Kungfu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kungfu
Kungfu
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 功夫
Vereenvoudigd 功夫
Hanyu pinyin gōngfu
Wade-Giles kung-fu
Jyutping (Standaardkantonees) gung1 fu4
Standaardkantonees IPA: [ kʊŋ fu: ]
HK-romanisatie (Standaardkantonees) Kung Fu
Yale (Standaardkantonees) gung1 fu4
Hongkong-Hakka gung1 fu1
Meixianhua gung1 fu1
Andere benamingen Internationaal Fonetisch Alfabet: gɔŋ fu

Kungfu is een Chinese krijgskunst. De term wordt vaak als synoniem gebruikt voor Wushu, maar Wushu is een verzamelnaam voor meerdere oosterse krijgskunsten.

Etymologie[bewerken]

De termen Wushu en Kung Fu worden vaak verward en vaak onjuist vertaald. "Kung Fu" uit het Chinees is vrij vertaald hoge vaardigheid, grote concentratie of toewijding. De traditionele Chinese krijgskunsten zijn onder deze naam, die soms ook in het Chinees gebruikt wordt, in het westen bekend geworden. Deze traditionele stijlen richten zich voornamelijk op zelfverdediging, gewapend of ongewapend. In het Mandarijn heet wat velen abusievelijk "Kung Fu" noemen feitelijk "Wushu". Dit woord bestaat uit twee stammen, de één "tegenhouden" of "stoppen" van een "wapen" (speer) of "aanval", de ander "methode" of "vaardigheid". "Wushu" zou ook vertaald kunnen worden als "militaire vaardigheid", vooral in de betekenis van verdediging. Het is in Mandarijn de correcte verzamelnaam voor alle stijlen in de krijgskunst (martial arts). De term Wushu wordt in China ook gebruikt om de in de jaren vijftig door de communistische regering ontwikkelde sport aan te duiden. Hierbij worden bewegingen uit traditionele stijlen gecombineerd met acrobatiek, turnen en elementen uit de Chinese opera. De nadruk ligt bij deze 'sport' op het ontwikkelen van vaardigheid in bewegen, dit in tegenstelling tot zelfverdediging.

Bekendheid[bewerken]

Kungfu is in het Westen bekend geworden door films met Bruce Lee, Jackie Chan en Jet Li. Ook de televisieserie uit de jaren zeventig Kung Fu met David Carradine in de hoofdrol heeft het kungfu grote bekendheid gegeven. Een andere bekende serie was gebaseerd op het Verhaal van de wateroever en werd op de Nederlandse televisie uitgezonden onder de naam Lin Chung en De rebellen van Liang Shan Po. De geweldige vaardigheden die in deze films en series door de acteurs op het scherm ten tonele werden gebracht sluiten goed aan bij de moderne sportvariant Wushu. De films geven echter een compleet verkeerd beeld van de traditionele stijlen. De media hebben het kungfu een grotere bekendheid gegeven. Helaas heeft deze media-aandacht ook geleid tot het vergroten van de verkeerde beeldvorming. De grote hoeveelheid aan stijlen zorgt voor verdere onduidelijkheden. In 2008 kwam er een animatiefilm uit over kungfu, namelijk Kung Fu Panda. Daarin in speelt Po de Panda de hoofdrol en leert hij 'de ware kunst' van kungfu. Deze film geeft ook een verkeerd beeld van het traditionele kungfu.

Oorsprong[bewerken]

De Shaolin-tempel wordt vaak ten onrechte aangeduid als de bakermat van het kungfu. De Chinese vechtkunsten bestonden al lang voordat deze tempel werd gebouwd. Vanuit het leger kwam een van de belangrijkste invloeden op de ontwikkeling van de vechtkunsten (vandaar ook het beoefenen van militaire wapens zoals Kwandao, breedzwaard etc.). Gezien de vele verhalen en fysieke bewijzen heeft de Shaolin-tempel wel een grote en belangrijke rol gespeeld bij de verdere verspreiding en vormgeving van het kungfu. De grote populariteit van de Shaolin-tempel heeft ervoor gezorgd dat vele stijlen zich op de een of andere manier probeerden te verbinden met de naam Shaolin.

Indeling[bewerken]

Men heeft op verschillende manieren geprobeerd het grote aantal Chinese stijlen in te delen (zacht/hard, Shaolin/Wudang, Noord/Zuid, etc.). Echter, geen enkele indeling dekt de gehele lading. De grote diversiteit aan stijlen is niet te ondervangen in een van de indelingen. De meest gebruikte indeling is de indeling in Noordelijke en Zuidelijke stijlen.

Bekende traditionele kungfu/gungfustijlen[bewerken]

Noordelijke stijlen[bewerken]

Zuidelijke stijlen[bewerken]

Wushu als sport- en bewegingsleer[bewerken]