Nervus vagus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tiende hersenzenuw
Nervus vagus
Zenuw
Verloop van glossopharyngeus, vagus.
Verloop van glossopharyngeus, vagus.
Gray793.png
Verloop
Innervatie Musculus levator palatini, musculus salpingopharyngeus, musculus palatoglossus, musculus palatopharyngeus, musculus constrictor pharyngis inferior, musculus constrictor pharyngis medius, musculus constrictor pharyngis inferior
Naslagwerken
Gray's Anatomy 205,910
MeSH A08.800.800.120.900
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De nervus vagus is de tiende hersenzenuw. Hij wordt ook wel afgekort als N. X (nervus met romeins cijfer 10.) Een andere naam voor deze zenuw is zwervende zenuw of zwerfzenuw. Hij behoort tot de twaalf craniale zenuwen of hersenzenuwen, die direct uit de hersenen ontspringen en niet uit het ruggenmerg.

Bestanddelen[bewerken]

Het is de belangrijkste parasympathische zenuw van het autonome zenuwstelsel.

Innervatie[bewerken]

De n. vagus innerveert delen van het hoofd - net als de andere hersenzenuwen - maar loopt ook naar de borst- en buikholte, waar hij zich in de ingewanden als een plexus vertakt.

De nervus vagus stuurt signalen in de richting van de verschillende organen van het lichaam, maar meer nog geleidt hij informatie over de toestand van de organen naar het centrale zenuwstelsel. 80-90% van de zenuwvezels in de nervus vagus zijn afferente of sensorische zenuwcellen.

Symptomen bij beschadiging[bewerken]

Bij beschadiging van de n. vagus treden afwijkingen op in de keel en het strottenhoofd.

  • Bij eenzijdige verlamming van de m. levator palatini worden het zachte gehemelte en de huig naar de gezonde zijde getrokken.
  • De stemband van de beschadigde zijde blijft onbeweeglijk, door verlamming van de inwendige strottenhoofdspieren.