Louis Andriessen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.
Opgegeven reden: Groot deel van zijn lijst met werken is nog in het Engels

Louis Andriessen
Componist
Louis Andriessen in 1983
Louis Andriessen in 1983
Geboren Utrecht, 6 juni 1939
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Louis Andriessen
fragment uit de documentaire Imperfect Harmony

Louis Joseph Andriessen (Utrecht, 6 juni 1939) is een Nederlands componist.

Biografie[bewerken]

Louis Andriessen komt uit een familie van musici. Zijn vader Hendrik Andriessen (1892-1981) en zijn oudere broer Jurriaan (1925-1996) waren ook componisten. Zijn zus, de pianiste Caecilia Andriessen (1931), met wie hij vaak heeft opgetreden, componeert ook en zijn oudste zus Heleen Andriessen was fluitiste.

Hij studeerde compositie bij zijn vader en bij Kees van Baaren aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Van 1962 tot 1964 studeerde hij bij Luciano Berio in Milaan en Berlijn.

Andriessen zette zich af tegen het conservatisme in de muziekwereld. Hij was met Reinbert de Leeuw initiatiefnemer van de Aktie Notenkraker. Met Peter Schat, Jan van Vlijmen en Misha Mengelberg schreef hij de opera Reconstructie (1968-1969). In de jaren zeventig schreef hij politieke werken, zoals Volkslied en Workers Union. Voor harmonieorkest schreef hij in opdracht van de gemeente Amsterdam in 1974 het werk Symfonieën der Nederlanden (uitgave: Donemus).

Om zijn onconventionele stukken te laten spelen richtte hij in de jaren zeventig de ensembles De volharding en Hoketus op. Het stuk Hoketus uit 1977 (zie ook hoketus voor de betekenis van de term) was de aanleiding voor het ontstaan van het gelijknamige ensemble voornoemd. Andriessen maakte hier als pianist deel van uit. Zijn vrouw, wijlen Jeanette Yanikian, speelde basgitaar in het ensemble.

Er volgden meer composities voor grote ensembles: Mausoleum, Il Principe, De Staat, De Tijd. Het verschijnen van De staat in 1976 betekende zijn doorbraak.

Vanaf de tweede helft van de jaren tachtig legde Andriessen zich meer en meer toe op toneelmuziek, filmmuziek en muziektheater. Bekend werden zijn opera's De Materie, Rosa (in samenwerking met Peter Greenaway), en Writing to Vermeer. In juni 2008 is La Commedia in première gegaan. In 2013 verscheen het orkestwerk Mysteriën, geschreven ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van het Koninklijk Concertgebouworkest.

Bij uitgeverij Querido verscheen in 2002 het boek Gestolen Tijd, dat artikelen, interviews en lezingen van Andriessen over zijn werk samenbrengt.

Sinds 2008 is Andriessen hoogleraar in de Scheppende Kunsten aan de Universiteit Leiden. In zijn inaugurele rede analyseerde hij zijn compositie Letter from Cathy uit 2003.

Werk[bewerken]

Louis Andriessen geldt als een van de grondleggers van de Haagse School, samen met componisten als Jan van Vlijmen, Diderik Wagenaar en Gilius van Bergeijk, allen eveneens als docent aan het Koninklijk Conservatorium verbonden of verbonden geweest.

Zijn muziek heeft sterke invloed ondergaan van de minimal music van componisten als Terry Riley en Steve Reich. Andriessen heeft herhaaldelijk opgemerkt in zijn werk sterk beïnvloed te zijn geweest door de muziek van Igor Stravinsky - de componist aan wie hij (samen met musicoloog Elmer Schoenberger) het boek Het Apollinisch Uurwerk wijdde.

Louis Andriessen integreert verschillende muziekgenres, en voornamelijk de podiumkunsten: theater, literatuur, dans en film in zijn composities, die hij verwerkt in zijn compositielessen. Die lessen en zijn composities zelf hebben deels de Nederlandse ensemblecultuur doen ontstaan.[1]

Belangrijk in Andriessens muziek zijn de complexe akkoorden, gespeeld op (veel) blaasinstrumenten en slagwerk. Strijkinstrumenten worden door hem zelden benut.

De Amerikaanse muziekuitgeverij Boosey & Hawkes sloot met Louis Andriessen een exclusief uitgaveverdrag dat zijn gehele oeuvre betreft.

  • Rondo Barbaro (1954) voor piano
  • Sonata (1956) voor dwarsfluit en piano (opgedragen aan Lucas van Regteren Altena)
  • Elegy (1957) voor cello en piano
  • Elegy (1957) voor contrabas en piano (bewerking door Quirijn van Regteren Altena)
  • Nuit d'été (1957) voor piano-vierhandig
  • Quartet in two movements (1957) voor strijkkwartet
  • Séries (1958) voor twee piano's
  • Nocturnen (1959) (tekst van de componist) voor twee sopranen en orkest (opgedragen aan Jeanette Yanikian)
  • Percosse (1959) voor dwarsfluit, trompet, fagot en slagwerk
  • Prospettive e Retrospettive (1959) voor piano
  • Trois Pièces (1961) voor piano linkerhand
  • Aanloop en sprongen (1961) (Rincorsa e salti) voor dwarsfluit, hobo en klarinet
  • Ittrospezione I (1961) voor piano vier handen
  • Joli commentaire (1961) voor piano vier handen
  • Paintings (1961) voor een dwarsfluitist (of blokfluitspeler) en een pianist
  • Étude pour les timbres (1962) voor piano
  • Triplum (1962) voor klassiek gitaar (opgedragen aan Jeanette Yanikian)
  • Canzone 3 (Utinam) (1962) voor zangstem en piano
  • Constructions for a Ballet (1962, herziening in 2009) voor orkest, hierbij inbegrepen Ondine, timbres voor orkest
  • Plain-chant (1963) voor dwarsfluit en harp (opgedragen aan Eugenie van des Grinten en Veronica Reyns)
  • Ittrospezione II (1963) voor groot orkest
  • Sweet (1964) voor altblokfluit (opgedragen aan Frans Brüggen)
  • Registers (1963) voor piano
  • A flower song II (1964) voor hobo-solo
  • A flower song III (1964) voor violoncello-solo
  • Ittrospezione III (concept I) (1964) voor 2 piano's en 3 instrumentale groepen
  • Double (1965) voor klarinet en piano (opgedragen aan George Pieterson and Tan Crone)
  • Ittrospezione III (Concept II) – Fragment (1965) tenorsaxofoon ad libitum, 2 piano's (onderdeel van Ittrospezione III [Concept II]; kan apart worden uitgevoerd)
  • Beatles Songs (1966) (satirische bewerkingen van vier Beatlesongs) voor vrouwenstem en piano
  • Souvenirs d'enfance (1954–1966) voor piano. Met onder andere: Nocturne, Ricercare, Allegro Marcato, 'As you like it', Blokken, Strawinsky, Rondo opus 1, Étude pour les timbres, dotted quarter note = 70
  • Rage, rage against the dying of the light (1966) voor 4 trombones
  • Anachronie I (1966–67) voor groot orkest
  • The Garden of Ryoan-gi (1967) voor 3 elektronische orgels
  • Worum es ging und worum es geht (1967) (met Misha Mengelberg gecomponeerd) voor orkest
  • Contra tempus (1967–1968) voor groot ensemble
  • Choralvorspiele (1969) voor draaiorgel
  • Anachronie II (1969) voor hobo, klein orkest 4 Franse hoorns, harp, piano, strijkers

Literatuur[bewerken]

Louis Andriessen (Francesca Patella)
  • Louis Andriessen: Gestolen tijd. Querido, Amsterdam, 2002. ISBN 90 214 5062 3
  • Agnes van der Horst: De Andriessens. Een kleurrijke familie van muzikanten en kunstenaars. Lias, Hilversum, 2013. ISBN 978 90 8803 020 8

Selecte discografie[bewerken]

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse DVD Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
La commedia 2014 09-08-2014 12 6 Operafilm met o.m. Claron McFadden, Jeroen Willems en Asko/Schönberg Ensemble o.l.v. Reinbert de Leeuw.
Regisseur Hal Hartley, productie De Nationale Opera.

Externe link[bewerken]