Meiolaniidae

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Meiolaniidae
Fossiel voorkomen: Laat-Krijt - Holoceen
Schedel van Ninjemys oweni waarbij de 'hoorns' duidelijk zijn te zien.
Schedel van Ninjemys oweni waarbij de 'hoorns' duidelijk zijn te zien.
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Testudines (Schildpadden)
Onderorde:Cryptodira (Halsbergers)
Familie
Meiolaniidae
Lydekker, 1887
Afbeeldingen Meiolaniidae op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Meiolaniidae op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Meiolaniidae zijn een uitgestorven familie van landbewonende schildpadden uit Zuid-Amerika en Oceanië. Enkele soorten konden tot 2,5 meter lang worden, wat ongebruikelijk is voor schildpadden die niet in zee leven. Deze familie verscheen in het Laat-Krijt en leefde tot in het Holoceen.

Fossiele vondsten[bewerken]

Fossielen werden gevonden in Argentinië, Australië, Lord Howe-eiland en Nieuw-Caledonië.

Ontwikkeling[bewerken]

De Meiolaniidae ontwikkelden zich op het zuidelijke supercontinent Gondwana. Gaffneylania en Niolamia leefden tijdens het Midden-Eoceen (ongeveer 40 miljoen jaar geleden) en zijn bekend van vondsten in Argentinië. Uit Oceanië zijn drie geslachten bekend: Ninjemys, Warkalania en Meiolania. De oudste Australische fossielen van Meiolaniidae zijn gevonden in het oosten van Queensland en dateren uit het Laat-Eoceen. Meiolania overleefde tot een paar duizend jaar geleden.

Kenmerken[bewerken]

De schildpadden uit de Meiolaniidae kenmerkten zich door zwaar bepantserde koppen en staarten.