Mark van Platen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mark van Platen
Mark van Platen in Parijs
Mark van Platen in Parijs
Algemene informatie
Volledige naam Marcus Johannes Nicasius Maria van Platen
Geboren 28 januari 1955
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1973-heden
Genre(s) Hedendaags
Beroep Componist, dirigent, organist, pianist
Instrument(en) Piano, orgel
Invloed(en) Alban Berg, Igor Stravinsky, Louis Andriessen
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Marcus Johannes Nicasius Maria (Mark) van Platen (28 januari 1955) is een Nederlands componist, dirigent, organist en pianist. Hij is bekroond met het Gouden Kalf (2004) voor de muziek van Kees de jongen.[1]

Opleiding[bewerken]

Van Platen studeerde af in de vakken Koordirectie, Piano en Orgel aan het Conservatorium van Tilburg bij Cees Rotteveel, Ton Demmers en Maurice Pirenne. In 1992 behaalde hij het diploma Orkestdirectie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Ed Spanjaard.

Werk[bewerken]

Naast piano, orgel- en theoriedocent, begeleider en Correpetitor van solisten en koren, koordirigent en concertorganist is van Platen ook een van de veelzijdigste eigentijdse Nederlandse componisten. Behalve voor film schrijft hij instrumentale en vocale werken voor uiteenlopende bezettingen. In 2004 ontving hij tijdens het Utrechts Filmfestival het Gouden Kalf voor de beste filmmuziek voor de film Kees de jongen)[1] Voor het vocaal ensemble The Gentlemen Singers uit Tsjechië bewerkte hij in 2008 drie Nederlandse volksliederen.[2] De premiëre was in Nijmegen. Verdere uitvoeringen waren in Laren, Ravenstein en Amsterdam. In hetzelfde jaar schreef hij in opdracht van Het Nederlands Gregoriaans Festival een mis voor de Scholae van de Kathedrale koren in Haarlem, Utrecht en Den Bosch.[3]

In 2009 componeerde/arrangeerde Mark van Platen in opdracht van het Nederlands Blazers Ensemble een werk in samenwerking met The Ashton Brothers met als uitgangspunt Midsummernightsdream. In 2010 werd een compositie van Mark van Platen uitgevoerd, in opdracht van Kamerkoor Venus uit Utrecht onder leiding van Gijs Leenaars. Vanaf eind jaren negentig schreef hij de muziek voor 5 grotere muziek-theaterprodukties.[4] In 2012 componeerde hij in opdracht van Capella Frisiae ‘nieuwe passiemuziek’ : ‘Attendite et videte’.[5]

In 2015 heeft van Platen zelf zijn compositie voor orgel ‘After visiting Rothko’ ten gehore gebracht bij gelegenheid van zijn 25-jarig jubileum als chorrepetitor bij het Philips Philharmonisch Koor in Eindhoven.[6]. Het werk is gebaseerd op de Mark Rothko-expositie in het Gemeentemuseum Den Haag

Oeuvre[bewerken]

Mark van Platen op zijn werkkamer

Lijst van werken (selectie)[bewerken]

Jaar Titel Bezetting
1980 Notre Père vrouwenkoor
1982 Dance de Puck ensemble
1983 Duo viool en cello
1984 Musica Interrotta fagot en piano
1985 Variazioni kamerorkest
1986 Kleine suite klarinetkwartet
1986 Introductiemuziek Für Elise ensemble
1986 Preludium-Intermezzo-Postludium blazers en slagwerk
1988 Lamentations blazers, slagwerk en gitaar
1990 Drie monologen orgel
2005 Licht[7] ensemble
2007 Bewerking van Nederlandse volksliederen[2] mannenkoor
2007 Compositie voor Het Veldhovens Amateurorkest ensenble
2008 Nunc Dimittis mannenkoor
2008 Missa Ego Clamavi kinderkoor
2009 Bewerkingen van delen uit de Midzomernachtsdroom blazers ensemble
2010 Lecture de Cioran[8] gemengd koor
2012 Attendite et videte gemengd koor
2015 After visiting Rothko[9] Orgel

Filmografie[bewerken]

Titel Jaar Regie Hoofdrolspelers
Richting Engeland 1992 André van Duren Geert Lageveen, Peter Faber, Rick Nicolet
Tijger 1995 André van Duren Emile de la Bruheze, Joel Albert de la Bruheze
Tijd van Leven 1996 André van Duren Anneke Blok, Victor Löw, Anne-Marie Heyligers
El Toro 1997 André van Duren Emile de la Bruheze, Joel Albert de la Bruheze
Honger 1998 André van Duren Hidde Maas, Ella van Drumpt, Maike Meijer, Leopold Witte
Mariken 2000 André van Duren Laurien Van den Broeck, Jan Decleir, Willeke van Ammelrooy
Kees de jongen 2003 André van Duren Ruud Feltkamp, Wim van der Grijn, Theo Maassen

Externe links[bewerken]