Linkse Socialistische Partij
| Linkse Socialistische Partij (LSP) Parti Socialiste de Lutte (PSL) | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Algemene gegevens | ||||
| Partijvoorzitter | Eric Byl | |||
| Actief in | .svg){kind=small} België | |||
| Hoofdkantoor | Hovenierstraat 45, 1080 Molenbeek | |||
| Ideologie en geschiedenis | ||||
| Richting | Radicaal-links | |||
| Ideologie | Socialisme Marxisme Trotskisme | |||
| Opgericht | 1992 | |||
| Opheffing | 2025 | |||
| Afsplitsing van | SP (Vonk) | |||
| Voormalige namen | De Militant (1992-1995) Militant Links (1995-2001) | |||
| Verwante organisaties | ||||
| Jongerenorganisatie | Actief Linkse Studenten | |||
| Media | ||||
| Website | www.socialisme.be | |||
| ||||
De Linkse Socialistische Partij (LSP), in het Frans: Parti Socialiste de Lutte (PSL), was een trotskistische politieke partij in België. Ze bestond van 1992 tot 2025.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De partij ontstond uit Vonk, dat in 1974 was opgericht als marxistische tendens binnen de Socialistische Partij (SP). In 1992 splitste De Militant, wat later de LSP zou worden, zich af van Vonk, mede door onenigheid over het strategisch nut van entrisme. Een deel bleef onder de naam Vonk binnen de SP actief, terwijl een andere groep uit de SP stapte onder de naam De Militant. Deze groep zou zich in 1995 omvormen tot Militant Links en in 2001 tot de Linkse Socialistische Partij. De LSP was aanvankelijk vooral actief in Gent en Geraardsbergen, maar kende na 2010 een groei, met 350 actieve leden en activiteiten in verschillende Belgische steden. De andersglobalistische beweging, en dan vooral de protesten tegen de top van de G8 in Genua, zorgden voor groei in het ledenaantal van Militant Links. Dit leidde tot het ontstaan van nieuwe afdelingen in onder andere Antwerpen, Mechelen en Leuven. Kandidaten van de partij kwamen in die periode hier en daar op op andere linkse lijsten.
Bij de federale verkiezingen van 2003 kwam LSP voor het eerst op als onafhankelijke lijst in Vlaanderen. Bij de gewestelijke verkiezingen van 13 juni 2004 diende zij lijsten in Vlaanderen in, en voor het eerst ook in Wallonië onder de naam MAS (Mouvement pour une Alternative Socialiste).
Sinds 1995 roept de LSP op tot de oprichting van een nieuwe arbeiderspartij, links van de sociaaldemocratie en de groenen. Op die manier was de partij sinds eind 2005 betrokken bij het initiatief Comité voor een Andere Politiek (CAP), dat op 10 juni 2007 voor het eerst deelnam aan de federale verkiezingen. In 2008 werd de Franstalige afdeling MAS omgedoopt tot Parti Socialiste de Lutte (PSL), die participeerde in het Front des Gauches, een radicaal-linkse eenheidslijst, bestaande uit zes partijen en organisaties. In Vlaanderen kwam LSP onafhankelijk op en haalde ze 6791 stemmen, bovenop 20.734 stemmen voor Front des Gauches.
In 2012 ging de Vlaamse vleugel een samenwerking aan met Rood!, de beweging rond Erik De Bruyn.
In 2025 ontbonden de leden de partij.
Ideologie
[bewerken | brontekst bewerken]De partij streed voor de rechten van de arbeiders en de bevolking in het algemeen.[bron?] LSP was vaak aanwezig op betogingen. Ze keerde zich tegen alle onderdrukkende regimes en verwierp uitdrukkelijk zowel het onderdrukkende regime van Stalin in de Sovjet-Unie als elke vorm van rechts-extremisme zoals het bewind van Hitler en Mussolini.
Sinds haar ontstaan in 1974 maakte LSP (toen nog Vonk) deel uit van het trotskistische Comité voor een Arbeidersinternationale (CWI). Na de splitsing van het CWI in 2019, maakte LSP/PSL deel uit van de CWI Majority, in 2020 hernoemd naar International Socialist Alternative (ISA).[1]
Werking
[bewerken | brontekst bewerken]Voor de ontbinding van de partij was Eric Byl voorzitter.
De LSP gaf 12 maal per jaar een krant uit waarin zij haar visies en analyses weergaf. Dat maandblad heette De Linkse Socialist in het Nederlands en Lutte Socialiste in het Frans.
De Actief Linkse Studenten (ALS) waren een politieke studentenvereniging en vormden een onderdeel van de LSP. Hun activiteiten richtten zich vooral naar vorming, maar kwamen ook tot uiting in acties rond sociale thema's, zoals seksisme, de Bolognaverklaring in het hoger onderwijs, en de organisatie van en de mobilisatie naar de jaarlijkse anti-NSV-betogingen.
- ↑ Alternative, International Socialist, Announcement || Welcome to Our New Website!. International Socialist Alternative (February 4, 2020). Gearchiveerd op 14 maart 2024.
· 
· 
