Kleine karekiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kleine karekiet
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Acrocephalus scirpaceus Vlaskop cropped.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Acrocephalidae
Geslacht: Acrocephalus
Soort
Acrocephalus scirpaceus
(Hermann, 1804)
Kleine karekiet op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De kleine karekiet (Acrocephalus scirpaceus) is een zangvogel uit de familie van Acrocephalidae. De kleine karekiet lijkt zeer sterk op de bosrietzanger (zie tweelingsoorten).

Kenmerken[bewerken]

Deze behendige muggenvanger wordt slechts 13 cm lang en heeft een overwegend variabel bruin verenkleed van lichte tinten aan de onderzijde en iets donkere tinten aan de bovenzijde. De vleugels hebben een lichte, roestbruine tint.

Voortplanting[bewerken]

Een kleine karekiet brengt een koekoeksjong groot.

Het nest van de kleine karekiet is een kunstig gevlochten mandje van natte plantenresten tussen twee tot vier rietstengels. Omdat die plantenresten ook modder bevatten dat geleidelijk opdroogt, werkt dit als een soort plaksel of cement waardoor het nestje toch een stevig verankerd bouwsel wordt. De rand wordt vaak bekleed met spinrag, terwijl de binnenkant wordt afgewerkt met rietpluimen, die de vogel zelf afbreekt.

De gespikkelde eieren worden door de kleine karekiet ongeveer 12 dagen bebroed. Regelmatig legt een koekoek zijn ei in het nest van de kleine karekiet, waardoor deze zijn jongen verliest.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Een kleine karekiet tussen het riet

Kleine karekieten komen tijdens het broedseizoen in vrijwel geheel Europa voor, met uitzondering van Ierland en Noord-Scandinavië en telt 3 ondersoorten:

In de winter verblijven de meeste kleine karekieten uit Nederland in de mangrovebossen langs de West-Afrikaanse kust, van Senegal tot aan Guinee-Bissau. De hoeveelheid regen in dit gebied hangt samen met het weer in de Sahel. In een droog seizoen zijn er weinig insecten en heeft de kleine karekiet meer moeite met het aanleggen van een vetvoorraad voor de voorjaarstrek. De overlevingskans van zowel jonge als volwassen kleine karekieten blijkt voor 23-25% samen te hangen met de hoeveelheid neerslag in de Sahel.[2][3]

Status in Nederland en Vlaanderen[bewerken]

De kleine karekiet is in Nederland een algemene broedvogel in rietvelden die aan water grenzen. Het rietveld hoeft niet erg groot te zijn, daarom komt de kleine karekiet op heel veel plaatsen voor, zelfs in steden als daar waterpartijen of vijvers zijn met een paar vierkante meter riet. Volgens SOVON blijft de kleine karekiet sinds 1990 praktisch constant in aantal.[4] Ook in Vlaanderen is de kleine karekiet een algemene vogel op plaatsen waar rietvelden aanwezig zijn.[5]

Zang Diaccia Botrona, Italië
Vista-kmixdocked.png
(download·info)
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Kleine karekiet op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Natuurbericht 20-03-2015: Als het regent in de Sahel overleven er meer kleine karekieten
  3. (en) Zwarts, L. et al., 2014. West African mangroves harbour millions of wintering European warblers.Ardea 102:121–130. full text
  4. SOVON Verspreiding en aantalsontwikkeling van de kleine karekiet in Nederland
  5. inbo Beschrijving kleine karekiet in Vlaanderen