Monoblast

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Monoblast
Promonocyt

Een monoblast is een unipotente hematopoetische stamcel, die als tussenvorm gezien kan worden bij de ontwikkeling van macrofagen. De monoblast wordt alleen aangetroffen in het rode beenmerg. De monoblast is 12 tot 20 µm groot en heeft een ronde of ovale celkern met fijne, gelijkelijk verdeelde chromatine en 1-2 nucleï. De celkern kan in of uit het midden van de cel liggen. De celkern is zes maal groter dan het cytoplasma van de cel. Het basofiele cytoplasma heeft geen granula en kleurt met H&E diep blauw. Om de kern zit een dunne rand.

Promonocyt[bewerken]

Uit de monoblast ontstaat een promonocyt, de voorloper van de monocyt. De promonocyt is ook 12 tot 20 µm groot en heeft een ovale of ingedeukte lichtpaarse celkern met fijne, sponsachtige chromatine en 1-5 nucleï. De celkern kan in of uit het midden van de cel liggen. De celkern is vijf maal groter dan het cytoplasma van de cel. Het basofiele cytoplasma kleurt met H&E grijsblauw en bevat fijne, eosinofiele, granula-achtige deeltjes.

Overzicht hematopoëtische stamcel rode beenmerg[bewerken]

Hematopoëse
Leukopoëse Erytropoëse Trombopoëse

Myeloblast

Monoblast

Lymfoblast
Pro-erytroblast
Megakaryoblast
Erytroblast
Normoblast
Promyelocyt Monocyt Lymfocyt Reticulocyt Megakaryocyt
Neutrofiele
granulocyt
Basofiele
granulocyt
Eosinofiele
granulocyt
Macrofaag B-cel T-cel NK-cel Mastocyt Erytrocyt Trombocyt