Lou Manche

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lou Manche
Sgrafitto bij basisschool Pius X in Bemmel (1959)
Sgrafitto bij basisschool Pius X in Bemmel (1959)
Persoonsgegevens
Volledige naam Louis Emile Manche
Geboren Amsterdam, 4 december 1908
Overleden Veldhoven, 30 januari 1982
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer, illustrator, graficus, keramist, tekenaar, wandschilder en glazenier
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Louis Emile (Lou) Manche (Amsterdam, 4 december 1908Veldhoven, 30 januari 1982) was een Nederlandse beeldhouwer, illustrator, graficus, keramist, tekenaar, wandschilder en glazenier.

Leven en werk[bewerken]

Manche was een zoon van huisschilder Louis Emile Manche sr. (1886-1973) en Adriana Maria van Nispen (1887-1978). Hij trouwde met Johanna Angelina (Anna) Janssen.

Hij studeerde bij onder anderen August Falise en Piet Slager jr. aan de Koninklijke School voor Kunst, Techniek en Ambacht in 's-Hertogenbosch en vervolgens aan de Amsterdamse Rijksakademie van beeldende kunsten onder Richard Roland Holst. Kunstcriticus Jos de Gruyter noemde hem in 1939 "een door Charles Eyck beinvloed, decoratief-religieus talent".[1] Tot 1954 woonde Manche in Nijmegen, waarna hij een atelier opende in het kasteel Nieuwenbroeck in Beesel, vanaf 1961 woonde hij in Best en in 1968 verhuisde hij zijn atelier De drie poortjes naar Veldhoven.

Manche illustreerde een aantal kinderboeken en maakte diverse christelijk-religieuze werken, waaronder glas-in-loodramen en wandreliëfs. Hij was lid van onder meer de Algemene Katholieke Kunstenaars Vereniging en de Stichting Pro Arte Christiani. Rond 1973 was hij een van de initiatiefnemers van de Kempische Kring van Keramisten.

Oorlogsjaren[bewerken]

Manche was nationaal-socialist, lid van de NSB, en van 1940 tot 1944 commandant van de Weerbaarheidsafdeling in Nijmegen. Voor de in 1942 in Utrecht gehouden tentoontstelling Herlevend Volk, waar de opkomst van het nationaalsocialisme in beeld werd gebracht, maakte hij een muurschildering.[2] Ook maakte hij affiches voor de propaganda van het Departement van Volksvoorlichting en Kunsten, waaronder "Nederland zal herrijzen" en "Wie van de twee is de ware Nederlander?" en een naar aanleiding van het bombardement op Nijmegen. Na de Tweede Wereldoorlog was hij enige tijd geïnterneerd in Kamp Vught.

Toen de Royal British Legion, de Britse veteranenorganisatie, Manche in 1954 opdracht wilde geven voor een glas-in-loodraam voor de kapel op 'Ons Erf' in Berg en Dal leidde dat tot weerstand vanwege zijn rol in de oorlog.[3][4] De opdracht werd vervolgens gegund aan Wim van Woerkom.[5] In de in 1975 verschenen overzichtscatalogus van Manches werk wordt de oorlogsperiode niet besproken.

Werken[bewerken]

  • glas-in-loodraam Sint-Vincentius a Paolokerk in Rumpen, een wijk in Brunssum
  • glas-in-loodraam (1950) voor de Donatuskerk in Bemmel
  • kindfiguren (1954) en sgrafitto (1959) voor de Pius X-school in Bemmel
  • glas-in-loodraam Mariakapel (1966) in Best
  • Maria met kind voor de Anthoniuskerk (1968) in Best
  • Gelukkige Hans, Lidwinaschool (1968), Best
  • Klimmertje (1972), Best
  • Mariareliëf voor de meisjesschool in Wijchen

Afbeeldingen[bewerken]

Publicaties[bewerken]

  • Van een Mariaschilder, Den Bosch: L.C.G. Malmberg, 1931
  • Lou Manche. Werk, Veldhoven: Galerie De drie poortjes, 1975