Motorrijtuigenbelasting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De motorrijtuigenbelasting (MRB)[1] is een indirecte belasting die onder meer in Nederland wordt geheven op het bezit van een motorvoertuig jonger dan 25 jaar. Het is dus een houderschapsbelasting. Een populaire benaming is "wegenbelasting".

In Nederland[bewerken]

Heffing en besteding[bewerken]

De motorrijtuigenbelasting wordt geheven over het bezit van een auto en niet over het gebruik. Of iemand veel rijdt of weinig, het bedrag is gelijk. De motorrijtuigenbelasting wordt opgelegd door de centrale overheid en geïnd door de belastingdienst. Bovenop de motorrijtuigenbelasting betalen houders van personenauto's en motoren 'provinciale opcenten'. Hoe hoog dat bedrag is, is afhankelijk van de provincie waarin men woont. Deze belasting was oorspronkelijk ingevoerd om aanleg en onderhoud van wegen te bekostigen, redenerend vanuit het profijtbeginsel: diegene die van de wegen gebruik maakt betaalt daar dan ook voor. De motorrijtuigenbelasting is nu geen 'doelbelasting' meer - het geïnde bedrag wordt niet meer automatisch aan de wegen of de infrastructuur besteed. De inkomsten uit de wegenbelasting overstijgen dan ook de uitgaven aan het wegenonderhoud. Het geld gaat naar de algemene middelen, dit geldt voor het Rijk en voor de provincie. Voor de provincie zijn de 'provinciale opcenten' verreweg de belangrijkste inkomstenbron.

Volgens opgaaf van het Rijk incasseert de centrale overheid over 2008 3,2 miljard euro aan motorrijtuigenbelasting.[2] De provincie incasseert via de opcenten 1,3 miljard euro over 2008. Sinds 2000 zijn de provinciale opcenten verdubbeld in 2008.[3]. Noord-Holland heeft de laagste opcenten, Zuid-Holland de hoogste.[4]

Hoogte van de belasting[bewerken]

De hoogte van de belasting is afhankelijk van het gewicht en het type van het voertuig (personenauto, vrachtauto, autobus), het gebruik (privé of zakelijk), de soort brandstof (benzine, diesel, lpg), de provincie waarin de houder van het voertuig woont en de leeftijd van het voertuig (voertuigen ouder dan 25 jaar zijn vrijgesteld van deze belasting mits de datum van eerste toelating vóór 1 januari 1987 is). De houder van een auto gaat belasting betalen vanaf het moment dat het kentekenbewijs op zijn naam staat. Het maakt niet uit of er gebruik wordt gemaakt van de openbare weg, staat de auto altijd op privé-terrein of in een garage, dan moet toch motorrijtuigenbelasting betaald worden.

Aanvang en einde belasting[bewerken]

De motorrijtuigenbelasting wordt vastgesteld per 3 maanden. Betalen kan per maand, kwartaal of per jaar. De datum waarop de tijdvakken beginnen, hangen af van de afgiftedatum van het kentekenbewijs deel I of deel IA. Bij nieuwe auto's gaat het eerste tijdvak in op de datum waarop het kentekenbewijs op naam wordt gezet. Bij verkoop van de auto stopt de plicht om belasting te betalen. De verkoper moet wel over een vrijwaringsbewijs beschikken. Zo weet de Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW) dat de auto niet meer op naam van de voormalige eigenaar staat. De plicht om belasting te betalen, gaat over naar de koper. Bij particuliere verkoop, vindt overschrijving van een auto plaats op het postkantoor.

Rekenprogramma[bewerken]

De Nederlandse belastingdienst stelt een rekenprogramma ter beschikking voor de berekening van de motorrijtuigenbelasting op personenauto's, bestelauto's, motoren, aanhangwagens, kampeerauto's, caravans, bussen of rijdende winkels. Voor vrachtauto's is er een tabel "Tarief vrachtauto's".

Schorsing kenteken[bewerken]

Ook als de auto niet gebruikt wordt, moet toch belasting betaald worden. Als een auto ten minste drie maanden niet gebruikt wordt, kan schorsing van het kentekenbewijs aangevraagd worden. Schorsing kan op diverse manieren worden aangevraagd, waaronder op het postkantoor en kost geld. Een schorsing kan in principe nooit langer dan 12 maanden duren en wordt dan ook automatisch stopgezet maar kan steeds weer opnieuw worden verlengd.

Korter of langer schorsen kan ook, maar dat moet dan worden opgegeven. De betaling van motorrijtuigenbelasting gaat automatisch na één jaar weer in. Tijdens de schorsingsperiode is geen motorrijtuigenbelasting verschuldigd, het voertuig hoeft niet verzekerd te zijn en hoeft geen geldige APK te hebben. Het geschorste voertuig mag in die periode niet op de openbare weg staan of rijden, daaronder vallen ook parkeerplaatsen. Wel kan er een tijdelijke ontheffing van een paar dagen worden aangevraagd, bijvoorbeeld voor het bezoeken van manifestaties. Het geschorste voertuig mag wel gebrukt worden om via de kortste weg naar en van een APK keuringsstation te gaan. De eventueel al betaalde belasting wordt terugbetaald.

