beide regio's is de mediaan van het percentage respondenten dat verklaart "gewoon moslim" te zijn 50% of meer. In Kazachstan geven bijna driekwart (74%) van de moslims dit antwoord, en meer dan zes-van-de-tien moslims geven dit antwoord in Albanië (65%) en Kirgizië (64%).

In Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara woestijn en in Zuidoost-Azië beschouwen aanzienlijke minderheden zichzelf "gewoon moslim" (medianen van respectievelijk 23% en 18%. En in drie landen – Indonesië (56%), Mali (55%) and Kameroen (40%) – is "gewoon moslim" het meest frequente antwoord most-frequent wanneer er wordt gevraagd naar de islamitische stroming waar zij zich toe rekenen. Zich als "gewoon moslim" noemen komt minder voor in het Midden-Oosten en Noord-Afrika (mediaan van 12%) en Zuid-Azië (mediaan van 4%).[5]

Het is niet bekend welk deel van de moslims, die zich niet als lid van een stroming beschouwen, daarnaast ook andere koranistische opvattingen omarmen. Veel koranisten hebben een persoonlijke interpretatie van de Koran en wijzen zowel sektarisme als geïnstitutionaliseerde religie af (omdat hiervoor geen basis in de Koran te vinden is), dit maakt het moeilijk een schatting te maken van het wereldwijde aantal koranisten.

Overtuiging[bewerken]

Koranisten verwerpen (geheel of gedeeltelijk) de autoriteit van de Hadith-verzamelingen op theologische gronden, ondersteund door Koranverzen die verklaren dat alle noodzakelijke instructie in de Koran gevonden kan worden.[6]

We hebben in deze Koran elk voorbeeld voor de mensheid genoemd. Maar de mens is meest van al twistziek. [Koran 18:54]

"Zal ik mij dan een andere rechter dan God zoeken, terwijl Hij het is die het boek duidelijk uiteengezet naar jullie heeft neergezonden?" En zij aan wie Wij het boek gegeven hebben weten dat het van jouw Heer vandaan met de waarheid is neergezonden. Behoor dus niet tot hen die twijfelen. Zo werd het woord van jouw Heer vervuld in waarheidsgetrouwheid en rechtvaardigheid. Er is niemand die Zijn woorden veranderen kan en Hij is de horende, de wetende. [Koran 6:114-115]

En de Koran bevat ook verscheidende verzen over "Hadith" (overleveringen) die koranisten gebruiken om hun overtuiging te onderbouwen:

De neerzending van het boek is gebeurd door God, de machtige, de wijze. In de hemelen en de aarde zijn zeker tekenen voor de gelovigen. Ook in jullie schepping en de wezens die Hij heeft voortbracht zijn tekenen voor mensen die zeker zijn. [...] Dat zijn Gods tekenen. Wij lezen ze aan jou in waarheid voor. Dus, in welke overlevering [hadith], na God en Zijn tekenen, zullen zij geloven? — Koran 45:2-6

Het is een nobele Koran. In een beschermd geschrift. Niemand kan het bevatten behalve de puren. Een openbaring van de Heer van de werelden. Wijzen jullie deze overlevering [hadith] af? — Koran 56:77-81

In welke overlevering [hadith] hierna zullen zij geloven? — Koran 77:50

Koranisten vertalen steeds vaker de Arabische Koran naar andere talen, omdat in hun opvattingen de gangbare vertalingen zijn aangepast om de soennitische ideologie te bevestigen. Sommige soennitische vertalingen staan vol met commentaren (meestal tussen haakjes) — gebaseerd op de Hadith-verzamelingen — die de lezer tot een traditionele interpretatie leiden.

