Marian Donner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marian Donner
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren 11 maart 1974
Geboorteplaats Amsterdam
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep schrijver
Werk
Bekende werken Zelfverwoestingsboek
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Marian Donner (Amsterdam, 11 maart 1974) is een Nederlands auteur en columniste.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Ze werd geboren als tweede kind van rechter Marian Coeterier en schaakgrootmeester en schrijver Hein Donner, kleindochter van oud-minister Jan Donner en nichtje van oud-minister Piet Hein Donner.

Donner groeide op in de Jordaan, maar omdat haar moeder vond dat ze te plat ging praten verhuisde ze op haar achtste naar Amsterdam-Zuid. In 1986 werd ze naar het Barlaeus Gymnasium gestuurd. Na het overlijden van haar vader in 1988 spande ze zich meer in. In 1992 studeerde ze af op het gymnasium en vervolgde met psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. Ze kluste bij in het Filmtheater Kriterion en ontmoette er haar partner. In 2000 studeerde ze af op de thema’s liefde en hartstocht.

In 2001 werd ze lid van het campagneteam van de Partij van de Arbeid, maar raakte teleurgesteld door het opportunisme en gebrek aan visie.[1] In 2002 schreef ze een eerste stuk voor de Volkskrant en werd researchmanager bij de hulporganisatie Fairfood. Daar raakte ze evenzeer ontgoocheld omdat er te veel geld bleef plakken bij wie het minder nodig had. In 2004 gooide ze het roer om en werd barvrouw in Bitterzoet, een populaire nachtclub van een vriendin, en probeerde te schrijven.

In 2006 ruilde Donner de toog voor de telefoon bij het escortbureau The Courtesan Club, waar ze bleef werken tot 2018. In 2006 debuteerde ze met 8:30 uur: opstand, een roman over een gemeentelijke ambtenaar die door rellen en aanslagen beseft dat vreedzaam samenleven in zijn stad niet meer kan. In 2011 volgde Lily, een roman over een sekswerker met overgewicht. Van 2012 tot 2013 had ze een column in nrc.next en sinds 2014 schrijft ze voor De Groene Amsterdammer. In 2016 kreeg ze een zoon. In 2018 publiceerde de Volkskrant haar Ode aan de loser, waarin ze genade vraagt voor wie niet succesvol is, sport, gezond eet of aan yoga en mindfulness doet. In 2019 kwam er veel media-aandacht naar aanleiding van haar Zelfverwoestingsboek, een pamflet waarin Donner het doorgeslagen neoliberalisme en de nodeloze hang naar illusoire perfectie doorprikt.[2][3]

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

Bibliografie
Jaar Titel Vertaling Uitgeverij ISBN Opmerkingen
2006 08.30 uur: opstand Prometheus 9789492478917 Roman (223 pagina's).
2011 Lily Prometheus 9789044610376 Roman (236 pagina's).
2019 Zelfverwoestingsboek : waarom we meer moeten stinken, drinken, bloeden, branden en dansen Das Mag 9789492478917 Kritische reflectie op hedendaags leven en de wijze waarop mensen zich conformeren (142 pagina's).