Meiolaniidae

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Meiolaniidae
Fossiel voorkomen: Laat-Krijt - Holoceen
Schedel van Ninjemys oweni waarbij de 'hoorns' duidelijk zijn te zien.
Schedel van Ninjemys oweni waarbij de 'hoorns' duidelijk zijn te zien.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Testudines (Schildpadden)
Onderorde: Cryptodira (Halsbergers)
Familie
Meiolaniidae
Lydekker, 1887
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Meiolaniidae zijn een uitgestorven familie van landbewonende schildpadden uit Zuid-Amerika en Oceanië. Enkele soorten konden tot 2,5 meter lang worden, wat ongebruikelijk is voor schildpadden die niet in zee leven. Deze familie verscheen in het Laat-Krijt en leefde tot in het Holoceen.

Fossiele vondsten[bewerken]

Fossielen werden gevonden in Argentinië, Australië, Lord Howe-eiland en Nieuw-Caledonië.

Ontwikkeling[bewerken]

De Meiolaniidae ontwikkelden zich op het zuidelijke supercontinent Gondwana. Gaffneylania en Niolamia leefden tijdens het Midden-Eoceen (ongeveer 40 miljoen jaar geleden) en zijn bekend van vondsten in Argentinië. Uit Oceanië zijn drie geslachten bekend: Ninjemys, Warkalania en Meiolania. De oudste Australische fossielen van Meiolaniidae zijn gevonden in het oosten van Queensland en dateren uit het Laat-Eoceen. Meiolania overleefde tot een paar duizend jaar geleden.

Kenmerken[bewerken]

De schildpadden uit de Meiolaniidae kenmerkten zich door zwaar bepantserde koppen en staarten.