De mate waarin koranisten de authenticiteit van de Hadith-verzamelingen afwijzen is verschillend. De bekendste koranistische groeperingen verwerpen de authenticiteit van de Hadith-verzamelingen op vele gronden, de voornaamste zijn: dat de Hadith-verzamelingen niet genoemd worden in de Koran als een bron van spirituele leiding, dat ze niet zijn opgetekend tot meer dan twee eeuwen na de dood van de profeet Mohammed, en dat ze zowel zichzelf als de Koran op vele punten tegenspreken.[4]

Omdat het koranisme geen geïnstitutionaliseerde geestelijkheid kent (er is in de Koran immers niets wat hiertoe aanzet), is voor koranisten ijtihad (onafhankelijk redeneren) belangrijker dan het geïnstitutionaliseerde taqleed (imiteren).

Geschiedenis[bewerken]

Koran-geschrift uit de 7e eeuw CE, handgeschreven op vellum in het Hijazi schrift.

Historisch werden overtuigingen kenmerkend voor het koranisme al tijdens het leven van de profeet Mohammed beleden. Omar ibn al-Chattab, een van de meest invloedrijke kaliefen, wordt gezien als de eerste persoon waarvan zijn koranistische overtuiging is overgeleverd.[7] In de Hadith verzamelingen van zowel Al-Bukhari als Muslim, lezen we:

"Overgeleverd door Ibn Abbas is dat de Profeet, Gods vrede zij met hem, in zijn sterfbed was en er enkele mensen in het huis waren waaronder Omar ibn al-Chattab. De Profeet, Gods vrede zij met hem, zei, 'Breng mij een (pen en papier) zodat ik iets voor jullie kan schrijven zodat jullie later (na mij) niet zullen dwalen.' Omar zei, 'Tussen ons is de Koran en Gods Boek is toereikend voor ons.'"[8]

Omar verbood tijdens zijn dienst als kalief overleveringen (Hadiths), omdat hij bang was dat men de Koran en de overleveringen met elkaar zou verwarren.[9]

De dichter, theoloog en jurist Ibrahim an-Nazzam richtte tijdens het Kalifaat van de Abbasiden een rechtsschool) op genaamd "Nazzamiyya" die de autoriteit van de Hadith-verzamelingen afwees en zich uitsluitend op de Koran baseerde.[10][11]

In de 13e eeuw stelde Izz al-Din ibn Hibatullah ibn Abi l-Hadid openlijk de authenticiteit van vele Hadiths ter discussie.

Koranistische organisaties[bewerken]

The Ahle Qur'an[bewerken]

"Ahle Qur’an" is een organisatie opgericht door Abdullah Chakralawi.[12][13] Volgens Chakralawi kon de profeet Mohammed slechts één vorm van openbaring ontvangen, namelijk de Koran.[14]

Tolu-e-Islam[bewerken]

Tolu-e-Islam ("Herleving van Islam") is een organisatie die is ontstaan in Pakistan, met volgelingen verspreid over de hele wereld.[15] De beweging is opgericht door de Korangeleerde Ghulam Ahmed Pervez. Tolu-e-Islam wijst niet alle Hadith af; ze accepteert alleen dat wat "in overeenstemming met de Koran is en het karakter van de Profeet en zijn metgezellen niet besmet".

United Submitters International[bewerken]

De United Submitters International is een door Rashad Khalifah opgerichte organisatie, nauw verbonden met de "Masjid Tucson" moskee in Tucson (Arizona, VS). Zijn volgelingen geloven veelal dat de Koran een wiskundige structuur bevat op basis van het getal 19. Khalifa werd door soennitische leiders als afvallige aangemerkt, en in 1990 vermoord door een soennitische terroristische groepering.

Kritiek vanuit Hadith-geleerden[bewerken]

In diverse uitspraken gedaan door Hadith-geleerden met hoge posities in de soennitische en sjiitische religieuze ordes, worden koranisten in meer of mindere mate tot ketters (kafir) benoemd. Zij berusten zich op een verbod om de Koran naar eigen interpretatie te beleven.[bron?] De volgende Koranversen worden vaak genoemd als reden om Hadith-wetenschap te accepteren als gezaghebbend.