Vrijstellingen[bewerken]

Oude auto's[bewerken]

Voor sommige voertuigen ouder dan 25 jaar hoeft geen motorrijtuigenbelasting meer betaald te worden, zij kregen automatisch vrijstelling op het moment dat het voertuig ouder dan 25 jaar werd. Deze regeling is in 2008 aangepast. Op 1 januari 2012 werd de vrijstellingsregeling voor voertuigen van 25 jaar en ouder bevroren. Dit wil zeggen dat alle voertuigen met een constructiedatum (dit is niet de datum van eerste toelating) van na 31-12-1986 niet meer in aanmerking kwamen voor vrijstelling.

Per 1-1-2012 is er een wijziging doorgevoerd in de regeling. In het kader van de overgangsmaatregel vindt vrijstelling van motorrijtuigenbelasting eveneens plaats als bij motorvoertuigen uit 1987 na de datum van de eerste tenaamstelling minimaal 26 jaar zijn verstreken (2013), bij auto's uit 1988 na de datum van de eerste tenaamstelling minimaal 27 jaar zijn verstreken (2015), er bij auto's uit 1989 na de datum van de eerste tenaamstelling minimaal 28 jaar zijn verstreken (2017) én bij auto's uit 1990 na de eerste tenaamstelling minimaal 29 jaar zijn verstreken (2019). Voor vrachtauto's en autobussen geldt deze vrijstelling alleen als deze niet bedrijfsmatig worden gebruikt.

Per 01-01-2014 is de vrijstelling deels afgeschaft. De leeftijdsgrens blijft 25 jaar voor voertuigen op benzine en is ´om milieuredenen´ 40 jaar geworden voor auto´s op LPG en met dieselmotor, met voor benzinevoertuigen van 25 tot 40 de mogelijkheid van een ´kwarttarief´.[5][6] De Stichting Vrijstelling Oldtimer stelt dat deze wijzigingen onrechtmatig zijn en bereidt in samenwerking met Stibbe advocaten een rechtszaak voor tegen de staat.[7][8]

Zuinige auto's[bewerken]

Per 1 april 2010 betalen de bezitters van personenauto's met een zeer lage CO2-uitstoot geen motorrijtuigenbelasting meer. Deze vrijstelling vervangt het zogenaamde 'kwarttarief', dat vanaf 1 april 2009 gold. Het kwarttarief hield in dat bezitters van personenauto's met een lage CO2-uitstoot minder motorrijtuigenbelasting betalen: zij betalen een kwart van het tarief voor personenauto's met hetzelfde gewicht.

Om voor de vrijstelling in aanmerking te komen mag de uitstoot van auto's met een dieselmotor maximaal 95 gram CO2 per kilometer zijn. Voor auto's met een andere motor is de maximale uitstoot 110 gram CO2 per kilometer. Auto's die op bio-ethanol rijden vallen niet onder de vrijstelling omdat ze aanzienlijk meer CO2 uitstoten.

Volgens het Regeerakkoord 2012 wordt ook deze vrijstelling per 01-01-2014 afgeschaft. Voor de meeste auto’s is vanaf 1 januari 2014 weer wegenbelasting verschuldigd. Alleen zeer schone auto’s, met een CO2-uitstoot van minder 50 g/km, profiteren nog twee jaar langer van de regels[9].

Invaliden[bewerken]

Ook invaliden die een auto hebben, kunnen onder bepaalde voorwaarden in aanmerking komen voor vrijstelling, dat heet: invaliditeitsvrijstelling. De auto mag dan niet te duur zijn, de houder van de auto moet een verklaring van een arts overleggen waarin staat dat hij invalide is en hij kan niet met het openbaar vervoer reizen. Ook moet men, om voor deze vrijstelling in aanmerking te komen, geboren zijn voor 1 april 1918.

In Caribisch Nederland[bewerken]

Onder de naam motorrijtuigenbelasting kan in Caribisch Nederland door een openbaar lichaam een belasting worden geheven voor de houder van een motorrijtuig (artikel 55 FinBES).[10] Met motorrijtuig wordt een personenauto, een motorrijwiel, een autobus, een vrachtauto of een bestelauto bedoeld. Het tarief kan afhankelijk worden gesteld van de massa en soort van het voertuig en de aard van de brandstof of aandrijving van het voertuig.

In België[bewerken]

De motorrijtuigenbelasting heet in België de verkeersbelasting.

Belasting voor zware voertuigen[bewerken]

Wie in Nederland, België, Luxemburg, Denemarken of Zweden met een vrachtauto of vrachtautocombinatie over de autosnelweg rijdt, moet naast de motorrijtuigenbelasting ook nog belasting zware motorrijtuigen (BZM) betalen. Wie deze BZM heeft betaald krijgt een Eurovignet.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties