Nammu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nammu
Namma
Nammu
Oorsprong Mesopotamië (Soemerisch en Babylonisch-Akkadisch)
Periode 4000-1750 v.Chr.
Cultuscentrum Ur
Kunstvormen Stele van Ur-Nammu
Literaire bronnen o.a. Enki en de Wereldorde en Enki en Ninmah
Verwantschap
Partner An
Nakomelingen Enki, Ningikuga, soms An en Ki
Portaal  Portaalicoon   Religie

Nammu of Namma is in de Soemerische religie de scheppingsgodin wier cultus bestond tussen 4000-1750 v.Chr. in Soemer. Zij trad in meerdere hymnen, mythen en epen op, onder andere in Enki en de Wereldorde. Hoewel zij eerder mogelijk een belangrijke rol speelde als moedergodin, streefde haar zoon Enki haar later voorbij. Afgezien van de An = Anum komt ze op weinig godenlijsten voor. Ze bleef echter van enig belang en speelde mogelijk later in Babylon nog een rol als Tiamat, al kan deze ook haar rol hebben overgenomen.

In verschillende teksten is Nammu het zoute oerwater waaruit het zoete water abzu zich afsplitst.

Volgens de tekst Enki en Ninmah was zij als gemalin van de hemelgod An de moeder van Enki en alle andere oudere goden. Volgens deze mythe moesten de jongere goden aanvankelijk zelf al het werk doen. Zij deden hierover hun beklag bij Enki, die echter lag te slapen en niet wakker werd. Nammu wist haar zoon te wekken waarna hij haar opdracht gaf om uit klei van de abzu dienaren te vormen voor de jongere goden, daarbij geassisteerd door Ninmah. Met het vormen van deze dienaren was de mens geboren. Een vergelijkbare mythe is de Babylonische scheppingsmythe Enuma Elish waarin Tiamat de rol van Nammu heeft.

In andere teksten heeft Nammu An en de aardgodin Ki voortgebracht.

Mogelijk werd ze later gelijkgesteld met haar dochter Ninmah als Ninhursag.

Literatuur[bewerken]

  • Jordan, M. (2004): Dictionary of Gods and Goddesses, Facts On File,
  • Leick, G. (1998): A Dictionary of Ancient Near Eastern Mythology, Routledge.