Lamont Dozier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lamont Dozier
LamontDozierByPhilKonstantin.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Lamont Herbert Dozier
Geboren 16 juni 1941
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Genre(s) soul, rhythm-and-blues
Beroep songwriter, producer, zanger
Label(s) Motown, Invictus
Verwante artiesten Brian Holland, Eddie Holland (HDH)
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Lamont Herbert Dozier (Detroit (Michigan), 16 juni 1941) is een Amerikaanse songwriter, producer en zanger. Het meest bekend is hij als lid van het songwriters- en productietrio Holland-Dozier-Holland, waar hij samen met de broers Brian en Eddie Holland deel van uitmaakte.

Holland-Dozier-Holland[bewerken]

In 1962 contracteerde de platenmaatschappij Motown Lamont Dozier als songwriter en producer zowel als solozanger bij plaatsopnamen. Al snel besloot hij samen te werken met de gebroeders Holland als songwriters en daarom stopte hij als zanger. Als deel van het trio Holland-Dozier-Holland was het Dozier die de eerste hit voor The Supremes schreef, na vele pogingen van onder anderen Smokey Robinson en Berry Gordy. Het nummer When The Lovelight Starts Shining Through His Eyes haalde de #23 plek op de poplijst. Hierna schreven ze vele #1 hits voor de groep, geschreven door H-D-H, zoals Where Did Our Love Go en Stop! In The Name Of Love. Met het drietal schreef hij ook hits voor onder anderen Martha & The Vandellas, The Marvelettes, The Four Tops en Marvin Gaye. Dozier beschouwt de Motownhits I Hear a Symphony en My World Is Empty Without You als zijn favoriete nummers.

In 1967 verliet het trio Motown vanwege een ruzie over het contract. Ze kregen van Motown-baas Berry Gordy niet het eigen sublabel waar ze als grootste hitmakers van het label recht op meenden te hebben en er was ook onenigheid over auteursrechten. Motown startte een gerechtelijke procedure tegen Holland-Dozier-Holland wegens contractbreuk, die pas in 1977 werd beëindigd. Motowns schadeclaim werd toegewezen, maar het bedrag dat het inmiddels ontbonden trio moest betalen was symbolisch laag.

Na Motown[bewerken]

Na Motown richtte Dozier samen met de gebroeders Holland hun eigen labels op, Invictus Records en Hot Wax Records. Bij deze labels herstartte Dozier zijn zangcarrière. Invictus maakte een vliegende start en had een aantal grote hits met onder anderen Freda Payne en de groepen Glass House, Chairmen of the Board en Honey Cone, maar al na enkele jaren liep het succes terug. H-D-H probeerden de Motown-muziek van de jaren zestig voort te zetten, terwijl Motown zelf zich verder ontwikkelde in een richting waaraan het grote publiek de voorkeur gaf. Onder invloed van de problemen verslechterde de verstandhouding binnen het trio. Lamont Dozier verliet Invictus om te werken aan zijn solocarrière. In zijn kielzog kwam er een uittocht van medewerkers op gang. Vanaf 1973 liep een langdurige rechtszaak van HDH Productions tegen Lamont Dozier en een groot aantal voormalige medewerkers, die door Brian en Eddie Holland van samenzwering werden beschuldigd. Pas in 1982 werden de claims van de broers door de rechter afgewezen. Later werden de geschillen bijgelegd en werkte Dozier incidenteel weer samen met de broers.

Dozier ontving tijdens zijn solocarrière de Billboard Award voor het beste nieuwe album in 1972. In de jaren tachtig schreef hij hits samen met Phil Collins, ex-lid van Genesis, bijvoorbeeld You Can't Hurry Love met nummers als Loco In Acapulco voor de oude bekende The Four Tops en de #1 hit van de film Buster, waar Loco In Acapulco ook in voorkwam, Two Hearts. Tijdens dit decennium schreef Dozier ook nummers voor onder anderen Alison Moyet en Simply Red.