Machinegeweer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zware mitrailleur Browning M2

Een machinegeweer is in principe elk wapen dat door het indrukken en ingedrukt houden van de trekker automatisch schot na schot afgeeft, waarbij onder andere de terugstoot gebruikt wordt om opnieuw te laden en te vuren.

Er kan echter onderscheid gemaakt worden in machinepistolen of pistoolmitrailleurs en 'echte' machinegeweren, waarbij de laatste groter en zwaarder zijn en een veel grotere mondingssnelheid van de kogel bereiken. Bekende namen in dit verband zijn de Israëlische Uzi en de FN MAG, die beide door het Nederlandse leger zijn of worden gebruikt. De eerste heeft een inklapbare kolf en is een tussenvorm van pistool en geweer. De MAG heeft een steun aan de loop voor het liggend afvuren. Machinegeweren voor de infanterie zijn typisch bedoeld om met korte vuurstoten van 5-6 schoten tegelijk te worden bediend en kunnen tot op honderden meters afstand worden ingezet om een terrein voor de vijand onbegaanbaar te maken.

Het geweer FAL kan op een automatische vuurstand worden gezet maar is niet echt geschikt of bedoeld voor gebruik als machinegeweer. De principes van de FALO zijn nagenoeg gelijk aan die van de FAL, zij het met een dikkere loop, zwaar voorhout en stevige poten, waardoor het beter geschikt is voor gebruik als licht machinegeweer. De FALO heeft dienst gedaan bij het Korps Mariniers en de Koninklijke Luchtmacht als "groepsondersteuningswapen", naast de MAG. Bij zowel Land- als Luchtmacht zijn beide wapens (FALO en MAG) vervangen door de FN MINIMI. De FN MAG wordt nog wel gebruikt op voertuigen. Bij het Korps Mariniers is de FALO vervangen door de Diemaco LOAW (Licht Ondersteunend Automatisch Wapen) en wordt de MAG nog steeds gebruikt als groepsondersteuningswapen. Alle onderdelen van de Nederlandse Krijgsmacht gebruiken momenteel de Diemaco C7 of Diemaco C8 als het standaard persoonlijk wapen. Dit zijn echter geen machinegeweren maar aanvalsgeweren.

Gevechtsvliegtuigen en infanteriegevechtsvoertuigen beschikken vaak over snelvuurkanonnen die in staat zijn om honderden of duizenden projectielen per minuut af te vuren, onder andere ook zware granaten. Vaak zijn deze snelvuurkanonnen gebaseerd op een bijzonder type machinegeweer: de Gatling gun. Vuursnelheden bij moderne varianten van de Gatling Gun kunnen oplopen tot duizenden schoten per minuut, zoals het geval is bij het boordkanon van de F-16 Fighting Falcon. Andere voorbeelden van een snelvuurkanon zijn het 25mm kanon van de M2 Bradley en de 30mm, 35mm en 40mm zoals gebruikt op diverse varianten van de CV90.

Trivia[bewerken]

Patentnummer 418 van 15 mei 1718 is het machinegeweer van Puckle. Hierin wordt vastgelegd dat ronde kogels op christenen moeten worden afgevuurd en vierkante kogels op moslims. Wellicht is dit de laatste poging in de geschiedenis om het wapengebruik op dogmatische gronden in te perken.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ongelovigen, het conflict tussen het christendom en de islam, Andrew Wheatcroft, vertaald door Jan Braks, Uitgeverij Olympus, 2007, blz. 385, ISBN 978 90 467 0055 6