Nestorkroniek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bladzijde uit de Nestorkroniek

De Nestorkroniek is een 12e eeuws Russisch manuscript, ook wel bekend als het Verhaal van voorbije jaren (Oudkerkslavisch: Повѣсть времяньныхъ лѣтъ; Russisch: Повесть временных лет, Povest vremennickh let; Oekraïens: Повість врем'яних літ, Povist vremjanych lit; Wit-Russisch: Аповесць мінулых часоў, Apovests minoelych tsjasow).

De kroniek is waarschijnlijk geschreven door de monnik Nestor van Kiev. Het bevat de christelijk geïnterpreteerde geschiedenis van het Oost-Slavische Kievse Rijk, vanaf 850 tot 1110. De kroniek werd voor het eerst opgesteld in Kiev rond 1113. In 1116 werd de kroniek door de hegoumen Sylvester van Kiev aangepast.

Het origineel is verloren gegaan en is daardoor moeilijk te reconstrueren. De oudste gedeeltelijke kopie is de Laurentiuscodex uit 1377 van monnik Laurentius uit Nizjni Novgorod, geschreven voor prins Dmitri van Soezdal. Deze is gebaseerd op een oudere versie uit 1305, die geschreven werd voor grootvorst Michaël van Tver. De kroniek loopt daarom tot 1305, maar om onduidelijke redenen zijn de jaren 898 tot 922, 1263 tot 1283 en 1288 tot 1294 weggelaten. Het manuscript werd in 1792 verkregen door graaf Aleksej Moesin-Poesjkin, die het de Russische Nationale Bibliotheek in Sint-Petersburg aanbood.

Een andere kopie is de Hypatiuscodex uit de 15e eeuw. Deze werd door de Russische historicus Nikolaj Karamzin in het Ipatiev-klooster in Kostroma ontdekt. In het manuscript staat ook veel informatie uit de 12e eeuwse verloren gegane Kievkroniek en de 13e eeuwse verloren gegane Halytsjkroniek. Het manuscript werd geschreven in een Oost-Slavische variant van het Kerkslavisch met veel toegevoegde onregelmatige Oost-Slavische elementen, zoals veel voorkwam in die tijd.

Externe link[bewerken]