Aanhalingsteken openen

Zeg: "Gehoorzaamt God en de boodschapper", maar als zij zich afwenden, dan heeft God de ongelovigen niet lief." (Soera Het Geslacht van Imraan, vers 3)

Aanhalingsteken sluiten
Aanhalingsteken openen

Zeg: "Indien je God liefhebt, volgt mij, God zal u liefhebben en uw zonden vergeven. God is Vergevensgezind, Genadig." (Soera Het Geslacht van Imraan, vers 31)

Aanhalingsteken sluiten

Ook noemen Hadith-geleerden het feit dat enkele Koranverzen antwoord geven op probleemstellingen ten tijde van Mohammed, welke in hun optiek niet anders dan middels Hadith-collecties te begrijpen zijn, als bestaansrecht voor Hadith-wetenschappen. Ook noemen zij het gevaar dat men bij een persoonlijke interpretatie van de Koran de betekenis van de verzen naar de eigen hand zal draaien (interpreteren zoals het je zelf beter uitkomt).

De uitleg van de profeet en diens uitspraken met betrekking tot geloofszaken komen, volgens de meerderheid van de Hadith-geleerden en hun volgelingen, vanuit een Goddelijke inspiratie. De profeet Mohammed is daarbij niet enkel de brenger van het Gods woord (Koran) maar ook de uitlegger ervan. [16]

Aanhalingsteken openen

"Uw metgezel is noch afgedwaald noch afgeweken. Noch spreekt hij (Mohammed) naar eigen begeerte. Het is slechts de Openbaring die wordt nedergezonden. Hij, die grote macht heeft, onderwees hem." (Soera De Ster, vers 2-5)

Aanhalingsteken sluiten

Externe links[bewerken]

  • ongegrondehadith.nl — Nederlandstalige pagina die de autoriteit van de Hadith-verzamelingen bekritiseert, onderbouwd met Koranverzen.
  • www.submission.org — Engelstalige pagina van de koranistische groepering "United Submitters International".
  • Tolu-e-Islam Homepage — Engelstalige pagina van de koranistische Tolu-e-Islambeweging.
  • 19.org — Engelstalige pagina over het getal 19 in relatie tot de Koran en koranisme in het algemeen.
  • www.masjidtucson.org — Engelstalige pagina van de Masjid Tucson, een moskee in Tucson (Arizona, VS) met een belangrijke rol in het hedendaagse koranisme.
  • www.islam-koran.net — Nederlandstalige pagina die islamitische onderwerpen behandelt, uitsluitend aan de hand van de Koran.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Waleed Naf, Ground Zero Mosque - p. 47-49, AuthorHouse, 2011
  2. Ahmad, Aziz, Islamic Modernism in India and Pakistan 1857-1964, Oxford University Press, 1967, p. 14-15
  3. http://www.scribd.com/doc/18027174/The-Quraniyoon-of-the-Twentieth-Century
  4. a b Ali, Ratib Mortuza. Analysis of Credibility of Hadiths and Its Influence among the Bangladeshi Youth. BRAC University Geraadpleegd op 22 February 2012
  5. The World's Muslims: Unity and Diversity, The Pew Forum on Religion & Public Life, accessed January 29, 2013
  6. Edip Yuksel, Layth Saleh al-Shaiban, Martha Schulte-Nafeh, Quran: A Reformist Translation, Brainbow Press, 2007
  7. Aisha Y. Musa, Hadith as Scripture: Discussions on The Authority Of Prophetic Traditions in Islam, Palgrave, 2008, pg. 28
  8. Sahih Bukhari, vol. 7, pg. 9 (Arabisch)
  9. Shiʻite Islam
  10. I. M. Al-Jubouri, Islamic Thought: From Mohammed to September 11, Xlibris, 2010, pg. 150
  11. Hussein Abdul-Raof, Theological Approaches to Qur'anic Exegesis: A Practical Comparative-Contrastive Analysis, Routledge, 2012, p. 33-34
  12. http://www.albalagh.net/prophethood/response_rejecters.shtml
  13. http://www.aboutquran.com/ba/ba.htm
  14. Ahmad, Aziz, Islamic Modernism in India and Pakistan 1857-1964, Oxford University Press, 1967, p. 120-121
  15. Bazm-e-Tolu-e-Islam
  16. [1]