Kaliumsulfaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaliumsulfaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuur
Structuur
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
K2SO4
Andere namen Zwavelzure kalium, Tartarus vitriolatus, Kalium sulfuricum
Molmassa 174,26 g/mol
CAS-nummer 7778-80-5
EG-nummer 231-915-5
PubChem 24507
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Dichtheid 2,660 g/cm³
Smeltpunt 1067 °C
Kookpunt 1689 °C
Oplosbaarheid in water 120 g/L (in water van 20 °C)
250 g/L (in water van 100 °C) g/L
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur orthorombisch
Nutritionele eigenschappen
Type additief zoutvervanger
E-nummer E515
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Kaliumsulfaat wordt hoofdzakelijk als kunstmest gebruikt in de vorm van chloorarme kali of patentkali. Bij chloorminnende gewassen zoals de druif wordt kaliumchloride gebruikt. Daarnaast wordt het in samengestelde meststoffen gebruikt.

Patentkali

Verder wordt kaliumsulfaat gebruikt bij het produceren van kalialuin, kaliwaterglas, kaliumpersulfaat, potas, phlegmatoren, mineraalwater en synthetische gum. Verder wordt het gebruikt bij het verwijderen van wijnsteen en wijnsteenzuur, in verfstoffen, springstoffen en farmaceutische industrie.

In dieetlevensmiddelen wordt kaliumsulfaat gebruikt ter vervanging van het keukenzout (NaCl).

Geschiedenis[bewerken]

De apotheker Johann Rudolph Glauber vervaardigde als eerste in de 17e eeuw kaliumsulfaat uit kaliumchloride en zwavelzuur.

Voorkomen[bewerken]

Kaliumsulfaat komt voor als dubbelzout in de volgende mineralen:

Productie[bewerken]

In het begin werd kaliumsulfaat gewonnen uit het mineraal kaïniet, maar al snel werd op een goedkopere methode overgegaan, waarbij uitgegaan wordt van kaliumchloride.

Een mogelijke vervaardiging van kaliumsulfaat uit kaliumchloride en zwavelzuur bij 700 °C is:

\mathrm{H_2SO_4 + 2\,KCl\ _{\overrightarrow { 700\,^{\circ}\mathrm{C}}}\ K_2SO_4 + 2\,HCl}

Bij de volgende methode wordt gebruikgemaakt van andere metaalsulfaten zoals magnesiumsulfaat:

\mathrm{2\,KCl + 2\,MgSO_4 + 6\,H_2O \rightarrow K_2SO_4 \cdot MgSO_4 \cdot 6\,H_2O + MgCl_2}
\mathrm{K_2SO_4 \cdot MgSO_4 \cdot 6\,H_2O + 2\,KCl \rightarrow 2\,K_2SO_4 + MgCl_2}

Bij het Hargreaves-proces wordt kaliumchloride met een mengsel van zwaveldioxide, licht en water omgzet in kaliumsulfaat:

\mathrm{2\,KCl + SO_2 + \frac{1}{2}O_2 + H_2O \rightarrow K_2SO_4 + 2\,HCl}

Kaliumsulfaat wordt ook als bijproduct verkregen bij de productie van salpeterzuur.

Het makkelijkst is kalumsulfaat te produceren uit kaliumhydroxide en zwavelzuur.

Eigenschappen[bewerken]

De watervrije kristallen zijn rombisch van structuur. Ze zijn kleurloos en doorzichtig, zeer hard en aan de lucht uiterst stabiel. Kaliumsulfaat smaakt bitter en naar kookzout. Ze zijn goed oplosbaar in water, maar onoplosbaar in ethanol.