Mitrailleur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een mitrailleur of mitrailleuse (het eerste woord is in een gallicisme; Frans: mitrailleuse = schrootwerper; mitrailleur = machinegeweerschutter) is een machinegeweer, een volautomatisch snelvuurwapen waarmee in korte tijd een groot aantal projectielen afgevuurd kunnen worden. In kalibers tot en met 8 mm zijn de gebruikte patronen gewoonlijk gelijk aan die van handvuurwapens, maar er zijn ook patronen speciaal voor mitrailleurs ontwikkeld, zoals de Nederlandse patroon Nr. 23 (7,92 x 57 R).

Leonardo da Vinci ontwierp al een schrootkanon: een affuit waarop een aantal lopen die tegelijkertijd afgevuurd konden worden. In de 14e eeuw ontwierp men het zg. orgelkanon, een wapen dat gelijkenis vertoonde met Da Vinci's ontwerp.

Het eerste machinegeweer werd in 1718 gebouwd door de Brit James Puckle. Dit scheepswapen had al een roterend magazijn, maar moest nog wel door een slaghaan met vuursteen afgevuurd worden.

In de Amerikaanse Burgeroorlog kende men het Gatlingkanon (Gatlinggun), een wapen dat voorzien was van een bundel lopen, die met een slinger aan de zijkant kon worden rondgedraaid, waarbij de verschillende lopen beurtelings afgevuurd werden. Het machinegeweer werd voor het eerst in de geschiedenis gebruikt op 31 mei 1862 tijdens de Slag bij Fair Oaks en Darbytown Road.

De Montigny-mitrailleuse, die in de Frans-Duitse Oorlog van 1870 werd gebruikt, kan men beschouwen als voorloper van de moderne machinegeweren die voor het eerst op grote schaal, zowel lichte als zware, in de Eerste Wereldoorlog toegepast werden.

Enkele namen zijn:

Voor vliegtuigbewapening werd vroeger veel gebruikgemaakt van mitrailleurs. Tegenwoordig hebben de meeste straaljagers snelvuurkanonnen met een kaliber van 20mm of groter aan boord.